Nog 1 keer: animatietools

In de afgelopen weken heb ik al twee tools genoemd waarmee je eenvoudig animaties kunt maken: Xtranormal en GoAnimate. Alhoewel beide tools erg gebruikersvriendelijk zijn, toch zullen ze voor sommige basisschoolleerlingen te moeilijk zijn, al was het alleen maar omdat de uitleg Engelstalig is. Gelukkig zijn er ook Nederlandstalige initiatieven.

Toyinima is software die gemaakt is door de Vlaamse omroep Ketnet. Je kunt de software gratis downloaden en installeren op je p.c. Het maken van een animatie is een fluitje van een cent, zeker als je gebruik maakt van een webcam. Je kunt ook een animatie maken van tekeningen maar dan moet je wel heel veel tekeningen maken voor een filmpje! Maak je gebruik van de webcam dan kun je door op de knop 'Toevoegen' te klikken foto's maken. Door die foto's direct in een tijdlijn te zetten kun je ze nadat ze zijn opgeslagen, als een filmpje achter elkaar kunt afspelen. Daarna voeg je geluid toe of overgangseffecten van het ene naar het andere frame. De filmpjes die je maakt worden op je eigen p.c. opgeslagen maar je kunt ze (nadat je een account hebt aangemaakt) ook uploaden naar de site van Ketnet en ze daar

De animatietool van Cinekid werkt volgens hetzelfde principe maar dan online. Om met de tools van Cinekid te kunnen werken moet je eerst een account aanmaken. Daarna kies je naar welke studio je gaat; er zijn er een heleboel. Om een animatie te maken met behulp van een webcam ga je naar de Foto Film Maker. Je stelt je camera in en je klikt met regelmatige tussenpozes op de rode opnameknop terwijl je zelf de scène speelt. In de studio van de Foto Film Maker kun je ook filmpjes maken (Filmpjesmaker), foto's maken (Fotomaker), flitsfilmpjes maken (waarbij de software met regelmatige intervallen automatisch foto's maakt). In de Tekenfilmmaker van Cinekid kun je vervolgens je zelfgemaakte animatie voorzien van geluiden.

Waarom is het maken van animaties leerzaam? Omdat het op allerlei manieren de creativiteit van leerlingen stimuleert. Om een animatie te maken moet je immers eerst een verhaal bedenken en verwoorden. Er moet nagedacht worden over enscenering en de volgorde van verschillende scenes en eventueel moeten decors en spelers ontworpen worden. Natuurlijk leren kinderen ook over mediawijsheid: wat breng je wel in beeld en wat niet en waarom maak je die keuzes? Wat gebeurt er als je je camera boven de spelers plaatst en hoe ervaar je het als kijker als de camera op dezelfde hoogte staat als de 'spelers'? En hoe maak je je verhaal spannend met geluiden en met licht?

En, last but not least: zelf iets maken en je werk laten zien aan anderen is natuurlijk ook erg leuk! En als Cinekid en Ketnet het je zo makkelijk maken: waarom zou je het dan laten?

Leerlingen en de dood

Verbaasd was ik, toen ik hoorde van een lesproject waarin leerlingen zich bezighouden met de toekomst van de dood. Is dat waar je je mee bezig houdt als je ergens tussen de 12 en de 18 jaar bent? Maar toen ik er wat meer over ging nadenken en de inhoud van het project bekeek, toen werd ik toch enthousiast. Ik denk namelijk dat er veel meer leerlingen zich bezighouden met dood en mystieke ervaringen dan je zou verwachten bij die leeftijd en het project biedt een prachtige gelegenheid om te praten over rituelen en geloof

In het project 'De toekomst van de dood' wordt aan leerlingen gevraagd om na te denken over begraven, cremeren en vooral ook herdenken in een multiculturele samenleving en om dat vervolgens te verbeelden: in tekst of in beeld. Bij het project is een website met informatie over dit onderwerp lesmateriaal voor de vakken CKV, godsdienst en Nederlands.

