maandag 12 november 2012

Begrijpelijk of discriminatie?

Het leven van een student gaat niet altijd over rozen. Er moet (door sommigen) hard gewerkt worden om voldoende resultaat te boeken en inkomen te vergaren en het vinden van huisvesting is niet altijd eenvoudig. Als ouder van een student probeer ik te helpen waar ik mag en kan. Dat betekende dat ik afgelopen zomer probeerde een weekje een huisje te boeken voor 'mijn' student en een paar van zijn vrienden. En toen in het studentenhuis van mijn student geen verwarming was en de elektriciteit vaak uitviel, ging ik op zoek naar een huisje in een vakantiepark. Er staat immers op dit moment genoeg leeg, en in de kou studeren, valt niet mee.

Maar studenten zijn lang niet overal welkom, merkte ik. Toen ik aan de eigenaar van het zomerhuisje meldde dat een deel van de tijd dat ik het huisje wilde huren, mijn zoon erin zou trekken met zijn vrienden, toen werd mij onomwonden meegedeeld dat het huis niet verhuurd werd aan studenten, ook niet als dat gebeurde onder mijn naam en ik tevoren de huurpenningen overmaakte. Toen ik het vakantiepark belde en vertelde waarom ik een huisje wilde huren, werd me verteld dat het park vol was geboekt. Vreemd, want via internet zag ik dat er nog ruimte genoeg was en toen ik later belde om een huisje te boeken voor een familiereünie, was dat geen enkel probleem.

Nu snap ik best dat niet iedereen ervan gecharmeerd is om studenten onderdak te bieden. Ik vermoed dat als je de statistieken bekijkt, studenten vaker dan bijvoorbeeld ouderen voor overlast zorgen. Er zal vast meer sneuvelen in een huisje als dat bewoond wordt door studenten, dan wanneer het bewoond wordt door een gezin, en ik kan me voorstellen dat studenten meer geluidsoverlast bezorgen dan de werknemers van het bedrijf dat op survivalkamp gaat. Maar dat lijkt mij geen reden om bij voorbaat studenten te weigeren. Wat voor een aantal leden van een groep geldt, hoeft niet van toepassing te zijn op de totale groep. En ons rechtstelsel is volgens mij zo ingericht dat je onschuldig bent, totdat het tegendeel bewezen is.

Naar aanleiding van de weigering heb ik bij het vakantiepark een klacht ingediend. Na wat heen en weer gepraat hebben zij aangegeven dat ze uitsluiting van bepaalde groepen voor de toekomst willen voorkomen en dat ze een passende oplossing daarvoor gaan doorvoeren. Daar ben ik natuurlijk blij mee. Maar het feit dat ik twee keer mijn neus heb gestoten bij het zoeken naar een huisje voor een student, kan bijna geen toeval zijn. Ik vermoed dat dit beleid gevoerd wordt bij veel meer verhuurders van vakantiewoningen. Van studenten die ik hierover sprak,begreep ik dat ze het heel gewoon vonden. Of waren ze er intussen aan gewend, en accepteerden ze de situatie zoals die was omdat verzet niet hielp?

Ik ben eerlijk gezegd best geschokt door het feit dat studenten zomaar geweigerd kunnen worden en misschien nog wel meer door het feit dat dit zomaar geaccepteerd wordt door de studenten zelf. Zoek ik spijkers op laag water of vinden jullie dit ook een vorm van discriminatie?

Afbeelding van Hannes de Geest, gepubliceerd onder CC-by-nc.



6 opmerkingen:

Jeroen van Beijnen zei

Ik kan me hier wel iets bij voorstellen hoor Margreet. Binnen Scouting groepen worden gebouwen vaak ook niet aan groepen studenen of scholieren verhuurd.
Van deze groepen blijken vaak meer overlast te veroorzaken, meer blijvende schade te veroorzaken en veroorzaakte schade niet te vergoeden.
Natuurlijk is dit bij jou zoon niet het geval ;) maar de ervaringen zijn vaak anders :)

Ook voor een vakantiepark wat zijn winst haalt uit het verhuren van huisjes aan groepen die een rustige en prettige vakantie willen hebben kan ik me voorstellen dat die niet op groepen studenten aan het wachten zijn. Zou jij het 10 jaar geleden met kleine kinderen leuk hebben gevonden om op vakantie in een huisje naast een groep studenten te zitten?

