iTunes voor lesmateriaal

Ik heb een auto, maar geef er soms de voorkeur aan om met de trein te reizen. Niet om files te ontwijken (want reizen met de trein levert soms net zulke lange 'files' op), maar omdat reizen met de trein het mogelijk maakt om al die interessante artikelen die ik van het web heb geplukt eindelijk kan lezen. Als die teksten voorgelezen zouden worden, dan is dat natuurlijk nog makkelijker. Blijkbaar heeft de Universiteit Stanford dat ook gedacht. Afgestudeerden van Stanford kunnen via iTunes gratis opnames van lezingen, studiemateriaal, muziek en sportverslagen downloaden. Daarnaast is er een afgeschermd gedeelte voor studenten waar bestanden over vakken en cursussen gedownload kunnen worden. Het aanbod bestaat uit driehonderd bestanden, maar zal in de toekomst worden uitgebreid.



Het lijkt me heerlijk om op die manier al die vakliteratuur door te nemen. En dan af en toe tussendoor een luisterboek voor de broodnodige ontspanning ;-)


Bron: weblog HCC!Magazine

Bestanden uitwisselen met een USB-stick

Dát lijkt me nou een handig ding om te hebben: een apparaatje waarmee je direct gegevens van de ene USB-stick over kunt zetten naar een andere. Het gebeurt mij nog wel eens dat ik gegevens heb op een USB-stick die een ander graag wil hebben. En niet altijd heb ik dan een computer in de buurt waar ik mijn gegevens op kan zetten, waar de ander ze dan weer vanaf kan halen. Dat is dus geen probleem meer met dit apparaatje: je steekt de ene USB-stick erin, en zet de bestanden over op het apparaatje. Vervolgens zet je de andere USB-stick aan het apparaat, en de gegevens worden direct overgezet. Op dezelfde manier kun je ook bestanden van je MP-3 speler overzetten naar die van iemand anders. Jammer dat het nog zo lang duurt voordat ik jarig ben ;-(

Schoolwebsite met videobeelden

Een schoolwebsite die ik echt een vermelding waard vind, is de site van de Montessorischool Steigereiland in Amsterdam. Zij hebben hun schoolsite rijkelijk voorzien van videobeelden. De beelden geven mijns inziens beter dan woorden een impressie van de sfeer op school. Vooral het hoofdstuk Impressies vond ik echt leuk om te zien. Grappig vind ik ook dat steeds wanneer je de site opent, je een andere video te zien krijgt op de homepage.

Ik vond de site op de website van Video4all. Video4all is een systeem, waarmee je video kan publiceren, bekijken en beheren via internet, mobiel internet en UMTS toestellen. Eén van de sites die werkt met dit systeem is Videostart.nl, waar je gratis een eigen video-album of videoblog kunt maken. Jammer vind ik dat Videostart heel veel reclamebeelden bevat, waardoor het minder geschikt is voor het onderwijs, maar het is wel een leuke manier om eens te experimenteren met de mogelijkheden van een videoblog. Maar het lijkt me geweldig leuk om leerlingen uit te dagen om hun mobiele telefoon nu eens te gebruiken voor school en een filmpje te maken waarin ze hun mening geven over een boek dat ze hebben gelezen, een evenement dat ze hebben bijgewoond of een kunstwerk in de wijk waarin ze wonen. En zo zijn er natuurlijk nog veel meer dingen te bedenken waarvan ze verslag uit kunnen brengen.

Leren in de informatiemaatschappij

Gisteren schreef ik al dat er op vrijdag een interessant seminar is dat georganiseerd wordt door Cinekid. Maar vanavond is er ook een bijeenkomst van De Waag over Leren in de informatiemaatschappij. Hieronder de tekst van de uitnodiging die ik kreeg:

Leren in de innovatiemaatschappij
ALS de economie draait om kennis en innovatie DAN moet de nieuwsgierigheid van jongeren geprikkeld worden;
ALS digitale media dominant zijn in de hedendaagse maatschappij DAN moeten kinderen en jongeren binnen en buiten het onderwijs hierop worden voorbereid;
ALS jongeren een hoge affiniteit hebben met digitale media DAN moet het onderwijs hier iets mee

Waag Society/Expertise centrum voor Culturele vakken en ICT organiseert een programmaserie over de burgers van de toekomst en de vernieuwing van het onderwijs. Wat moeten kinderen en jongeren leren om optimaal voorbereid te zijn op een samenleving waarin digitale media, globalisering en innovatie sleutelbegrippen zijn? Wat is er nodig voor toekomstgericht onderwijs en hoe organiseren we dat? In vier avonden worden rondom vier thema's bruikbare theorieën behandeld, nieuw visies bediscussieerd en succesvolle projecten gepresenteerd.