In alle lessenseries (voor vmbo, havo en vwo) verdiepen leerlingen zich in rituelen rond de dood en delen ze hun kennis en persoonlijke ervaringen. Ze verdiepen zich in verschillende culturen, religies, levensbeschouwingen en landen. Doordat het onderwerp gekoppeld is aan een praktische opdracht wordt het minder 'zweverig' en kunnen leerlingen hun verhaal net zo persoonlijk maken als ze zelf willen en kunnen.

Het lijkt me een interessante opdracht; ik ben benieuwd of veel scholen meedoen.

Webquest Een ongemakkelijke waarheid

Al een tijdje heb ik de dvd met daarop de film van Al Gore in huis: An inconvenient truth. De film is door velen bejubeld maar er kwam ook commentaar: sommige mensen vonden het beeld dat in de film werd neergezet overdreven en beschuldigden Al Gore ervan om op publiciteit uit te zijn. Hoe het ook zij: ik ben wel blij met de aandacht voor het milieu die de film (en de later aan Al Gore toegekende Nobelprijs) opleverde.

Het programma 'Leren voor Duurzame Ontwikkeling' heeft bij de film leermaterialen ontwikkeld in de vorm van webquests. De webquests èn de film kunnen gratis aangevraagd worden (zolang de voorraad strekt). De webquests zijn daarnaast ook online te vinden. In de webquest maken de leerlingen een filmpje over een onderwerp dat betrekking heeft op de film. Voor die opdracht moeten ten minste 20 lesuren uitgetrokken worden. Dat is behoorlijk wat maar ik vermoed dat het maken van de film de leerlingen ook veel inzicht in de materie zal opleveren.

Er zijn webquests voor de volgende vakken:

• Aardrijkskunde
• Geschiedenis
• Maatschappijleer
• Economie
• Biologie
• Natuurkunde
• Scheikunde
• Culturele en kunstzinnige vorming
• Algemene natuurwetenschappen.
  

Voor de vakken aardrijkskunde, geschiedenis, maatschappijleer en economie ligt de
nadruk in de webquest op de interactie tussen mens en milieu: gebruik van het
milieu (produceren en consumeren) en veranderingen daarin. Voor de vakken biologie, scheikunde en natuurkunde ligt het accent op de aard van het probleem: hoe werken broeikasgassen? Hoe en waarom reageert of verandert de natuur? Op welke vakdomeinen de webquests precies aansluiten is hier te zien.

Wie een filmpje had gemaakt kon meedoen met de wedstrijd die was uitgeschreven door Leren voor Duurzame Ontwikkeling. Die wedstrijd is eind vorig jaar afgerond en de ingezonden filmpjes zijn online te bekijken. Klik hier om het winnende filmpje te zien.

Ik vind het mooi en bruikbaar materiaal waarbij de leerlingen en en passant ook nog veel leren over mediawijsheid. Want door het maken van een film ervaar je in de praktijk op hoeveel verschillende manieren je een shot kunt maken, wat geluid/muziek kan toevoegen aan het beeld dat je wilt neerzetten en wat het effect is van verschillende manieren van monteren op het uiteindelijke resultaat.

Je kunt de webquests zo in de les als opdracht aan groepjes leerlingen meegeven maar je kunt ze ook gebruiken als oriëntatie op de complexe materie van het milieu. Door de webquests bij de verschillende vakken te bekijken krijg je een indruk hoeveel zaken een rol spelen bij milieubeheer. Handig daarom ook voor wie bijv. een profielwerkstuk wil maken hierover. Ik kan het leermateriaal aan iedereen aanbevelen.

N.B. Ik heb de film en de cd-rom met de webquests hier liggen maar doe er verder niets mee. Ben je docent en wil je het materiaal hebben voor je lessen dan kan je via dit weblog reageren. De eerste die zich meldt krijgt van mij de cd-rom en de dvd toegestuurd.

Zomerfotowedstijd

Ook dit jaar organiseert Wikikids weer een zomerfotowedstrijd. Leerlingen tot 15 jaar, juffen en meesters of scholen kunnen hun mooiste vakantiefoto opsturen en meedingen naar prachtige prijzen. Als je bij de foto ook nog een goed artikel schrijft in Wikikids maak je nog meer kans om de hoofdprijs in de wacht te slepen.

