Rock Band; vier instrumenten in één spel

Door: Martijn van den Berg

De vakantie is voorbij, ook voor mij. Ik heb geen moeite met naar school gaan, maar het is altijd zo verdomd moeilijk om weer in het ritme te komen. De eerste keer de wekker zetten was dan ook weer een aparte ervaring. In de vakantie ben ik weg geweest, maar heb ook genoeg tijd gehad om nieuwe games uit te testen. Iedere reviewer heeft zijn favorieten aan spellen, en aangezien ik de laatste tijd aardig met ritme-games bezig ben, was het spel dat ik deze vakantie het meest uitgeprobeerd heb Rock Band is.



"The louder the better"

Eerste wat handig is voor dit spel is een band. Dus ik heb wat vrienden bij elkaar gesleept en ieder achter een instrument gezet om hier vervolgens samen steeds beter in te worden. In Rock Band kan je met vier instrumenten tegelijk (drums, gitaar, bas en zang) liedjes spelen van bekende artiesten door de jaren heen. Je kan dit individueel doen, (Solo Tour) met een verzameld bandje, (Band World Tour) of online tegen, of met elkaar. Daarnaast kan je in vier verschillende niveaus spelen om zo steeds beter te worden. Het concept van Rock band is simpel, maar je kunt er heel lang mee bezig zijn en het blijft boeien.

Zodra ik het spel had, heb ik meteen de band bij elkaar geroepen en zijn we van start gegaan. Ik had al een paar video's vanuit de Verenigde Staten gezien, en gezien dat onze buren over de zee er ook aardig wat van konden. Ik heb het zingen op me genomen omdat niemand anders daar zin in had. Meteen hebben we de Band World Tour doorgespit en zo werden we steeds beter. We gingen met ons vliegtuig van stad naar stad op zoek naar nieuwe optredens. En we werden continu beter. In het midden van de vakanties waren de repetities tijdelijk stilgezet vanwege vakantie, maar daarna weer knallen.

Ik moet zeggen, het is af en toe heel moeilijk met reviewen om neutraal te blijven, want ik heb genoeg mensen gezien die het niets vonden wat ik geweldig vond. Ik vind dit een geweldig spel waar ik mezelf goed mee kan vermaken. Je kan moeilijk zeggen hoe leuk een spel is, omdat er meestal anderen zijn die er zelf anders over denken. Ik kan alleen mijn ervaring beschrijven.

Op het moment dat dit blogje gepubliceerd is, is het nog twee weken voor de tweede versie van dit spel uitkomt. Met nog meer mogelijkheden. Helaas moeten we hier in Europa nog even wachten, Noord Amerika is eerst aan de beurt. Ik zal in ieder geval een van de eerste Nederlanders zijn die Rock Band 2 koopt!

Guitar Hero III; een sterk staaltje muziek

Door: Martijn van den Berg

De laatste tijd zie ik dat steeds meer mensen Guitar Hero III kopen. Nu zou je denken dat een spelletje waar je de hele tijd met een gitaar bezig bent niet veel kan voorstellen, maar toch schijnt dit spel redelijk verslavend te werken. Ik had het al een keer eerder gekocht, en het leek me wel wat, dus heb ik stad en land afgezocht naar een 360 versie en heb ik deze uiteindelijk gevonden. Rocken maar!

Het begint vrij makkelijk allemaal. Je krijgt een gitaar met 5 akkoorden en een klepje dat je heen en weer beweegt en samen kan je zo de benodigde noten vormen. Je begint in easy met slechts 3 akkoorden, en gaat daarna door met medium met 4 akkoorden, daarna hard met 5 akkoorden om uiteindelijk zo goed te worden dat je expert kan doen, wat dus echt een gekkenhuis van noten is. Als een liedje je niet lukt, kan je een deel van dat liedje uitkiezen om dit vertraagd af te spelen en zo te oefenen.

Naarmate het spel steeds moeilijker wordt, wordt het ook steeds moeilijker om verder te komen. Het spel is zo gemaakt dat er flink wat moeite moet worden gedaan om uiteindelijk het laatste liedje om moeilijk uit te spelen, om het nog maar niet te hebben over liedjes die extra beschikbaar zijn. De gemiddelde speler zal dus niet het hele spel uitspelen.

Maar dat is niet erg, want de liedjes die je moet spelen zijn vaak herkenbaar, en daarom heel erg leuk om te spelen. Het spel verveelt niet. Als je iets niet kan spelen, ga je gewoon een liedje terug opnieuw proberen, en dan gaat het vaak later wel. En zelfs voor de mensen die niet zo ver komen zijn er altijd nog veel leuke liedjes beschikbaar om jezelf mee te vermaken. Het spel is redelijk origineel en goed uitgewerkt en er zit ook nog een co-op op voor als je met vrienden wilt rocken. Een zeer geslaagd spel wat mij betreft!

Burnout Paradise; brandend rubber

Door: Martijn van den Berg

De Burnout serie was toen deze voor het eerst gelanceerd werd een grote innovatie. Voorheen had je geen auto's op straat tijdens het racen. Of de races werden gehouden in het donker als er geen auto's waren, of je had een circuit, of je racede op een of andere verlaten weg waar toevallig nooit een auto reed. De Burnout serie bracht hier verandering in door verkeer er bij te voegen en bij dit verkeer ook de mogelijkheid om de hele boel van de weg af te beuken en soms ook zelf van de weg gebeukt te worden. Deze serie werd een succes en inmiddels zijn we alweer bij het vijfde deel aanbeland van deze serie: Burnout Paradise.

