Geschiedenis in verhalen

Geschiedenis was een vak waar ik op school van genoot. Vooral die ene docent in de brugklas, die zo prachtig verhalen kon vertellen. Wat aan de vreugde bijdroeg, was dat de man een beetje doof was. Dat had tot gevolg dat zijn stemgeluid wisselde van fluisterstil (waardoor je wel heel goed moest luisteren, anders verstond je niet wat hij zei), tot luid gebulder. Dat werd waarschijnlijk minder gewaardeerd door de docent in het klaslokaal naast ons, maar het hield me absoluut bij de les!

Maar niet iedere leraar heeft de gave van het vertellen. Gelukkig voor hen zijn er boeken die die taak van hen over kunnen nemen. De Stichting Lezen en het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken hebben een handige brochure gemaakt waarin ze bij elk van de 50 vensters van de Canon van Nederland boeken gezocht voor kinderen van 8 tot 14 jaar. Zoals in de brochure staat:

Verhalen die de geschiedenis inkleuren, verlevendigen en voor de jonge lezers aantrekkelijk maken. Verhalen die hen meenemen naar het verleden en hun even het gevoel geven in de beschreven periode rond te dwalen.

In de brochure wordt bij elk venster van één boek een korte beschrijving gegeven, en verwezen naar een aantal andere boeken die gaan over de betreffende periode. De titels zijn overgenomen van de site Entoennu.

Openbare bibliotheken hebben zich ten doel gesteld om de boeken uit de brochure zoveel mogelijk in de collectie op te nemen en aan te bieden aan scholen. Uit de brochure:

Leerkrachten die een bepaald venster behandelen, kunnen een beroep doen op de bibliotheek voor het leveren van bijbehorende boeken en ondersteunende expertise.

Dat lijkt me een heel mooi aanbod voor scholen. Hiermee stimuleer je dat kinderen (meer) lezen en tegelijkertijd is er aandacht voor geschiedenis. En als kinderen niet zelf lezen, dan heb je prachtig materiaal om voor te lezen. Want voorgelezen worden is altijd leuk, ook als je al lang zelf kunt lezen!

Hakken en plakken met ict

Laatst vertelde ik over het project Hollywood in de Klas dat gepresenteerd werd tijdens de finale van de wedstrijd van het 'Innovative Teachers Network' van Microsoft. Eén van de andere projecten die daar gepresenteerd werden was het project 'Regisseur van je eigen woordenboek', uitgevoerd door Irma Schaatsenberg, leerkracht en ICT coördinator van ICBS de Trampoline. In dat project leren leerlingen lezen en schrijven met behulp van ICT. het aardige van het project vond ik de verbluffende eenvoud: met heel basale middelen (zowel in hard- als in software) en basiskennis van een paar programma's kan het project uitgevoerd worden.

Bij 'Regisseur van je eigen woordenboek' krijgen leeringen van groep 3 een tasje met daarin een vel met alle letters en een digitale camera. Ze beginnen met het uitknippen van de letters. Daarna gaan ze op zoek naar 3 objecten in hun omgeving die ze zelf kunnen schrijven, bijvoorbeeld b-a-l, r-oo-s, k-oe-k, r-aa-m, enz. Ze maken met de letters het woord en maken vervolgens een foto van het object met daarbij het woord geschreven met de letters uit het lettervel. Op school worden de foto's in een PowerPoint presentatie gezet. De kinderen zoeken nu op het toetsenbord weer de bijbehorende letters en ze spreken het woord zelf in op de computer met de ingebouwde geluidsrecorder van PowerPoint. Uiteraard wordt dat in 2 stappen gedaan: eerst worden de letters afzonderlijk uitgesproken (hakken) en dan het hele woord (plakken).

Op die manier ontstaat langzaam maar zeker een heel woordenboek in de vorm van een PowerPoint presentatie, dat de kinderen zelf hebben samengesteld en waarbij de woorden gelezen kunnen worden en beluisterd. De kinderen genieten van het werken aan het woordenboek en zijn thuis uren bezig met het zoeken naar woorden en het maken van de foto's. Uiteraard zijn ze er apetrots trots op dat ze helemaal zelf met zo'n mooie camera aan de slag mogen gaan. Er worden vele uren geoefend met hakken en plakken want ze willen natuurlijk allemaal de mooiste woorden hebben om te laten zien wat ze kunnen. Het geeft soms ook een aardig inkijkje in het leven van de kinderen. Hoe reageer je bijvoorbeeld als een kind aan komt zetten met een foto van een prachtig luxe jacht (b-oo-t) dat blijkbaar in bezit is van de familie en een ander kind aankomt met een foto van hun vakantieverblijf: t-e-n-t? Altijd leuk, zo'n doorkijkje in het familieleven ;-)

Het project blonk uit door de eenvoud maar ook door de perfectie waarmee alles was uitgevoerd. De kinderen die aan de beurt waren kregen een mooi tasje met daarin het lettervel, een schaar en natuurlijk een fonkelende camera. Het was allemaal met heel veel zorg afgewerkt en dat maakte natuurlijk dat de kinderen het allemaal heel gewichtig en interessant vonden. Geweldig! Voor mij was het een voorbeeld van hoe je met minimale (ict-)middelen een maximaal resultaat kunt bereiken!