Waarom ik het belangrijk vindt om deze wedstrijd onder de aandacht te brengen? Door mee te doen aan de wedstrijd kunnen kinderen iets leren over:

• fotograferen: hoe gebruik je een camera, wat is belichting, wat is vlakverdeling etc.?
• hoe je je mening/visie kunt weergeven door middel van beelden,
  
• hoe je foto's die je hebt genomen kunt overzetten naar de computer en kunt plaatsen in Wikikids,
  
• dat er copyright/beeldrecht (en soms ook portretrecht) zit op beeldmateriaal en wat dat inhoudt,
• hoe je een artikel schrijft over een onderwerp,
• de omgeving waar ze hun vakantie vieren: wat is daar bijzonder, wat zouden andere kinderen leuk en interessant vinden?

Daarnaast dragen de fotografen bij aan de groei van de beeldbank van Wikikids: een verzameling foto's die door iedereen gebruikt kan worden ter illustratie van de artikelen in deze encyclopedie voor en door kinderen.

Leerkrachten kunnen in de les alvast aandacht besteden aan een eventuele deelname aan de wedstrijd door de leerlingen, bijvoorbeeld door ze alvast een stukje te laten schrijven in Wikikids over hun vakantiebestemming (een instructie hoe dat moet vind je hier en hier vind je er nog veel meer), de leerlingen een webquest te laten maken (over het schrijven over actuele zaken of over hoe je feiten kunt controleren) of een opdracht over fotografie.

Al met al meer dan genoeg redenen volgens mij om mee te doen met de wedstrijd. Benieuwd naar de foto's die vorig jaar met een prijs werden bekroond? Klik dan hier.

Guitar Hero op school

Het spel Guitar Hero is behoorlijk populair bij jongeren. In het spel moet je op een nepgitaar de noten 'spelen' die je op je scherm ziet. Ik kende het spel wel, maar het was niet een spel waar ik direct dacht aan gebruik binnen het onderwijs. Gelukkig zijn er anderen die daar wel mogelijkheden voor zagen.

Het Scottish Centre for Games and Learning (Consolarium) heeft met een school het spel gebruikt voor het basisonderwijs. Rondom het spel hebben ze een groot aantal leerdoelen geformuleerd, op het gebied van Art & design, Drama, English language, science en Environmental Studies. Ik ben er erg enthousiast over: ik denk dat een heleboel leerlingen dit een leuke manier vonden om te leren. Maar ik was ervan overtuigd dat het voor andere scholen niet eenvoudig zou zijn om rondom dit spel zelf een serie lessen te geven omdat de meeste scholen niet beschikken over een gameconsole. Maar onlangs kwam ik erachter dat er ook een open source versie is van het spel: Frets on Fire. Deze versie kan op een gewone p.c. gespeeld worden, zelfs zonder gitaar. Maar die zijn niet zo erg duur; je hebt ze al vanaf een euro of 40 ($49,90). Verder heb je alleen een computer nodig met een geluidskaart. Daarmee komt het spel binnen handbereik van alle scholen.

Dus wie wil: download de software en geef een serie lessen met Guitar Hero op de p.c. Puttend uit en variërend op het voorbeeld van het Consolarium:

• maak een affiche/logo voor je band,
• schrijf een advertentie/krantenartikel/reclamefolder voor je band,
• maak een website voor je band,
• maak een promofilmpje voor je band,
• schrijf een eigen songtekst,
• maak je eigen muziek,
• onderzoek hoe het komt dat een noot hoger klinkt als je de snaar van een gitaar verkort
• schrijf een Europese/Nederlandse toernee uit voor je band. In welke plaatsen gaan jullie optreden en hoe kom je daar, op welke podia staan jullie?

Volgens mij meer dan genoeg mogelijkheden voor een leuke en leerzame serie lessen. En natuurlijk verdienen de beste spelers van de klas een plaatsje op de schoolwebsite of de schoolkrant!