Nieuw bij dit deel van Burnout is dat in plaats van losse races je in een grote stad bent met overal de zogenaamde events. Deze zijn er in vijf verschillende soorten. De Marked Man, (waarbij je naar een bepaald punt moet komen zonder van de baan gebeukt te worden) De Race, de Burning Route, (tijdrace met een bepaalde auto) de Road Rage (waarbij je zo veel mogelijk auto's van de baan moet beuken) en de totaal nieuwe Stunt Run. (waarbij je door de stad zo veel mogelijk stunts moet maken) Met het halen van deze events spaar je punten om je rijbewijs te verbeteren, en krijg je nieuwe auto's die op hun beurt weer sneller of sterker zijn. Daarnaast zijn er in de stad ook nog de zogenaamde Road Rules (wetten van de weg) te doen waarbij je een zo snel mogelijk door een straat racet of een zo goed mogelijke crash doet en kan je nog door billboards scheuren of superjumps maken (giga sprongen met je auto)

Ben je het racen in de stad even zat? Met één druk op de knop zit je online, en kan je vrienden uitnodigen om met jou te racen en mensen in jouw stad laten komen om samen de zogenaamde challenges te maken, waarbij je samen bepaalede doelen moet halen om de challenge te voltooien. Er zijn in totaal 300 challenges voor 2 tot 8 spelers waar je dus wel een aardig tijdje mee bezig kunt zijn. Voordat je heel burnout hebt uitgespeeld, ben je toch al snel zo'n 300 uur bezig.

Burnout is groot. Burnout is geweldig. Maar Burnout is ook oppassen voor frustratie. Hoe frustrerend is het als je hard aan het racen bent en op weg bent naar de finish en je crasht, waarna je je crash in slowmotion ziet. De tijd gaat door en de tegenstanders ook maar jij kan niet verder. Maar dat is iets waar je op een gegeven moment overheen komt. Dat is meer een kwestie van zoeken tot welke moeilijkheid je wilt en kan gaan. zelfs voor de beginnende Burnouter kent dit spel nog genoeg te doen. En voor de rest: Race, geniet, maar crash vooral niet.

Mass Effect; explore the universe

Door: Martijn van den Berg

"In the year 2149, the humans discovered some ancient technology that allowed them to travel faster then light. Some called it the greates invention in human history. Others call it... the Mass Effect." Veel games gaan over de toekomst, omdat je spellen in de toekomst realistisch kan laten lijken en er toch veel creativiteit in kan stoppen om het spel leuker te maken. De makers hebben dan de keus om de mens supersnel te laten ontwikkelen, en dus een totaal galactische sfeer te creëren, of alles gewoon in ons tempo te laten gaan, en dan meestal het verhaal gewoon op ons kleine planeetje te houden.

Zo ook Mass Effect. In Mass Effect is ervoor gekozen om in een paar grote ontwikkelingen de mensheid in staat stellen om naar het einde van de melkweg te laten reizen. Jij bent een militair commando in deze oneindig grote melkweg en uiteraard, jij moet al het leven redden. Je vijand is een aantal machines, dat de baas is geworden over zijn maker, en deze willen op hun beurt weer een grotere macht op al het organische leven loslaten. Klassiek maar spectaculair.

Toen ik begon was ik niet erg onder de indruk, het duurde een aardige tijd voordat ik wist waar alles was en hoe alles werkte, maar het spel had positieve reviews gekregen, dus er moest iets leuks in het spel zitten dat mij ook zou aanspreken. Een paar uurtjes later en met hulp van een xbox live-vriend, wist ik hoe alles werkte en ontdekte ik hoe groot alles was. En het was gigantisch.

Qua gameplay kan dit spel een beetje vergeleken worden met Oblivion maar dan op galactische schaal. Je kunt overal heen, en op een groot aantal planeten kan je ook landen om deze te gaan verkennen en nieuwe dingen tegen te komen. Verschillen met Oblivion zijn dat er veel meer sidequests zijn, maar veel minder locaties om te verkennen. Het hele spel kan je in 20 uur uitspelen, maar met alle sidequests erbij ben je toch al gauw 140 uur bezig. En veel van deze sidequests zijn ook de moeite waard, want je kan je karakter trainen door mensen neer te schieten en zo ook je team.

Mass effect is een zeer mooi spel en goed uitgewerkt. De makers wisten wat ze wilden en hebben dit tot in detail uitgewerkt. Het resultaat: een gigantisch grote game die het waardig is meer dan eens uitgespeeld te worden oftewel: Mass Effect.

De Simpsons game; simpel maar leuk!

Door Martijn van den Berg

Vakanties, en met name de kerstvakantie, als het buiten koud is en het vaak regent, is voor veel mensen een gelegenheid om meer te gamen dan normaal. Zo ook ik. Een game die ik al een tijd wou hebben is the Simpsons game. Raar misschien, want de reviews over deze game waren niet top, als ik bij vrienden zei dat ik deze game ging kopen kreeg ik een regen van commentaar en ik ben meestal wel iemand die op de goede recensies af gaat. Maar er is één ding wat niet te betwisten valt bij deze game, en dat is de humor. De onbetwiste echte Simpsons humor. En dat maakte voor mij deze game 65 euro waard.

In the Simpsons game speel je als Homer, Bart, Marge en Lisa om een invasie van aliens in Springfield tegen te houden. Ieder character heeft hiervoor zijn eigen speciale powers. Zo kan Bart Bartman worden en Homer kan een gigantisch zware bal vet worden die overal overheen rolt. Onderweg kom je verschillende thema's tegen zoals gewelddadige games en het eindeloos uit raken van games. Springfield kan alleen gered worden van de invasie als iemand ingrijpt van hogere hand.

Ik vind het grappig hoe er in deze game wordt gedacht dat alles van een groter geheel uit kan maken op een ironische wijze. Als je de game plat zou zien, zou er niet veel aan zijn, want qua spanning en gameplay en game-idee is dit niet de beste game, maar het idee dat erachter zit en de gedachtes. Het zijn net de literaire boeken die ik voor Engels moet lezen, met alle thema's en diepe gedachten maar dan in een game, en dat maakt het zeer leuk om te spelen. De game maakt ook gebruik van allerlei originele imiteernamen zoals "Grand Theft Scratchy" en "Medal of Homer" en om het pakket compleet te maken zitten er ook nog overal in het spel gameclichés verstopt. Dit alles maakt the Simpsons Game tot een aardig geslaagd spel.

Ambulanssi; afgaan is leuk!

Door: Martijn van den Berg

Ik had al een hele tijd helemaal geen enkel spel kunnen vinden of de tijd opbrengen om een spel met mijn moeder te spelen. Dit klinkt waarschijnlijk vrij raar in de oren van sommige mensen, en misschien is het dat ook maar het is af een toe eens gezellig om samen even een spelletje te spelen. Zo kreeg mijn moeder van een collega de tip om eens te kijken naar een spel waarvan zij de beelden wel leuk er uit vond zien maar ze snapte niets van de besturing; Ambulanssi. En dat terwijl zij een rijbewijs heeft en ik niet.