I.woensdag 26 oktober 2005 – mediawijsheid
II.woensdag 2 november 2005 – creativiteit
III.woensdag 9 november 2005 – sociaal gedrag
IV.woensdag 16 november 2005 – innovatie.

Sprekers zijn onder meer Renee Jonker (société Gavigniès), Peter Mensink (Wanitascholen), Carolien Euser (Docschool), Brecht Teerlings (Montessori College Oost), Michiel Maas (Amadeuslyceum, Utrecht), Evan van der Most (Digital Playground) en Cas van Kleef (Spunk). De avonden worden gepresenteerd door Sandra Rottenberg.

De (gratis) bijeenkomst begint om 20.00 uur in het Theatrum Anatomicum, Waag Society,
Nieuwmarkt 4, Amsterdam. Reserveren kan door een e-mail te sturen aan reserveren@waag.org.

Mij gaat het niet lukken om erbij te zijn, maar ik kan de bijeenkomst van harte aanbevelen! Wel zal ik kijken naar de beelden van de bijeenkomst van de Waag, want deze bijeenkomst zal ook via streaming te volgen zijn.

N.B. In eerste instantie meldde ik in deze post dat de bijeenkomst van de Waag plaats zou vinden op a.s. vrijdag. Gelukkig attendeerde Sybilla mij erop dat ik fout zat: het is al vanavond! Ik heb het dus maar even gecorrigeerd.

Cinekid seminar over games

Deze week is in Amsterdam het grote Cinekid festival waarin kinderen kunnen genieten van en werken met film, televisie en nieuwe media. Ik heb zelf het festival een aantal keren bezocht, en vindt het zowel privé als voor onderwijs meer dan de moeite waard.

In het kader van het festival 2005 organiseert Cinekid voor volwassenen een aantal seminars.
Een van die bijeenkomsten draait om games en is getiteld 'What’s in a game? An exercise in innovative game design'. De uitnodiging die ik kreeg vermeldt het volgende:

Tijdens dit seminar worden innovatieve games en vooral ook nieuwe gametechnologieën en -strategieën getoond en besproken. De vraag die centraal staat is: hoe zijn deze nieuwe ontwikkelingen te combineren met andere mediavormen? Aan bod komen internationale voorbeelden van games met meer fysieke interfaces.

Het seminar vindt plaats op vrijdag 28 oktober, in het City Theater in Amsterdam, vanaf 13.00 uur. De kosten van deelname bedragen € 6,00. Reserveren kan op 020-4272127.

Wilt je meer weten over het festival dan kun je terecht op de site van Cinekid. Als je geïnteresseerd bent in het seminar, dan kun je informatie vinden in het festivalprogramma op vrijdag 13.00 uur .

AV-materiaal vrij voor onderwijsgebruik

Goed bericht van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid: op 10 oktober is er een overeenkomst gesloten waardoor vrijwel al het materiaal van de omroepen in de archieven van Beeld en Geluid vanaf nu gebruikt mag worden ten behoeve van het onderwijs in Nederland.

Dat het materiaal gebruikt mag worden betekent overigens niet dat het gratis is. Volgens het persbericht krijgen de rechthebbende partijen een billijke rechtenvergoeding, zoals ook het geval is bij de readerregelingen voor hoger onderwijs. In het archief van Beeld en Geluid zit prachtig materiaal dat goed gebruikt kan worden voor het onderwijs, en ik ben dus wel benieuwd hoe deze uitspraak in de praktijk gaat uitpakken. Hoe hoog wordt die billijke vergoeding, en hoe wordt de toegang tot dit beeldmateriaal georganiseerd? Kunnen docenten zelf selecteren uit het complete archief of krijgt het onderwijs een beperkte selectie waaruit gekozen kan worden? En hoe kan geselecteerd worden: komt er een catalogus beschikbaar via het net en op basis van welke criteria kan gezocht worden? Op titel, naam van de producer of de uitvoerenden of is ook de inhoud van het beeldmateriaal ontsloten bijvoorbeeld met trefwoorden? Ik ben benieuwd!