N.B. Komende zomer komt er ook een versie van Guitar Hero voor de DS. Lijkt me ook leuk alhoewel het natuurlijk niet zo 'echt' voelt als met een gitaar!

De Bunker: multimediale tentoonstelling

Op 14 mei wordt de tentoonstelling De Bunker van Anno geopend in Rotterdam. De tentoonstelling is primair bedoeld voor iedereen tussen de 12 en de 65 jaar, mensen die de oorlog niet bewust hebben meegemaakt. In De Bunker word je door middel van geluidseffecten, projecties en lichtdecors geplaatst voor dezelfde dilemma's waar mensen in de tweede wereldoorlog voor werden gesteld: wat doe je als je buurjongen bij je aanklopt om te mogen onderduiken, hoe reageer je als de Duitsers je oproepen?

De Bunker is een reizende tentoonstelling en zal in de komende drie jaar in 7 steden te 'beleven' zijn. Een deel van de inhoud zal per stad verschillend zijn. Per stad wordt samengewerkt met regionale erfgoedinstellingen, scholen en media die worden uitgenodigd om voor de tentoonstelling op zoek te gaan naar verhalen uit de eigen regio en die te verbeelden. Voor de tentoonstelling heeft Anno een onderwijsprogramma gemaakt voor de bovenbouw van het basisonderwijs en de onderbouw van het voortgezet onderwijs dat bestaat uit een voorbereidende les, een bezoek aan De Bunker en een verwerkingsles.

Wederom een prachtig initiatief van Anno, dat volgens mij ook zonder bezoek aan de tentoonstelling goed te gebruiken is. In elke plaats zijn immers wel mensen te vinden die kunnen vertellen over de problemen waar ze voor werden gesteld tijdens de oorlog. Het is goed als jongeren die verhalen verzamelen en - waar mogelijk - verbeelden. Het lijkt me een prachtig project om op school een eigen bunker te maken waarin die verhalen terug te vinden zijn. Laat leerlingen maar eens inventariseren hoeveel mensen uit hun klas gevaar zouden lopen als Hitler nu aan de macht geweest was. Alle verhalen, geluiden en beelden die gemaakt en verzameld worden worden in een door de leerlingen zelf ingerichte bunker gezet zodat je daar kunt 'voelen' hoe het was als je beste vriend van school werd opgepakt of je ouders een klasgenoot niet wilden laten onderduiken in hun huis uit zorg voor jou.

Zo'n project kan gekoppeld worden aan allerlei vakken, bijvoorbeeld de talen (het gaat immers om verhalen), geschiedenis, maatschappijleer, aardrijkskunde, biologie (voedingsleer: wat heb je nu echt nodig aan voedingsstoffen) en de ckv-vakken. Ingangen genoeg om een zo belangrijk onderwerp de broodnodige aandacht te geven in de les!

Phun: natuurkunde en CKV in een spel

Wie dit weblog volgt heeft al een paar keer berichtjes gezien over spellen waarbij je zelf een baan of een weg o.i.d. moet maken waarna je over de door jou gemaakte baan een voertuig laat rijden, bijv. Linerider en Coasterrider. Of je maakt een aantal voorwerpen waar je allerlei andere krachten op loslaat zoals zwaartekracht, wrijving, potentiële kracht enz., zoals in de spellen Calamity Game, Stick Remover, Launchball en SkyBlocs. Een leuke manier om te zien hoe bepaalde krachten werken. Nu is er (in bèta) een heel nieuw spel dat mijns inziens alle voorgaande spellen op dit gebied overtreft: Phun. Phun is gemaakt als afstudeerproject door Emil Ernerfeldt, student aan de Finse Umeå University en kan gratis gedownload worden.