Iedereen kent vast wel de laatste reclame van centraal beheer Achmea met de Finse ambulansebestuurders die opeens een gloednieuwe ambulance krijgen. In het spel ben jij de bestuurder van deze ambulance en je moet zorgen dat de parkeermeter niet op hol slaat zodat de ambulancemedewerker achter je niet denkt bij het horen van de parkeersensoren dat de patient een hartstilstand heeft. Besturing is simpel, links of rechts ingedrukt houden is al wat nodig is om te sturen. Doel is heelhuids bij het ziekenhuis te komen, zonder dat de parkeersensoren af gaan.

Dit is niet zo makkelijk als het lijkt. Je moet continu op tijd sturen, anders rijd je de verkeerde richting op, en kan je verkeerschaos veroorzaken. Dit zorgt ervoor dat je vaak zeer veel keren op hetzelfde straatje terecht komt. Maar het spel is neit het leuke hiervan, het is het afgaan dat leuk is. Telkens als je parkeermeter op hol slaat krijg je een filmpje van hoe de patient iedere keer geëlektrocuteerd wordt. Hierna begin je weer overnieuw, en dan kan je blijven proberen tot je uiteindelijk bij het ziekenhuis aankomt. (alhoewel mij dat niet is gelukt) Leuk spel, zeker als je niet speelt om het spel uit te spelen en ook weer goede promotie voor achmea.

Assasins creed; freerunning ultimate!

Door Martijn van den Berg

Een tijdje geleden, 15 november om precies te zijn kwam na lang wachten de game Assasins creed uit. Deze game (behalve het feit dat het gewoon een heel goede game leek) leek me eigenlijk ook wel educatief omdat het niet alleen in de tijd van de kruistochten speelt, maar ook op historische feiten gebaseerd is. Toen ik het spel kocht, zag ik niet alleen dat het een tikkeltje gewelddadig was, maar ook dat het het derde 18+ spel was dat in mijn kast mocht staan. Driemaal is scheepsrecht dus tijd voor een review.

In Assasins Creed ben je een sluipmoordenaar uit het jaar 1191. Natuurlijk hadden ze toen nog geen snipers of modern gif dus moet hij maar improviseren. Je hebt een zwaard, een mes, je kan mesjes op je vijanden gooien en als klap op de vuurpijl heb je aan de binnenkant van je handpalm ook nog eens een verborgen zwaard zitten dat je uit kan schuiven om zo mensen onopgemerkt te doden met een "knuffel des doods".

Het spel speelt zich af tussen de steden Acre, Damascus en Jeruzalem, waar je vrij doorheen kan lopen om je missies uit te voeren. Je ultieme doel is alle tempeliers uit te schakelen. Je thuishaven is Masyaf, vanwaar je van je meester opdrachten krijgt. Je voert missies uit door eerst informatie te vinden over je slachtoffer over waar je hem onopgemerkt kan pakken, en vervolgens je slag te slaan. Informatie zoeken doe je op verschillende manieren. Je kan dit doen door mensen af te luisteren, mensen net zo lang te slaan totdat ze je info geven, zakkenrollen en er zijn ook speciale informantmissies waarbij je informatie krijgt als je een paar targets uitschakelt.

Eerste indruk van het spel: toppie. De spelwereld is zo groot en vrij en als je dan op een van de zogenaamde "view points" staat, waar je net met veel moeite op bent geklommen en dan om je heen kijkt heb je net het gevoel dat je een adelaar bent. Om vervolgens met een snoekduik naar beneden te duiken in een hooiwagen met een zogenaamde "leap of faith" bevestigt dat ultieme gevoel van vrijheid. Je kan werkelijk overal op klimmen en van dak naar dak springen als een soort gigantische kat.

Enige twee minpuntjes zijn dat het spel in de herhaling valt omdat ieder doelwit op dezelfde manier uitgeschakeld word: informatie winnen en dan vermoorden en tweede minpuntje is dat het spel niet echt lang duurt. (Tenzij je natuurlijk alle 500 vlaggen wilt verzamelen) Dat is wel jammer als je bedenkt dat ze al zijn begonnen met dit spel lang voor de xbox 360 uit was. Ik vind de game wel educatief, omdat het je wel een mooi inzicht geeft hoe de steden er uit zagen en wie daar allemaal leefden en hoe dingen daar vroeger aan toe gingen. Enige probleem is dat het spel officieel 18+ is. Maarja, zoals de sluipmoordenaars dat zeggen: "nothing is true, everything is permitted".

Passport to Amsterdam; ben ik er al?

Door Martijn van den Berg

Ik heb in mijn leven al heel erg veel games gezien en gespeeld, ik heb veel nieuwe genres meegemaakt. Ik heb ups en downs gezien. Maar zoiets als Passport to Amsterdam (P2A) heb ik nog nooit gezien. Het is geen spelgenre meer, maar een complete gids op de psp, die je als UMD-diskje kan kopen, om vervolgens heel Amsterdam te gaan verkennen op je psp en dan een beetje de sfeer te proeven van het gezellige Amsterdam, onze hoofdstad.

P2A is een soort virtuele gids waar je snel plaatjes, kan bekijken van Amsterdam, video's kan zien van een aantal Europese steden en de leukste cafeetjes, musea en bezienswaardigheden kan opzoeken met bijbehorende foto's. Bovendien kan je als je in Amsterdam bent een bepaalde route volgen en dan praat de PsP je een hele rondleiding aan. Het bevat echt werkelijk alle informatie over Amsterdam.

Toen ik mijn moeder met het spel zag binnenkomen dacht ik: Is dit nou een actie van de Nederlandse overheid om meer toeristen te trekken, of is dit nou een of ander toeristisch snufje. Ik had werkelijk geen idee. Ik ben het gaan bekijken, en was aan de ene kant onder de indruk, en aan de andere kant juist ook weer niet. Aan de ene kant was ik onder de indruk van wat je allemaal met dit schijfje van 20 euro kan, aan de andere kant vroeg ik me af wie dit zou moeten gaan gebruiken. Het is volledig in het Engels, en je moet een PsP hebben van 250 euro wil je ooit je rondleiding krijgen. Maar aan de andere kant, als je hier als toerist komt, is het misschien wel leuk om zo op je eigen gemak een rondleiding te volgen. Maar welke volwassen toerist uit het buitenland heeft nou een PsP en neemt deze ook daadwerkelijk mee? Ik vind dit spel een prachtig idee, maar ik denk toch dat ze het iets meer in een spelletje hadden moeten verwerken. Want met een beetje zoeken op internet kan je ook zo iets vinden, en dat is een stuk goedkoper.