Nieuwssite voor jongeren

De NOS is een nieuwssite begonnen voor jongeren: NOS headlines. Volgens het NRC-weblog richt de site zich op jongeren van 15 tot 25 jaar. De berichtjes zijn kort en krachtig, èn: ze worden voor een deel aangeleverd door jongeren. Jongeren die van een nieuwsevenement verslag willen doen mogen een tekst, foto, filmpje of geluidsbestand aanleveren. Op de site kon ik niet vinden of alle inzendingen geplaatst worden (wat ik niet verwacht) of dat er een selectie van de inzendingen plaats vindt.

De site is gemaakt door studenten journalistiek van de Hogeschool Utrecht. Volgens hen onderscheidt de nieuwe site zich van de bestaande initiatieven door het taalgebruik en de sfeer. Ook is er een andere nieuwskeuze; achtergrondverhalen zullen afgewisseld worden door snelle nieuwtjes.

Ik vind het een leuk initiatief, en ben benieuwd hoe het wordt ontvangen. Scholen kunnen er zeker hun voordeel mee doen door de leerlingen uit te dagen een bijdrage te leveren aan de nieuwssite. Het zou leuk zijn als een aantal bijdragen van leerlingen geplaatst worden en je op die manier kunt achterhalen op basis van welke criteria de redactie besluit of een bijdrage al dan niet geplaatst wordt. En misschien hebben de leerlingen daar zelf ook wel heel goede criteria voor. Het lijkt me een leuke tip om de leerlingen mee te geven op vakantie!

N.B. De komende week is een groot aantal scholen gesloten i.v.m. de herfstvakantie. Dan sluit ook dit weblogje. Op 24 oktober verschijnt de eerstvolgende post!

Puzzelverslaafd

Ben je helemaal verslaafd aan puzzels of zoek je iets leuks voor de laatste les voor de herfstvakantie? De site Creative Puzzels biedt een breed scala aan puzzelmateriaal. Taalpuzzels, kruiswoordpuzzels, rekenpuzzels, interactieve puzzels en knutselpuzzels voor wie wat met zijn handen wil doen: er is echt voor elk wat wils. Leuk voor de allerlaatste les vóór de vakantie, maar natuurlijk ook voor in de vakantie. Het is misschien allemaal niet volgens de laatste didactische principes, maar het is in ieder geval wel leuk. En als je er helemaal niks van bakt, test dan je exact IQ, op het gebied van getalreeksen, ruimtelijke figuren, analogieën en hoofdrekenen en praktisch getalinzicht. Dan weet je in ieder geval waar het aan ligt ;-)

Gratis wiki's

In het artikel dat ik schreef voor Vives noemde ik de wiki als middel om samen te werken op het web. Als voorbeeld van een gratis wiki noemde ik Seedwiki. Alhoewel ik absoluut sta achter het open karakter van (de gratis editie) Seedwiki, kan ik me voorstellen dat sommige docenten er de voorkeur aan geven om de toegang tot de wiki beperkt te houden. De gratis versie van Seedwiki biedt die mogelijkheid niet: als je niet iedereen wilt toelaten tot je wiki, dan moet je daarvoor minimaal $ 9.95 per maand betalen.

Een alternatief voor Seedwiki dat wel de mogelijkheid biedt om het aantal mensen dat toegang heeft tot de wiki te beperken is PeanutButterWiki (Pbwiki). Wiki's die zijn gemaakt met de gratis versie van Pbwiki zijn alleen toegankelijk met password. Dat is zowel een voordeel als een nadeel: de wiki kan niet alleen niet gewijzigd worden als je geen password hebt, maar ook niet bekeken worden door anderen. Maar binnen het onderwijs zal dat vermoedelijk niet zo'n bezwaar zijn.