Net als bij de eerder genoemde spellen moet je bij Phun zelf eerst je omgeving inrichten: met blokjes, cirkels of vast oppervlakten. Je kunt objecten met elkaar verbinden d.m.v. kettingen, scharnieren of veren. Je bepaalt vervolgens of in het spel luchtwrijving een rol speelt en/of zwaartekracht. Per object bepaal je de restitutiecoëfficiënt (de mate waarin een object terugkaatst bij een botsing), de dichtheid en nog een paar zaken meer. Bij elkaar levert het ongekende mogelijkheden op om simulaties te maken, om te experimenteren met krachten of om Tinguely-achtige kunstwerken mee te creëren.

Het kost even wat moeite om je het spel eigen te maken maar dat loont zeker de moeite. Ik verwacht bovendien dat er binnen korte tijd veel handleidingen, tips en trucks gepubliceerd zullen worden op de site die vormgegeven is als wiki. Op de site is ook een forum met een aparte draad voor onderwijsgerelateerde vragen en opmerkingen en er is een plek waar je je Phun-maaksels met anderen kunt delen. Daar staan nu al o.a. een 4-tact motor en een planetarium. Op YouTube is een speciale groep aangemaakt voor Phun. Daar komt ook onderstaand filmpje vandaan.

Ik ben benieuwd wie er in Nederland met Phun aan de slag gaat. Ik zou het fijn vinden als je mij en eventuele andere geïnteresseerden via dit blog op de hoogte houdt van je bevindingen!

Kleuren speuren

Een spel dat ik al een tijdje in mijn mapje 'te doen' had liggen is 'Kleuren speuren'. Kleuren speuren kun je gratis downloaden van de site; er is zowel een Windows als een Mac-versie. Kleuren speuren is uitgegeven door het Centraal Museum in Utrecht in opdracht van Sikkens Foundation. Ik wist niet dat Sikkens een stichting in het leven heeft geroepen die ten doel heeft om 'die sociale, culturele en wetenschappelijke ontwikkelingen in de samenleving te stimuleren, waarbij kleur als medium een specifieke rol speelt'.

Naast de uitgave van het spel 'Kleuren speuren' organiseert Sikkens Foundation (in principe om het jaar) een Mondriaanlezing en ze reiken de Sikkensprijs uit. Hoe je precies in aanmerking komt voor die prijs is me niet helemaal duidelijk; ik vermoed dat ze zo af en toe nagaan wie voor een dergelijke prijs in aanmerking kan komen. Wie weet liggen hier kansen voor scholen. Ik kan me voorstellen dat er scholen zijn die heel bewust kleur gebruiken om de ruimtes de kleur te geven die past bij de functie die een ruimte krijgt. Ik ben geen expert op kleurengebied, maar als ik op een school werkte zou ik zeker eens gaan praten met de mensen van Sikkens!

Maar goed, terug naar Kleuren speuren. Kleuren speuren is een spel voor de midden- en de bovenbouw van het basisonderwijs. Je krijgt de opdracht in elke ruimte 6 kameleons te vangen. Kameleons worden pas zichtbaar nadat je informatie hebt gekregen over kleuren, bijv. over hoe kleuren gemengd worden, de kleuren van de regenboog, wat nabeeld is, wat staafjes en kegeltjes zijn en waarvoor ze dienen enz. De informatieve stukjes vind je door in iedere ruimte (er zijn er 6) te klikken op de voorwerpen in die ruimte. Als je in één ruimte alle 6 daar aanwezige kameleons hebt gevonden en gevangen mag je een bonusspel doen. In heb bonusspel ben je kameleon en je moet vliegjes vangen. Je probeert jezelf daarvoor zo goed mogelijk te camoufleren zodat de vliegjes dichtbij durven te komen. Je moet wel oppassen voor de spin, want die heeft het niet goed met je voor.

Als spel vind ik Kleuren speuren niet echt geslaagd. Het vangen van de kameleons is wel erg simpel: je luistert braaf naar het stukje informatie en vervolgens klik je op de bewegende kameleon. Erg jammer vind ik het dat de informatie die je krijgt bijna nergens benut wordt. Bij mij leidde dat ertoe dat ik tijdens het afspelen van de informatie steeds iets anders ging doen om daarna de kameleon te vangen. Ik denk dat het waardevol was geweest als je de kameleons alleen kon vangen als je steeds de gegeven informatie nodig had gehad voor het vangen van de kameleons. Het bonusspel vond ik aardig, maar ik vond het erg jammer dat niet iedere nieuwe voltooide ruimte een nieuw bonusspel opleverde.