Hoe train ik mijn hersenen?

Door Martijn van den Berg

Een tijd geleden heb ik Dr kawashima's brain training voor de DS gereviewd, dit was toen het eerste en ook enige spel dat bestemd was om je hersenleeftijd gelijk te maken met je normale leeftijd.Dit bleek een succes, en daarom had sony ook een spel van hetzelfde principe gemaakt: mind quiz. Deze game gaat van hetzelfde principe uit. Maarja, de PsP heeft sommige mogelijkheden van de ds niet, en omdat er toch enige originaliteit vereist is, is deze game toch met een andere methode gekomen. Daarom ook een aparte review voor deze game.

Mind quiz gaat net als Brain Training ervanuit dat je door alsmaar oefeningetjes te doen slimmer wordt. Mind quiz heeft daarom een brede variëteit aan oefeningetjes (totaal 48), ingedeeld in 4 categoriën, om zo gericht een bepaald onderdeel te kunnen traien. Bedoeling is dat je iedere dag ongeveer 3 oefeningetjes doet en daarna de grote hersenleeftijdstest. Deze test bestaat uit een aantal random oefeningen, die je dan zo snel mogelijk moet voltooien. Daarna krijg je je hersenleeftijd te horen en bedoeling is dat deze zo dicht bij 20 mogelijk komt, want na 20 word je brein niet meer slimmer, dan gaat de kennis er eigenlijk alleen maar af.

Waar Dr Kawashima tekort schoot als je een slecht handschrift had of als je stem niet duidelijk was, is Mind Quiz slechts 4 knopjes drukken voor de antwoorden omdat alle antwoorden multiple choice zijn. Maar aan de andere kant, waar de interactiviteit van de DS bij Dr Kawashima gebruikt werd lijkt hier elke oefening op elkaar. Wel heeft Mind quiz 48 oefeningen waar je bij dr kawashima niet verder kwam dan 10. Wat ik alleen nog steeds mis bij beide games, omdat dat soort spelletjes toch dingen zijn die je elke dag een paar minuutjes moet doen, is iets om mensen ook echt geïnteresseerd te houden. Dat je iets krijgt als je het goed gedaan hebt, behalve een lage hersenleeftijd. Een bonus, een beloning. Maar ondanks dat zijn het beide toch wel geweldige spellen.

Harvest Moon DS; Tuinieren in het groot

Toen ik op vakantie ging had ik een paar games om uit te kiezen. Ik heb uiteindelijk alle games uitgeprobeerd, maar om de een of andere reden was ik toch het meest bezig met dit spel. Mijn moeder had het al voorzichtig uitgeprobeerd maar kwam niet verder dan houtjes hakken, en dus kwam het op mij aan om uit te vinden hoe alles in elkaar zat zodat mijn moeder ook weer verder kon. En zo trok ik mijn klompen aan, pakte mijn hooivork en begon te mesten…

In Harvest Moon DS is het de bedoeling om je eigen boerderijtje op te bouwen. Hierbij kan je kiezen om het op tuinieren te houden. Gewassdxen verbouwen, oogsten en verzenden. Je kan een veebedrijf beginnen met koeien, schapen, eenden en kippen of je kan kiezen van een combinatie van beiden. Bedoeling van het spel is de oogstgodin terughalen die samen met haar oogstelfjes naar de heksprinses naar de andere wereld is getoverd. Deze oogstelfjes kan je terughalen door gewoon je taak als boer te doen en deze kunnen dan een bepaalde taak van je overnemen.

Eigenlijk is dit een verdomd merkwaardig spel. In de eerste plaats omdat het realisme ver te zoeken is. Maar in de tweede plaats omdat dit de gameplay er niet minder op maakt. Ik had wel graag wat betere beelden gewild, maar voor een DS spel kan je ook niet veel verwachten. Ik vond het toch wel merkwaardig dat iemand met me wou trouwen omdat ik haar een jaar lang iedere dag een warme rijstcurry op bed bracht. Ook vond ik het wel grappig dat je een koe kon melken door over zijn buik te wrijven.

Ik moet toegeven dat het af een toe een beetje gaat vervelen als je ziet dat je 1000 keer hetzelfde melkspelletje moet doen om dat elfje te krijgen, maar er valt altijd wel iets te halen en dat maakt deze game leuk. Er zit altijd uitdaging in, altijd iets nieuws. Maar of ik nu geleerd heb om boer te worden, ik denk dat als ik op een boerderij ga werken met mn styluspennetje, ik nog steeds als een groentje word gezien.

Ratchet and Clank: Size Matters; Groot of klein?

Omdat alle spelletjes al ingepakt waren samen met de DS en het toch wel lang rijden was, heb ik Rayman 3 voor de GBA SP gepakt en deze in de oude DS gestopt. Ik had dit spel nog nooit uitgespeeld, omdat het spel veel te moeilijk was. Bij sommige levels ga je meer dan 20 keer dood voordat je eindelijk een level hebt gehaald en bij sommige punten kom je na 20 keer proberen nog niet over. Ik ben toen gestopt bij een voor mij toen onmogelijk level, en het spel heeft door de jaren in de kast gelegen. Het zelfde wou ik eigenlijk zeggen voor Ratchet and Clank: Size Matters (RAC: SM) op de PsP. Met dit spel heb ik in het begin ook veel moeite gehad. Maar uiteindelijk was er toch iets dat mijn mening veranderde.

Een vriend van mij is helemaal gek van de Ratchet and Clank serie. Ik kom dan wel eens langs, dan proberen we het in de multiplayer te doen en dan word ik weer hard ingemaakt. Nu ben ik geen slechte verliezer maar de fun van de serie heb ik nooit ingezien. Totdat ik dit spel zag. In RAC: SM word Ratchet van zijn vakantieplaneet gehaald om de strijd aan te binden met de kwaadaardige technobites. Al lopend door het avontuur met je wapens in je hand kom je erachter wat deze technomites van plan zijn.