Nog wat meer info ter vergelijking: de gratis versie van Pbwiki biedt 1 Mb aan ruimte; bij Seedwiki krijg je 250 Mb tot je beschikking; de prijzen bij Pbwiki variëren van gratis tot $ 5,00 per maand (of $ 50,00 per jaar), bij Seedwiki betaal je maximaal $ 49,00 per maand. Daarvoor mag je dan ook wel een onbeperkt aantal wiki's maken (tot 2 Gb), je krijgt de beschikking over https, en je kunt je wiki op een eigen domeinnaam plaatsen.
Maar voor wie begint met wiki's in het onderwijs zullen beide gratis opties vermoedelijk voldoende mogelijkheden bieden. Ga je verder, dan kun je overwegen om zelf wiki-software op de server te zetten, bijv. MediaWiki. Wil je daarover meer weten, kijk dan in de zeer toegankelijke Wiki over MediaWiki van Gerard Bierens.

Leescultuur onder vuur?

Soms krijg ik als hoofdredacteur leuke uitnodigingen in mijn post. Zo kreeg ik laatst van de Stichting Lezen een uitnodiging voor een discussiebijeenkomst over geletterdheid. Ik kan er tot mijn spijt niet zelf naar toe, maar wil wel graag via dit weblog anderen wijzen op deze bijeenkomst.

Uit de uitnodiging:

De discussie spitst zich de laatste tijd vooral toe op de inhoud van de canon, maar de vraag hoe jonge mensen met het cultureel erfgoed in contact te brengen blijft vaak onbeantwoord. Zowel docenten in het voortgezet als wetenschappelijk onderwijs worden geconfronteerd met studenten die ‘anders’ omgaan met klassieke werken. Geletterdheid heeft in alle perioden van onze geschiedenis een andere betekenis gehad. Vroeger stond vooral leesvaardigheid centraal. Het valt nog te bezien of deze vaardigheid voor de komende generatie van belang is en of zij niet eerder via bijvoorbeeld het beeld kennis wil maken met historische hoogtepunten.

Aan de orde komen vragen als hoe je (jonge) mensen kunt stimuleren klassieke werken te lezen in een tijd van internet, computergames et cetera, waarom lezen belangrijk is en welke competenties je daarbij opdoet en of het huidige literatuuronderwijs wel leesbevorderend is of dat het anders moet.

De bijeenkomst vindt plaats bij de KNAW, Kloveniersburgwal 29, Amsterdam, en duurt van 13.00 tot 17.00 uur.

Mediawijsheid

Het is alweer een paar maanden geleden dat de Raad voor Cultuur kwam met het rapport Mediawijsheid. Toen had ik geen tijd om het te lezen, maar inmiddels heb ik dat wel, en ik denk dat het rapport zeker interessant is voor iedereen die zich bezighoudt met informatie in (maar ook buiten) het onderwijs.

De Raad voor Cultuur geeft in zijn rapport aan Medy van der Laan het advies het begrip media-educatie te verbreden naar mediawijsheid. De Raad stelt dat de belangrijkste consequenties hiervan drievoudig zijn:

• Mediawijsheid beslaat meer terreinen dan alleen het onderwijs: ook op het terrein van de zorg, de politiek of de veiligheid dienen burgers mediawijs te zijn;
• Mediawijsheid betreft meer mensen dan alleen kinderen en jongeren: om optimaal te kunnen functioneren in de hedendaagse maatschappij zou iedereen mediawijs moeten zijn;
• Het doel en de noodzaak van mediawijsheid ligt niet in de omgang met de media zelf, maar in het kunnen participeren in het maatschappelijk proces.

Daarnaast legt mediawijsheid meer dan media-educatie de nadruk op het zelf maken of produceren van media-inhouden en voegt het 'mentaliteit' of houding toe als belangrijk aspect van mediawijsheid. Burgers moeten zich bewust zijn van de wijze waarop zij media gebruiken en van het effect van dat gebruik op henzelf en anderen.

Met name dat laatste boeit mij: ik zelf denk dat jongeren al lang gebruik maken van media, en daar ook behoorlijk bewust keuzes in doen. Afhankelijk van wat ze willen communiceren kiezen ze voor website of weblog, voor msn, sms of chat. Het onderwijs blijft m.i. daarbij achter. Veel scholen komen niet verder dan het aanbieden van een website, die zowel bestemd is voor de leerlingen, als de medewerkers van de school, ouders èn aankomende leerlingen.