Toch ben ik wel blij met Kleuren speuren. Ik denk namelijk dat veel kinderen de aangeboden informatie wel interessant vinden. En veel leerlingen vinden het leuk om achter de computer te werken. De combinatie van die twee factoren zal ervoor zorgen dat het spel Kleuren speuren veelal in goede aarde zal vallen bij leerlingen. Maar ik hoop dat Sikkens en Centraal Museum nog met een versie 2 komen van dit spel want ik denk dat er nog veel meer uit te halen is!

Zintuigen bedrogen

Je ziet ze vaak: plaatjes waarbij je ogen bedrogen worden. Ik vind ze altijd leuk om te zien en om te kijken of ik de truc door heb. De BBC heeft er een quiz van gemaakt, waarbij je (althans bij een aantal vragen) zelf moet aangeven hoe groot of hoe lang een balletje of een lijn moeten zijn om ze gelijk te maken aan het voorbeeld. Of waar je een lijnstuk moet verschuiven zodat die in het verlengde van een ander lijnstuk ligt.

Er zijn een heleboel van dit soort grapjes te vinden op het web (o.a. hier en hier), maar het leuke van deze site vind ik dat je er zelf mee aan de slag gaat. Meestal als je plaatjes van gezichtsbedrog ziet, dan weet je wel dat je bedrogen wordt, maar hoe moeilijk het is om je niet te laten bedriegen, kun je op deze site ervaren. Verder kun je bij iedere vraag (uiteraard nadat je antwoord hebt gegeven) lezen waarom het plaatje anders lijkt dan het is. En dat is voor het onderwijs mooi meegenomen!

Zoetermeer Soundwalks

In de nieuwsbrief van Digital Playground las ik over de soundwalk die ze hebben georganiseerd in Zoetermeer. In de soundwalk worden de leerlingen door de stad geleid met een mp3 speler waarop ze verteld wordt hoe ze moeten lopen en wat ze tegenkomen. Dat klinkt misschien saai, maar dat is het in dit geval zeker niet!

De Zoetermeerse soundwalk draait om Foxie. Foxie is locatiescout. Dat wil zeggen dat ze op zoek is naar locaties waar films gedraaid kunnen worden. Door haar verhalen ga je op een heel andere manier naar de stad kijken: op iedere straathoek, in elk park of in het winkelcentrum kan wat gebeuren. Een kind kan verdwalen, een moord kan gepleegd worden en met wat fantasie kan van het park een middeleeuwse kasteeltuin gemaakt worden.

Bijzonder vind ik de vermenging van beeld en geluid in de soundwalk. Door de duidelijke beschrijving van de beelden krijg je - letterlijk - een andere kijk op een locatie. Het was misschien meer voor de hand liggend geweest om niet te werken met geluid maar met film. Daarin hadden de fantasieën van Foxie vertaald kunnen worden naar concrete beelden. Maar mij spreekt het juist aan dat er gebruik gemaakt wordt van geluidsbestanden zodat er ook nog ruimte is voor eigen fantasieën. Mocht je ooit in de gelegenheid zijn om deze soundwalk te doen (er komt er volgend schooljaar ook een in Rotterdam), dan kan ik je dat zeker aanraden!