In heb begin was het best wel moeilijk om te leren hoe je het beste kan schieten, maar al snel leer je hier mee om te gaan. Het is dan ook niet erg moeilijk. Als je het avontuur helemaal uitgespeeld hebt, kan je weer opnieuw gaan beginnen om een nieuw pantser te veroveren en daarna kan je dit nog een keer doen maar dan op een steeds moeilijker niveau. Probleem is wel dat de laatste eindbaas zo moeilijk uit te spelen is de eerste keer dat als je al je munitie op hem leegschiet, hij nog niet half dood is. Dit was ook de reden dat ik het eerst met Rayman wilde vergelijken. Maar hier kan je het jezelf makkelijker maken door een voorgaand level overnieuw te doenom je wapens te trainen en bolts (geld) te verdienen om uiteindelijk het überwapen te kopen: De RHYNO.

RAC: SM is een verzamelijk van onderdelen, gestopt in een PsP game. Het vechten, ruimteschipgevechten, en racen is heel mooi in een game verwerkt zodat deze game heel erg gevarieerd blijft. Ik mis echter alleen de arena gevechten waar je gewoon een hele lange tijd vijanden kon afknallen zodat de bolts in het rond vlogen. Klein minpuntje bij een toch mooie PsP titel.

Plus:
- Leuke PsP titel
- Combineert elementen van alle Ratchet en Clank spellen

- Blijft uitdagend; wel 3 keer zonder verveling uit te spelen

Min:
- Geen arena gevechten
- Eindbazen zijn soms erg lastig
- Begin is erg moeilijk

Elder Scrolls IV Oblivion; Word een legende

Na heel er veel tijd aan school te hebben besteed is het tijd voor een van de dingen die ik echt leuk vind: vakantie! Helemaal tot rust komen, niet meer vroeg uit je bed te hoeven of je te haasten om huiswerk op tijd af te krijgen. Gewoon even aan niets denken. En dan heb je opeens een hele hoop vrije tijd. Naast op vakantie gaan, werken en vrije tijd speel ik ook nog wel graag eens een spelletje. En weet je wat: deze keer ga ik niets educatiefs bloggen. Het is vakantie. Totaal niet de tijd om iets te leren. Daarom deze keer eens een spel waar ik zelf totaal verzot op ben. Een game waarvan je na de vakantie zegt: “Goh, ik heb helemaal niets geleerd, maar ik heb me prima vermaakt” Met zo’n game bedoel ik natuurlijk ‘The Elder Scrolls IV: Oblivion’.

For 65 years I have ruled this empire. Generals and kings have melted my command. But a darkness comes, the blood tide rises. These are the closing days of the Third Era. And the final hours of my life.

Dit is waar het allemaal mee begint. Je zit in een kerker en je wordt opgehaald door de keizer van Cirodiil en een paar van zijn trouwste volgelingen. Terwijl je met de keizer uit de kerker probeert te lopen, leer je een aantal basisvaardigheden. Totdat de keizer opeens naast zijn tombe staat, je een geheime weg naar buiten wijst en de keizer vermoord wordt. Hij heeft in dromen gezien hoe er in het land zich allemaal poorten naar de hel (Oblivion) openen, en dat er een iemand was die dit allemaal kan stoppen: jij.

Vanaf het moment dat je uit de kerker komt kan je alle kanten op. Als beginnende speler weet je niet waar je moet beginnen. Gewoon vooruitlopen en zien wat je tegenkomt? Of eerst op de kaart kijken wat er mooi ziet. Maar het ziet er allemaal mooi uit. Dus toch maar vooruit lopen? Hoe dan ook, je komt vanzelf wel een missie tegen, welke kant je ook op gaat. Kan je mooi ook al je 24 basisvaardigheden leren in de tussentijd. Deze variëren van sluipen (sneak) tot stompe wapens. (blunt) Daarnaast kan je nog hoofdvaardigheden leren, die invloed hebben op hoe je karakter zich ontwikkelt.

De game kent vele missies. De hoofdmissie is het voorgoed sluiten van alle poorten naar Oblivion. Je kan deze stuk voor stuk doen. (Niet aan te raden, het zijn er een stuk of 70 denk ik.) Je kan het ook doen door de hoofdmissie te voltooien. Daarnaast zijn er ook nog een groot aantal minder belangrijke missies, die je krijgt door met mensen te praten en roddels op te vangen. Er zijn een flink aantal add-ons verschenen, en zelfs een uitbreiding. De belangrijkste add-on is Knights of the Nine, waarin je als pelgrim het hele land door reist op zoek naar de heilige wapenuitrusting. De uitbreiding Shivering Isles gaat over de prins Sheogorath van het duister. Deze heeft 2 werelden gecreëerd. Een van ultieme creatie en een van ultieme duisternis. Jouw taak is om als sterfelijke te stoppen dat de wereld van Sheogorath in elkaar stort.

Dit allemaal is nog maar het kersje van de taart. Over Oblivion kan ik nog wel pagina’s vol schrijven, aangezien ik zelf met de eerste keer zonder uitbreiding 250 uur bezig ben gezeest en nu dan ook de xbox 360 versie heb gekocht met uitbreiding en dat mijn totale gameplay op ongeveer 500 uur ligt met dit spel. Dit maakt voor mij in ieder geval dat ik dit spel echt aan iedereen kan aanbevelen. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, voor mensen die dit type spel niet leuk vinden, maar ik denk wel dat dit spel zeer veel mensen kan vermaken. Pas wel op: Je moet er een erg goede pc voor hebben. Ik heb veel pc’s gezien die dit niet aankonden. Voordeel is wel dat het ook op de ps3 en de xbox 360 draait, en daar valt niets mis te gaan. Mooie site om meer te weten te komen is overigens deze wiki.

Dit was mijn laatste blogje voor de vakantie. Na de vakantie hoop ik weer iedere week verder te gaan. Mijn moeder kwam laatst weer met een stapel handheld games binnen, dus voorlopig heb ik nog genoeg te spelen. Ik ga nu een periode van vakantie tegemoet, en ik wens iedereen fijne vakantie.

Geheimzinnig....!