Betekent dat dat scholen zich geen zorg meer hoeven te maken over media-educatie (behalve misschien dat ze moeten proberen om de docenten mediawijs te maken)? Nee, die conclusie vind ik niet gerechtvaardigd. Ik denk dat leerlingen wel van alles uitproberen, maar dat het onderwijs ze daarbij wel terzijde mag staan. Enerzijds door het te faciliteren, anderzijds door met ze in gesprek te gaan over wat de media henzelf, maar ook het onderwijs kunnen bieden. En, zoals de Raad voor Cultuur terecht stelt, om bewustzijn te creëren welk effect mediagebruik kan hebben op anderen.

De Raad stelt voor om op scholen 'mediacoaches' te benoemen. De mediacoach 'moet zorg dragen voor continuïteit, hij ontwikkelt projecten met buitenschoolse partners en biedt begeleiding en inspiratie bij het media-onderwijs op eigen school.' In de visie van de Raad is de mediacoach een eerstegraads HBO of universitair geschoold persoon. Frappant vind ik de opmerking die de Raad daaraan toevoegt: 'al hoeft niet uitgesloten te worden dat de mediathecaris van de school de functie van mediacoach op zich neemt'. Opvallend vind ik dat de Raad er klaarblijkelijk vanuit gaat dat er op een school maar één mediathecaris is (terwijl er gezien het belang van media in het huidige onderwijs toch voldoende redenen te bedenken zijn om meer mediathecarissen in een school aan te stellen), en dat een mediathecaris niet HBO- of universitair geschoold is (terwijl zowel de oude opleiding tot schoolbibliothecaris als de nieuwe IDM of MIM-opleiding toch echt HBO-opleidingen zijn).

In het rapport Mediawijsheid wordt het advies gegeven om media-educatie niet op te nemen in de kerndoelen, omdat ze scholen ruimte willen bieden om de invulling van media-educatie naar eigen inzicht te organiseren. Dat vind ik jammer, want ik denk dat de kans dat scholen media-educatie eigener beweging op te nemen in hun lesprogramma klein is. Maar weinig scholen hebben tot nu toe tijd voor media-educatie vrijgemaakt in het lesprogramma, noch voldoende budget om een iemand die taak toe te kennen. Een mediathecaris zou die taak op zich kunnen nemen, maar die wordt vaak vooral verondersteld om toezicht te houden in de mediatheek, en om bronnenmateriaal ter beschikking te stellen. Er is vaak geen geld om één (of meer) gekwalificeerde mediathecaris(sen) te benoemen, en die ook te betalen op het niveau van een HBO-geschoolde. Nog altijd zijn er scholen waar zeer welwillende, maar niet tot mediathecaris geschoolde ouders de scepter zwaaien in de mediatheek, of waar de (vaak laagbetaalde maar wel HBO-opgeleide) mediathecaris niet de ruimte krijgt om zijn of haar visie neer te leggen op het gebied van media-educatie. Voor media-educatie is daardoor geen tijd en ruimte en ik denk dat we daarmee onze leerlingen tekort doen!

Hij is er weer: de Krakercompetitie!

Niet alleen voor kinderen is het een uitdaging om te zoeken op het web: ook volwassenen vinden daarin een hobby. Ik vind het zelf altijd leuk als mijn kinderen mijn hulp vragen als ze wat moeten zoeken op het net. Erg weinig didactisch neem ik dat met veel plezier van ze over. Ze leren er niks van, maar dat vinden ze helemaal niet erg ;-) Maar ja, ik kan nu niet zeggen dat dat echt verstandig van me is, want ooit zullen ze het toch zelf moeten doen! Ik denk dus dat ik die innerlijke drang om dingen op te zoeken maar eens op een andere manier moet gaan invullen: ik moet me maar eens gaan inschrijven voor de Nationale Krakercompetitie. Daar worden echt moeilijke vragen gesteld, dus de uitdaging is groot. En dit jaar kunnen er ook weer (voor het eerst sinds 2002) teams inschrijven van zoekprofessionals. Dat is dus een extra uitdaging: hoe sterk ben ik in vergelijking met echte cracks in het vak?

BTW: je hoeft geen zoekprofessional te zijn om met een team deel te nemen: elk team is welkom, dus bijvoorbeeld ook teams van meesters en juffen of van leraren en leraressen. Op de site van de Nationale Krakercompetitie kun je op zoek gaan naar teamleden. Wie doet er mee??