Maar wat als dat nu niet het geval is? Dan zou je ook kunnen overwegen om je leerlingen een soundwalk te laten ontwerpen. Dat kan op basis van eenzelfde verhaal, maar dan gesitueerd in de plaats waar de school staat. Welke plaatsen zou een locatie scout daar willen benutten en waarom? Maar je kunt de leerlingen ook een ander verhaal kiezen als raamwerk voor de soundwalk. Laat ze bijvoorbeeld de stad beschrijven vanuit het leven van iemand uit een ander tijdperk. Welke dingen zou die gezien hebben, en wat zou die persoon daar beleefd hebben? Door verschillende groepen leerlingen steeds een persoon uit een ander tijdperk centraal te laten stellen, ontstaat een mooi beeld van de historie van de plaats. Je zou ook de plaats kunnen laten bezoeken door een ornitholoog, of een entomoloog: wat zouden zij beleven als ze naar de stad van de school zouden komen? Of hoe zou het leven van een insect eruit zien op de verschillende plaatsen in de stad? Wat zijn goede plekken om te overleven, en welke 'vrienden en vijanden' zouden de insecten hebben? Er zijn genoeg verhalen te bedenken waar je een leuke soundwalk bij zou kunnen bedenken.

Het leuke van het maken van een soundwalk is dat je er weinig hulpmiddelen en weinig technische kennis voor nodig hebt. Veel mp3-spelers zijn ook geschikt om geluiden op te nemen, en het afspelen van die bestanden kan op bijna alle mobiele apparaten. Natuurlijk op mp3-spelers, maar vaak ook op mobiele telefoons en pda's. Om de geluidsbestanden te bewerken kun je gebruik maken van Audacity, een programma dat gratis te downloaden is van het web. Volgens mij is het maken van een soundwalk een goed haalbare en zeer aansprekende en zinvolle opdracht!

Show off your products

Op de BETT was o.a. een druk bezochte stand van de BBC. Ik ken de BBC als een zeer actieve organisatie op het gebied van educatie. Ze hebben o.a. een prachtige site met allerlei games.

Op de BETT was voornamelijk aandacht voor een nieuwe site die ze in de lucht hebben gebracht: Blast. Op deze site kunnen jongeren laten zien welke producten ze hebben gemaakt, op het gebied van beeldende kunst, dance, film, muziek en schrijfwerk. Je vindt bij iedere kunstvorm ook informatie, tips, tools om (online) te experimenteren, en een messageboard waar je bijvoorbeeld adviezen kunt vragen. Ik was er erg enthousiast over, en heb de site dan ook direct bij mijn favorieten gezet.

Tot mijn verbazing las ik vorige week dat de NCRV iets soortgelijks in de lucht heeft gebracht: Expressonline. Ook op deze site kun je eenvoudig je eigen producten uploaden. De site is minder ver ontwikkeld dan de BBC-site en uitsluitend bedoeld voor videoproducten, maar dat kan nog komen: hij is pas net gelanceerd. Het lijkt mij in ieder geval iets om in de gaten te houden, zowel de Engelse als de Nederlandse site.

Subculturen levensgroot in beeld

Soms zou ik wel weer terug willen keren naar de schoolbanken. Niet omdat ik dat vroeger zo leuk vond, maar omdat ik soms zie dat het nu zoveel leuker is dan toen ik naar school ging!

Zo vertelde Sjaak Janssen van de Katholieke Scholengemeenschap Etten-Leur over een ontzettend leuk en inspirerend project over subculteren dat hij samen met zijn collega's op zijn school heeft uitgevoerd. Subculturen is een onderwerp dat je van allerlei kanten kunt belichten: volgens mij komt het bij verschillende geschiedenismethoden aan de orde en het kan natuurlijk ook behandeld worden in de lessen maatschappijleer. Op de KSE is het thema behandeld binnen de beeldende vakken.

De leerlingen werkten in groepjes van drie. Ze moesten eerst zich informeren over subculteren: wat is het, en bij welke subcultuur van nu of uit het verleden voel je jezelf het meest op je gemak? Hoe komt die subcultuur tot uiting in je uiterlijk: kleding, kapsel, accessoires, sieraden enz.? Vervolgens kleedden ze zich zoals dat hoort binnen de subcultuur die ze hadden uitgekozen, en maakten foto's van elkaar. De foto's werden vervolgens levensgroot geprojecteerd op multiplex, de contouren getekend met grafietstift en uitgezaagd. Daarna werden de figuren ingeschilderd, en er mochten accessoires toegevoegd worden. De zo ontstane poppen werden buiten opgesteld, in het kader van een cultureel festival dat elke twee jaar in Etten-Leur wordt georganiseerd.