Heerlijk: ik ben gek om geheimzinnige dingen. En deze site is wel erg geheimzinnig! Alleen al de titel: T-A-H, wat blijkt te staan voor They Are Here. De game moet vandaag om 10.00 uur van start gaan en eindigt op 24 juni. Veel meer kan ik er niet van vertellen, want op de site is geen verdere informatie te vinden over wat er gaat gebeuren. Het enige wat ik verder kon ontdekken was een pagina waarop staat dat de site gehackt zou zijn door Wallfly. Overigens heeft die pagina ook een fraaie titel: WALLFLY owNz y0u n0w. Met op de pagina de melding: 'Hi Master, you are too L8. This system is under my ctrl now!'. De hacker vertelt dat hij een aantal zaken aan de weet is gekomen die hij met je wil delen in een veilige omgeving.

Als je je aanmeldt, voor het spel 'They're Here', krijg je een mailtje waarin iets meer informatie staat:

THE HUNT FOR CLUES HAS JUST BEGUN!
Je bent zojuist toegetreden tot de game. De komende 507 uur beland je in een parallelle wereld die ingrijpt op alle facetten van je dagelijks leven. De jacht op aanwijzingen wordt een doolhof van gebeurtenissen en clues waarbij je soms aanwijzingen krijgt via e-mail, internet of sms en soms via krant, televisie en radio. Er is maar een ding 100% zeker in deze jacht: het kost je niets, behalve tijd, geduld, doorzettingsvermogen en goed denkwerk.

Aan jou de taak om te winnen. We nemen contact met je op zodra de jacht begint.

Als het goed is, en dan gaat de game over een paar uurtjes van start. Nog even wachten dus. Ik ben vandaag op pad, maar ik heb me al ingeschreven en ik ga vanavond zeker kijken wat er is gebeurd. Leuk!! En ik gok dat er ook het nodige te halen zal zijn voor school: in ieder geval leer je ervan over mediawijsheid en verhalen vertellen, maar mogelijk is er meer. Als jullie ook meedoen, ontmoeten we misschien elkaar wel ergens 'in virtual space' ;-)

Zelda, Twilight Princess; licht of duister?

De strijd tussen licht en duister is een bijzonder begrip, dat niet alleen in games en films weergegeven wordt. Licht staat voor al het goede op de wereld en duister voor al het kwaad, met als het boodschap dat als er licht aanwezig is in het duister, het licht altijd wint en dus het goede altijd overwint. Dit is echter een redelijk zwart-wit boodschap, want het goede wint niet altijd in de echte wereld, maar voor games en films is het een leuk thema om te gebruiken, want vooral in games is het de bedoeling dat het licht overwint. Nintendo heeft dit in concept genomen, en heeft dit verwerkt in de nieuwe zelda game, Zelda, Twilight Princess. Deze is behalve op de gamecube ook op de wii uitgekomen, wat natuurlijk een heel erg leuk idee is voor een third person zwaardgame.

In Zelda, Twilight Princess ben je Link, een jongen die in een klein dorpje opgroeit en opgevoed wordt tot een man, zoals het iedere jongen daar betaamt. Hij hoed geiten, hij leert zwaardvechten en in zijn vrije tijd vliegt hij graag met behulp van een kip de heuvel af. Maar Link staat een bijzonder lot te wachten als de koning van het duister terugkeert, en al het licht uit de omgeving weghaalt en het verandert in een grote, donkere boel. Bovendien neemt hij ook kinderen uit het dorp mee. Genoeg reden voor Link om op pad te gaan en die schurken eens mores te leren!

Zelda, Twilight princess is een puzzle-adventure. Je gaat op pad met je zwaard om vijanden te verslaan, maar de puzzels maken ook een groot deel van het spel. Je gaat eerst op pad om de 3 light spirits in elke provincie te herstellen en vervolgens het kwaad in iedere provincie te verbannen. Dit geeft leuke locaties, en laat je ook erg puzzelen met de elementen, wat zeer leuke taferelen oplevert. De eindbazen zijn gevarieerd, de uitdaging voldoende, misschien iets te veel bij zommige puzzels. Leuk is vooral dat deze game erg leuk gebruik maakt van de wii, met het slaan met je zwaard, richten met je boog en met je boomerang, zelfs het vliegen doe je met je controller. Bovendien is dit spel zeer uitgebreid. Voor iedereen die een wii heeft en die er de mogelijkheden van graag wil benutten, dit is je kans!

Wii sports; golfen in huis!?

Eindelijk! De wii is binnen, het plezier kan beginnen. Buiten schijnt de zon en is het redelijk warm, en ik ga hier binnen wii Sports zitten. Je denkt vast dat ik niet wijs ben. Ben ik ook niet, maar de tijd dat computergames buiten worden gespeeld is nog niet aangebroken. Nou hadden we wel geprobeerd een constructie te bedenken waarin het scherm binnen staat en je zelf buiten kon spelen. Maar ja, daar waren de kabels niet lang genoeg voor. Dan maar binnen wii sport spelen. Drinken klaar voor als er iemand omvalt van de hitte en spelen maar!

Wii Sports bestaat uit 5 verschillende sporten:

Tennis:

Hierbij is het de bedoeling met je controller slagbewegingen te maken in de vorm van forehand en backhand. Je hebt ook topspin, backspin en hard knallen. Dit is een erg leuk spel, vooral als je het met vrienden speelt. Wel oppassen, als je het met 3 of 4 mensen speelt, dat je niet elkaar slaat.

Golf:

Golf in huis!? Het zal toch niet! Maar het kan. Je gaat zijwaarts staan en houdt de wii controller in je hand als een golfstick, maar dan met 2 handen naast elkaar. Bedoeling is dat je een slagbeweging maakt die precies hard genoeg is om de bal op de green te krijgen en uiteindelijk in de hole.

Boksen:

Je gebruikt beide controllers als bokshandschoenen en het is de bedoeling door zijwaartse slagen, upercuts en gewone slagen je tegenstander knockout te slaan. Dit lijkt zeer taktisch, maar in de praktijk komt het er meestal op neer dat je de tegenstander zo snel mogelijk achter elkaar slaat, zodat deze niets terug kan doen.