Zoek het eens op

In Nederland kennen we Netwijs en Meester Sipke: verzamelingen van sites voor leerlingen van basisscholen. Prima startpunten voor het maken van werkstukken of het zoeken van informatie. Gisteren kwam ik terecht op een Belgische editie hiervan: Zoek het eens op, gemaakt door Jos Stroobants. Die site kende ik nog niet, en ik vind hem zeker de moeite waard om hier te vermelden. Anders dan bij Netwijs en Meester Sipke vind je hier geen links naar externe websites, maar korte informatie over onderwerpen, met daarbij (meestal) verwijzingen naar externe sites.

Zoek het eens op is onderverdeeld in 4 'hoofdstukken':

1. als je op zoek bent naar informatie over een onderwerp kun je op de homepage zoeken op trefwoord door de eerste letter van dat trefwoord aan te klikken. Je krijgt dan een overzicht van trefwoorden die met die letter te beginnen.
2. een tweede zoekmogelijkheid bieden de thema's. Daar zijn de onderwerpen gegroepeerd binnen 4 thema's: natuur, tijd, ruimte en dieren.
3. Op de site zijn ook nog een aantal video's te downloaden van Teleac/NOT.
4. Leerlingen van basisscholen zijn zelf verantwoordelijk voor het 4e deel van de site: spreekbeurten. Leerlingen die een spreekbeurt op papier hebben staan, mogen die opsturen naar Jos Stroobants die het vervolgens online zet.

Jammer is dat de informatieve stukjes niet via de site zelf te doorzoeken zijn, zodat je alleen kunt zoeken op de door Jos Stroobants toegekende trefwoorden. Het zou handig zijn als hij op de site de mogelijkheid bood om te zoeken op alle woorden in de teksten. Wie overweg kan met zoekmachines weet dat je daarvoor (meestal) de opdracht site:url-van-de-te-doorzoeken-site kunt geven, maar met die opdracht zijn maar weinig leerlingen (en misschien ook leerkrachten) van basisscholen bekend. Daarom voor hen de tip: wil je weten of op de site Zoek het eens op een bepaald woord voorkomt, geef dan in een zoekmachine (bijv. Google) de opdracht site:url-van-de-te-doorzoeken-site, gevolgd door het woord waar je op wilt zoeken. Dus als je wilt zoeken op indianen wordt de opdracht site:users.skynet.be/zoekheteensop indianen. Je vindt dan alle teksten op de site Zoek het eens op waar het woord indianen in voorkomt.

Maar ook zonder is de site overigens absoluut de moeite waard!

Podcast over luisterboeken

Gesproken boeken zijn in: eindelijk lijken ze door te breken. Al jaren kennen we het 'gesproken boek', maar sinds kort breken deze boeken echt door, nu onder de naam 'luisterboeken'. Ik denk dat het te maken heeft met de komst van de mp-3 speler, maar dat weet ik niet zeker.

In boekhandels zijn al veel luisterboeken te vinden. Ik ben zelf een echte lettervreter, maar ik denk dat luisterboeken een prima manier zijn om mensen die minder van letters houden toch teksten te laten 'lezen'. Lekker makkelijk: een cd in je cd-speler (of het boek op je mp-3 speler zetten) en je laten voorlezen. Het lezen van literatuur wordt daarmee voor veel jongeren een stuk aantrekkelijker. Maar er zijn niet alleen romans te beluisteren, er zijn ook hoorspelen, poëzie en zelfs hoorcollege's in de vorm van luisterboeken, getuige de catalogus van Plantage Boekhandels.

Om de luisterboeken extra onder de aandacht te brengen, is Plantage Boekhandels nu ook begonnen met een podcast over luisterboeken. Elke maand een column van Dolf Jansen, een interview met een auteur, en een aantal fragmenten uit luisterboeken. Een prima initiatief, want op die manier kun je kleine hapjes proeven voordat je besluit een heel boek te gaan eten. En de manier waarop dat gedaan wordt sluit m.i. helemaal aan op het fenomeen van luisterboeken en op de manier waarop jongeren met media omgaan.

Overigens: als je je luisterboek uit hebt, kun je het in de kast zetten, maar je kunt het ook inruilen tegen een ander (2e hands) luisterboek. Zo 'lees' je nog eens wat!