Ik vond het resultaat van het project indrukwekkend. De leerlingen zullen zeker veel hebben geleerd over subculturen nu en in het verleden. Wie wil meegenieten van het werk van de leerlingen kan kijken naar een gefilmde impressie van de straatbeelden.

Geef je mening

De provider XS4ALL heeft een leuke site gelanceerd die volgens mij voor het onderwijs erg goed bruikbaar is: Eigen mening eerst. Op deze site wordt je gevraagd om jouw visie te geven over een onderwerp dat je zelf belangrijk vindt. Je kunt dat doen door een tekst in te typen met daarbij eventueel een foto, of een geluids- of videobestand te uploaden. Je mening wordt vervolgens, verpakt in een doos, aangeboden op de site zodat anderen die kunnen lezen of bekijken. Ook kun je bij iedere mening aangeven of je het daarmee eens bent of niet, waarna je kunt kijken hoe anderen gereageerd hebben op die visie.

Dit initiatief kan je natuurlijk op allerlei manieren inzetten in het onderwijs. Ik zou het zelf leuk vinden om leerlingen te vragen hun visie te geven over onderwijsvernieuwing: hoe zouden zij hun eigen onderwijs vorm willen geven? Maar je kunt Eigen Mening Eerst natuurlijk ook gebruiken voor vakken als geschiedenis, maatschappijleer, ANW enz., door de leerlingen te vragen hun visie te geven over bijv. historische, economische, ecologische en ethische vraagstukken. Je kunt de opdracht ook combineren met andere vakken: de beeldende vakken (het maken van een foto of video, een beeld waarin de mening tot uiting komt), een taal (het schrijven van een betoog, een brief of een dialoog over het betreffende onderwerp) of muziek (het zoeken van muziek die past bij het onderwerp).

Als iedereen zijn mening online heeft gezet, vraag je de andere leerlingen te reageren. Daar kun je natuurlijk een wedstrijdje van maken: wie krijgt de meeste positieve stemmen? En de winnaar krijgt...... natuurlijk een grote doos met een verrassing ;-)

Digikids Awards: projecten Boekbespreking en Kunstdroedels

Ik had beloofd dat ik nog twee andere aansprekende projecten die bekroond zijn met een Digikids Award, zou bespreken in dit weblog. Bij deze.

Boekbespreking is een project waarbij verschillende media gecombineerd worden. Voor het project proberen leerlingen uit het 6e leerjaar zoveel mogelijk boeken te lezen en daarvan verslag te doen. Om zoveel mogelijk boeken te lezen en te bespreken worden eerst mails gestuurd naar andere scholen om ze op te roepen mee te doen aan dit project. Het zijn er een heleboel geworden. De boekbesprekingen worden gemaakt d.m.v. een invulformulier op de site, en dan online gezet. Naast de boekbesprekingen zijn er door de leerlingen ook spetterende powerpointpresentaties gemaakt over een aantal bekende jeugdboekenauteurs.

Leuk aan dit project vind ik de combinatie van de verschillende media: zo maak van boekenlezers computergebruikers, en van computergebruikers boekenlezers. Het lijkt mij een leuke manier om de voordelen en de nadelen van de verschillende media te leren kennen. Daarnaast kun je op deze manier als school een leuke database opbouwen van boekbesprekingen, die kinderen bijvoorbeeld kunnen helpen bij het uitzoeken van een leesboek.

Het project Kunstdroedels tenslotte, ook bestemd voor het basisonderwijs, zet kinderen aan het denken over woorden en kunst. Wat zijn naaldbomen en kreupelhout en hoe zou je dat uit kunnen beelden? De kinderen hebben er fantasierijke ideeën over! Er zijn uiteindelijk 25 prachtige kunstwerken gemaakt die tentoongesteld zijn in een bos. Zo ontstond een heus Kunstpad! In dit project had ICT geen andere rol dan dat de kunstwerken allemaal gefotografeerd zijn en online gezet. Daardoor kunnen wij nu ook genieten van al dit moois!