Margreet-ICT en Onderwijs zei

@Jeroen,
Dat het een lastige zaak is, begrijp ik. Maar bij voorbaat weigeren vind ik niet juist. Je kan er ook voor kiezen om je zaken zo te organiseren dat je problemen voorkomt. We mogen ook leerlingen van een bepaalde leeftijdsgroep de toegang tot een schoolfeest niet ontzeggen omdat in vorige jaren bleek dat die leeftijdsgroep vaak voor problemen zorgde? En we mogen bij sollicitaties jonge vrouwen toch niet weigeren omdat ze (misschien/waarschijnlijk) in verwachting raken en dan een kostenpost betekenen voor een bedrijf? Of Marokkanen en Antillianen de toegang weigeren tot openbare gelegenheden omdat, volgens Elsevier, hun aandeel in de criminaliteit schrikbarend is?

Als je mensen bij voorbaat buiten sluit, dan doe je ze mijns inziens groot onrecht en loop je het risico dat ze zich gaan gedragen volgens jouw verwachting.

Esther zei

Interessante, maar inderdaad lastige vraag! Ik kan me er wel wat bij voorstellen m.b.t. de mogelijke schadepost die Jeroen aanhaalt. Over het argument dat men misschien geen rustige vakantie heeft als er studenten naast je zitten, valt te twisten, want persoonlijk zou ik dan bijvoorbeeld juist ook geen gezin met kleine kinderen naast me willen hebben ;-)

Je schrijft: "en loop je het risico dat ze zich gaan gedragen volgens jouw verwachting."

Daar zit zeker iets in. In hoeverre bijvoorbeeld een eigenaar van een vakantiepark daar boodschap aan heeft, vraag ik me echter af. Voor hem/haar zal het belang van het totale park voorop staan en niet van een individu.

Maar ja, zo zal een werkgever ook denken die een jonge vrouw als sollicitant krijgt... Waarbij ik me eerlijk gezegd ook wel kan indenken dat bedrijven daar wat huiverig voor zijn...

Margreet-ICT en Onderwijs zei

@Esther,
Ik denk dat dat discriminatie zo lastig maakt: het is allemaal heel invoelbaar. Voor een werkgever kan het heel lastig zijn als een werknemer 6 maanden uit het proces verdwijnt, voor een eigenaar van een vakantiepark is het natuurlijk moeilijk als hij klachten krijgt van vakantiegasten over geluidsoverlast of als er dingen vernield worden.

Het is allemaal heel invoelbaar, maar ik denk dat we er heel erg voor moeten oppassen om toch een open blik te houden en elk mens als individu te beoordelen. Als we dat niet doen, dan zetten we oogkleppen op. Dat maakt de kans dat we schrikken van onverwachte dingen wel veel kleiner, maar we missen ook allemaal leuke dingen die zich opzij van de oogkleppen afspelen.

Thomas Vanhoutte zei

Nog niets dergelijks meegemaakt, maar ik kan me goed inbeelden dat verhuurders liever geen studenten over de vloer krijgen. Over studenten wordt vaak gezegd dat ze lawaaierig zijn en 'storend gedrag' vertonen wat andere vakantiegangers kan storen.

Margreet-ICT en Onderwijs zei

Thomas,
Dat wordt inderdaad vaak gezegd, en het zal ook zeker zo zijn in een aantal gevallen, maar het zal zeker niet opgaan voor alle studenten. Ik ken zelf veel studenten die heel sociaal zijn en bijv. helpen bij activiteiten voor jongere kinderen.

Bij voorbaat 'afgerekend' worden omdat je student bent (of blank of juist zwart, christen of moslim, vrouw of man), lijkt me heel vervelend. Een verhuurder kan toch ook uitgaan van het positieve en ingrijpen als het tegendeel bewezen wordt?

Wat ik heel bijzonder vind, is dat studenten zelf vaak geen probleem maken van deze praktijken. Ze zouden ook op hun strepen kunnen gaan staan en hun 'recht' opeisen. In mijn ogen een prijzenswaardige houding!