Les informatievaardigheden nuttig voor Rutte

Op dinsdag 20 september schreef ik over Mark Rutte die laat onderzoeken of het mogelijk is om mensen, die hun afstudeerscriptie hebben overgeschreven helemaal kunt uitsluiten van die studie. Pas afgelopen weekend kwam ik ertoe om zijn hele verhaal te lezen, dat te vinden is in het maandblad Opzij. Rutte antwoord op de vraag hoe gecontroleerd kan worden op plagiaat het volgende: '

Er zijn computerprogramma's de kunnen achterhalen of een stuk origineel is dan wel ergens anders op inernet al gepubliceerd. Ja, vraag mij niet hoe dat werkt, maar je moet je dat voorstellen als een soort mini-googletje dat razendsnel het hele internet door zoeft. Hier en daar wat woorden of een volgorde veranderen, leidt deze zoekmachine niet om de tuin. Ze herkent opbouw, redeneertrant en type woordgebruik.. Dus de plagiatoren vallen geheid door de mand.'

Hiermee geeft Rutte zonneklaar te kennen dat hij absoluut geen verstand heeft van hoe zoekmachines en plagiaatprogramma's werken. Ten eerste zoeven die niet razendsnel over het net, maar maken die indexen die geraadpleegd worden, ten tweede is er geen enkele zoekmachine of plagiaatprogramma dat het hele internet doorzoekt, en ten derde maken werken plagiaatprogramma's alleen goed als die niet alleen gebruik maken van internet, maar daarnaast 'gevoed' worden vanuit een door de universiteiten gevulde database van eerder en elders door studenten gemaakte scripties. Misschien dat Rutte er goed aan doet om een keer een lesje te volgen over zoekmachines en hoe die werken. Als hij dat in de vingers heeft zal hij vast niet meer dit soort uitspraken doen!

Internetdetective weg

Een collega attendeerde me erop dat de Internetdetective, een cursus van de Koninklijke Bibliotheek (KB) over informatievaardigheden, offline is gehaald. Op de site staat het volgende te lezen:

Helaas is de Internet Detective niet beschikbaar. De Britse producent van het programma heeft besloten deze dienst voor de verschillende deelnemende landen te beëindigen. Het is op dit moment nog niet bekend of de Nederlandstalige versie in de toekomst opnieuw zal worden aangeboden.

Navraag bij de KB leerde me dat het feit dat de Britse producent de dienst heeft gestaakt, in feite tot gevolg had dat het interactieve deel van de Internetdetective (het deel dat bijhoudt waar je bent gebleven) verdwijnt. De KB had dus ook kunnen besluiten om de Internetdetective wel aan te bieden, maar dan zonder dat gedeelte. De mensen van de KB vertelden mij dat in hun besluit om de Internetdetective in zijn geheel van het web te halen ook een rol heeft gespeeld dat de voorbeelden die in de Internetdetective gegeven worden, erg gedateerd zijn en dat nieuwe ontwikkelingen op het WorldWideWeb niet in de Internetdetective zijn opgenomen. Daarom zouden ingrijpende wijzigingen aan het programma en de inhoud doorgevoerd moeten worden. En de navigatie-software van het programma zou natuurlijk ook opnieuw gebouwd moeten worden.

Ik begrijp waarom de KB dit besluit heeft genomen, en ik ben het ook met ze eens dat de Internetdetective behoorlijk verouderd was. Maar dat neemt niet weg dat ik het heel jammer vindt dat ze niet een niet-interactieve versie ter beschikking stellen. Ik weet dat op een aantal scholen gebruik wordt gemaakt van de Internetdetective, en in een recente publicatie van het Ruud de Moor Centrum van de OU ('Door de bomen het bos') wordt de Internetdetective genoemd als bruikbaar instrument. Ook al is de informatie in de Internetdetective op sommige punten sterk verouderd, ik denk dat menig leerling en docent er nog behoorlijk wat van kan leren. Ik betreur het daarom dat de Internetdetective nu niet meer aangeboden wordt, maar ik hoop dat dit in ieder geval een stimulans is voor een aantal organisaties (KB, VOB, RdM??) om nu een vernieuwde, of liever nog een hele nieuwe, versie van de Internetdetective te ontwikkelen!