Bowlen:

Zeer traditioneel spel, wordt bij iedere bewegings-sportspel nog gebruikt, maar is altijd toch wel weer leuk. Je kan richting bepalen, de bal vanf links of vanf rechts gooien en met een beetje geluk krijg je er ook nog waty effect in. Een leuk spel waarin je ook echt gaandeweg beter in kan worden.

Baseball:

Bedoeling is om de beurt een inning te slaan en te gooien. Bij het gooien kan je gebruik maken van speciale effectballen en is het de bedoeling om een loeiharde strike te gooien. Als slagman moet je dit juist voorkomen en de bal zo ver mogeijk het spel in te krijgen. Het slaan gaat hier soms erg moeilijk, zeker als er curveballen en andere effecten in het spel komen.

Wii sports is heeel leuk als beginnertje voor een LAN-Party, maar het is niet zo geweldig dat je er een dag mee kwijt kunt. Het zit dan ook gratis bij de wii, en daarom is het spel het wel waard om te spelen, en is het ook best wel grappig. Maar voor de echte wii uitdaging zou ik toch een ander spel zoeken.

Bully; neem de school over

Er was nogal veel commotie over deze game een tijdje geleden. Het spel heet eigenlijk Canis Canem Edit, maar toen het op de markt zou komen, waren ze het er in Europa en vooral in de Verenigde Staten over eens dat deze game mensen zou aanzetten tot pesten van mensen en daarom mocht in de Verenigde Staten deze game geloof ik niet uitgegeven worden en in Europa werd er een leeftijdsgrens van 16 jaar en ouder aan verbonden. Nou was ik wel benieuwd of dat spel nou echt zo veel pesten bevat of dat het alleen de naam was die zo veel ophef gaf. Dus heb ik van een vriend een exemplaar geleend om deze eens van top tot teen te testen.

In Bully zetten je ouders je af bij bullsworth, een strenge school waar je zwaar gestraft wordt voor het kleinste vergrijp, om zelf op een cruise te gaan. Doel van de game is dan ook om jezelf meester van deze school te maken door de leiders van alle clubjes te verslaan. Er zijn 5 clubjes, de ruikeluizen, de stoere gozers, de sportmensen, de nerds en ook de dorpelingen (mensen die van school getrapt zijn) Daarnaast moet je ook de lessen volgen, waarmee je nieuwe vaardigheden leert. BIj scheikunde leer je bijvoorbeeld stinkbommen en rotjes maken en bij Engels leer je beter je excuses aan te bieden.

Er zijn in deze game verschillende missies. Deze verschillen van het verdedigen van een gebouw, tot het helpen daten van de lelijke kokkin. Daar kan je dan weer geld mee verdienen waar je bijvoorbeeld een fiets van kan kopen. Daarnaast zijn er ook nog wedstrijden in fietsen, karten en boksen waar je ook weer een heleboel geld mee kan verdienen. Maar geld is niet waar het om draait in deze game. Geld maakt niet gelukkig hier, respect wel. Je moet het respect winen van alle clubjes voordat je de game uitspeelt. Voor deze game geldt: Wie al het respect heeft, is rijk!

Ik vind Bully eigenlijk helemaal niet zo bully, want je pest helemaal niet, je ziet wel de cool guys de nerds pesten, maar of dat nou zo schokkend is? Ik kan me overigens wel voorstellen dat deze game voor 16 jaar en ouder is, want je bent om de minuut bezig met het in elkaar rammen van mensen, of het neeerschieten ervan. Daarin is het wel vergelijkbaar met de GTA serie, maar in plaats van politie heb je leraren achter je aan. Dus van mij mag het spel gewoon bully heten!

Thrillville; word manager!

Toen rollercoaster Tycoon uitkwam, was dat een gigantische vooruitgang voor die tijd. Niet qua graphics, maar het idee van een sim waarin je je eigen park kon beheren was zo vernieuwend dat er een hele hoop van over de toonbank gingen. Het idee was ook erg mooi uitgevoerd, je was vrij om te bouwen wat je wou en waar je het wou en het spel had vele attracties. Uit dit spel zijn veel andere sim spellen voortgekomen, niet alleen pretpaksims, maar ook andere. Er zijn tegenwoordig zo veel sims op de wereld, maar weinig halen de populariteit van Rollercoaster. Onlangs is er dan ook een nieuwe sim uitgekomen op de psp, Thrillville. Laten we eens gaan kijken of deze een van de weinige is of een van de vele.

In Thrillville sta je in een park en loop je door dit park rond. Het is de bedoeling om te kijken wat er nog verbeterd kan worden, en vervolgens het park te perfectioneren naar eigen stijl. Dit spel speel je natuurlijk ook met missies. Er zijn missies in 5 verschillende catogeriën: Bouw, speel, gast, onderhoud en manage missies. Iedere catogerie kent weer een aantal missies die je bij ieder van de 5 parken die je kan vrijspelen dient te voltooien. Je kan deze missies voltooien in goud, zilver of brons, met ieder zijn eigen moeilijkheidsgraad. Doel is een bepaald aantal missies ten minste brons te halen om het volgende park vrij te spelen.

In Thrillville heb je eigenlijk een groot soort tool waarmee je op bepaalde plaatsen bepaalde dingen kan maken. Bijvoorbeeld als je een achtbaan wilt bouwen, moet je daarvoor een pre-made station uitkiezen in een bepaald gedeelte van het park, en daar kan je dan een pre-made coaster maken of zelf proberen een te bouwen. Bij andere attracties heb je pleinen waar je kan kiezen of attracties, of gamehallen te bouwen. Hiernaast moet je natuurlijk ook zorgen dat de gasten genoeg eten en drinken krijgen, anders gaan ze natuurlijk ook weg. Tenslotte zijn je gasten nog altijd je inkomen in dit spel!

Spelen als:
- Je een mooie pretparksim voor de psp zoekt
- Je graag door je eigen creatie wandelt en ziet hoe de gasten het vinden

Niet spelen als:
- Je houdt van grote, lange en professionele Rollercoaster
- Je een park precies volgens je eigen mening wilt maken

2006 FIFA World Cup Germany PSP

FIFA staat vooral bekend om zijn voetbalspellen. Dat is niet zo maar. Behalve dat de voetbalgames die FIFA maakt ontzettend professioneel eruit zien, heeft FIFA ook de licentie en daarmee het alleenrecht op het uitbrengen van games met alle officiële feiten en cijfers zoals deze ook in de echte world cup en Europacup zijn. Dit maakt de FIFA voetbalgames zeer uniek en professioneel. Maar alles goed en wel. Je kan best wel een zeer mooie licentie hebben, maar maak je er ook een leuke game van? Dat is de vraag. En aangezien ik net mn psp binnen heb, heb ik maar eens 2006 FIFA World Cup Germany erbij genomen voor de PSP en ben aan de slag gegaan.

2006 FIFA World Cup Germany (FIFA) gaat over de wereldbeker die de Nederlanders uit Duitsland hadden moeten halen maar helaas voor ons niet deden. Nu krijg jij een kans om deze geschiedenis virtueel te gaan veranderen. Dit doe je door een volk uit de wereld te kiezen en met deze verschillende uitdagingen te voltooien. Bijvoorbeeld: scoor 2 goals, of: zorg dat je in ieder geval 50% balbezit hebt. Dit moet je dan zien te bereiken door allerlei verschillende strategieën toe te passen.

Je bent als het ware de benen van je spelers, je bepaalt waar ze heen gaan, en tot in de puntjes welke sstrategie er gespeeld word. Je bepaalt of iemand loopt, rent, passt, lobt, steekpasst of zelfs een chipshot geeft. In de verdediging bepaal je of je loopt, rent, tackled of slide. Genoeg mogelijkheden om iemand hard in te maken dus!

Spelen als:
- Je een goed voetbalspel zoekt
- Je het vervelend vond dat Nederland toch niet die wereldbeker mee naar huis nam

Niet spelen als:
- De net genoemde termen je niets zeggen
- Je nog nooit eerder een FIFA spel hebt gedaan
- Je een echt vernieuwend FIFA spel zoekt

Locoroco; das pas gek!

Na lange tijd en veel rekken eindelijk de psp erbij gekregen. Paar spellen er ook bij. Ik begin meteen als de psp aankomt met het testen van het eerste spel. Locoroco. Van de psp valt me op dat deze een hele mooie beeldkwaliteit heeft. Zeker als je het vergelijkt met de ds. Verder heeft de psp veel meer functies zoals internet en mp3. Bijgeleverd zitten 2 oortjes, een knopje om de mp3 te bedienen en een hoesje. Dat alles bij elkaar maakt een mooi geheel. Maar het belengrijkste zijn natuurlijk altijd de spellen. Dat is ook de reden dat ik meteen Locoroco ging spelen. Ik had er veel goede recensies over gelezen en wou het graag een keertje testen. Hier had ik dan de kans.

Het spel Locoroco gaat over een wereld waar de Locorocos rustig leven tot er een meteoor op hun wereld stort waar een stel kwaadaardige beesten uit komen. Jouw taak is om deze wezens voor eens en voor altijd van jouw wereld te verbannen. Dit doe je door niet de Locorocos te besturen, maar de wereld. Iedere locoroco zingt vrolijk terwijl jij de werelt draait en zij dus gaan rollen. Je kan een aardbeving doen als je de locoroco wilt laten springen of als je van 1 locoroco meerdere wilt maken hoef je het alleen maar te laten bliksmen. Daarnaast heb je ook nog het locoroco huis dat je kan inrichten en een minigame. Kortom, ieder level staat voor veel speelplezier.

Locoroco is een heel erg origineel en grappig spel. Het is verslavend en kan je flink bezig houden. Alhoewel het vaak hetzelfde is, weet het je best wel lang te boeien. Creativiteit genoeg in dit spel, daar ontbreekt het absoluut niet aan. Het spel is niet te moeilijk, en iedereen kan het spelen. Je moet alleen als je echt iets wilt bereiken, meer moeite doen, en daar zit dan soms het nadeel bij dat je net dat ene ding niet kan vinden. Maar het hoeft niet perfect in deze game. Mijn moeder speelt deze game ook en zij is al blij als ze het level kan halen. Ik wil alle geheime dingen in het level vinden. Iedereen kan hier plezier mee beleven.

Spelen als:
- Je niet van drukke games houdt
- Je niet zo fanatiek bent maar toch het wel leuk vindt om af en toe een game te spelen.

Niet spelen als:
- Je een stel zingende locorocos mateloos irritant vind.
- Je graag een heel ingewikkeld en druk spel wilt spelen.

Buzz, the big Quiz

Het is net lente geworden, alleen de regen valt nog met bakken uit de hemel. De meeste mensen hebben dan niet zo veel zin om naar uiten te gaan en aangezien er binnen ook niet veel te doen valt, gaan ze zich vervelen. Een oplossing voor dit vervelen is meestal met een stel vrienden iets gaan doen. En zo kom je bij een partygame uit, en dan in dit geval Buzz.

Buzz; the big Quiz is een spel waarbij je met 2 tot 8 mensen een quiz speelt door middel van de bijgeleverde buzzers. Je kiest een personage, een zoemergeluid en voert je naam in en je kan beginnen. De quiz deelt zich in een aantal ronden, waarbij je de zoemer nodig hebt om punten te behalen. In sommige ronden kan je zelfs punten stelen van andere mensen. Doel is om uiteindelijk als hoogste uit te komen. Ook is er een singleplayer om vragen te oefenen.

Buzz ziet er op het eerste gezicht heel erg mooi uit; het is weliswaar een ouder spel dus HD kwaliteit mag je niet verwachten, maar het ziet er gewoon mooi uit. Qua inhoud vind ik Buzz wat minder sterk. Vragen zijn vaak zo lastig dat mijn (bijna) alwetende moeder ook aan het gokken is. En dit haalt een deel van het speelplezier weg. Ook is het vervelend dat er tussen iedere ronde filmpjes zitten die je niet kan doorspoelen. Bovendien is de balans niet in het spel, omdat je in de laatste ronde 500 punten per vraag kan verdienen, dus als je 3 vragen goed hebt, heb je al even veel als je in de rest van het spel hebt.

Spelen als:
- Je een gezellig spel voor met meerdere mensen wilt
- Je alwetend bent (dat wint makkelijk)
- Je verslaafd bent aan het kijken van quizzen


Niet spelen als:
- Je meer een "solo" gamer bent
- Je reactievermogen niet best is
- Je liever een controller dan een buzzer in de hand hebt