LOB? Dat doen wij op Twitter

Leren doe je omdat je iets wilt weten of wilt kunnen. Leren op school wordt door leerlingen soms anders ervaren: daar leer je omdat het 'moet'. Dat maakt leren op school voor veel leerlingen moeilijk: ze hebben het gevoel dat de inspanning die ze moeten plegen hen weinig oplevert. Een goed toekomstbeeld van jezelf hebben is overigens niet alleen belangrijk voor de motivatie tijdens de (voor)opleiding tot dat vak/beroep: een verkeerde keuze kan ook behoorlijke financiële consequenties hebben en ook heel wat stress veroorzaken.


Het vak LOB kan hierin een rol spelen: als je weet wat je later wilt worden, ben je meer gemotiveerd dan wanneer je geen enkel zicht hebt op je toekomst. Het vak LOB helpt jongeren bij het maken van die keuze voor een vervolgopleiding en een beroep. Het nadeel van het aanbieden van LOB als vak is dat de oriëntatie op vervolgstudie en beroep meestal beperkt blijft tot de uren die toegekend zijn aan het vak en tot het (vaak weinig persoonlijke) materiaal dat in de methode wordt aangeboden.Wie meer wil dan dat, kan overwegen om Twitter in te zetten als middel om beroepen te verkennen.

Op Twitter plaatsen mensen van allerlei verschillende beroepen berichtjes. Soms zijn dat heel persoonlijke berichtjes, maar er worden ook heel vaak 'professionele' berichten geplaatst: tweets over problemen en successen in het beroepsleven van de tweep. Die tweets geven een aardig, zij het soms wat (bovenmatig) positief, inzicht in wat een beroep inhouden. Zo volg ik zelf een aantal boswachters op Twitter en dat heeft me geleerd dat je als boswachter niet alleen veel bezig bent met natuurbeheer, maar ook met voorlichting aan jong en oud, politiek, het aansturen van vrijwilligers en nog veel meer.

Maar niet alleen boswachters kunnen je leerlingen volgen op Twitter: uit elke beroepsgroep zijn wel vertegenwoordigers te vinden. Voor het Nederlandse taalgebied kunnen leerlingen op Twittergids (o.a.) kijken naar groepen van tweeps die schrijven over hun beroep. Willen ze Engelstalige tweeps vinden, dan kunnen ze gebruik maken van de site Twellow. Je kan leerlingen ook met de (geavanceerde) zoekmachine van Twitter laten zoeken naar berichtjes waarin de hashtag met een beroepsnaam wordt gebruikt, maar ik zoek zelf liever naar woorden in het profiel van tweeps door in een zoekopdracht de beroepsnaam te combineren met de woorden 'twitter' en 'profile'. Nog veel makkelijker maak je het je leerlingen door ze gewoon op Twitter te laten vragen of er mensen zijn met een bepaald beroep. Ze moeten dan hun oproep de hashtag #dtv (durftevragen) meegeven: die berichtjes worden door heel veel mensen gelezen en de kans is groot dat er mensen reageren die zelf dat beroep hebben of hen kunnen verwijzen naar andere tweeps met dat beroep. En als ze eenmaal contact hebben gelegd met één persoon uit een beroepsgroep, dan kan leerlingen via die persoon hun netwerk in die beroepsgroep uitbreiden, bijv. met de zoekmachine van Twitter.

Als de leerling weet welke tweeps het beroep hebben dat hij wil onderzoeken, dan kan hij om te beginnen een tijdje de berichten bijhouden die die personen versturen. Zo krijgt hij elke dag, beetje bij beetje, informatie binnen over het beroep/de beroepen waarin hij geïnteresseerd is. Maar hij kan het netwerk ook gebruiken om vragen te stellen: wat heeft iemand gedaan om dat beroep te kunnen uitoefenen, hoe denkt hij zelf over zijn vak, zijn er tips voor mensen die hetzelfde willen doen enz. Wil de leerling nog meer informatie, dan kan hij misschien vragen om een dagje mee te lopen of vragen om een stage, een vakantie- of weekendbaan. Deze manier van informatie vergaren past prima bij de manier waarop jongeren leren: van door henzelf benoemde experts, op de momenten en locaties die ze zelf willen en over onderwerpen waarin ze zelf geïnteresseerd zijn. En daarbij doen ze, zonder dat ze dat zelf in de gaten hebben, ook nog heel vaardigheden op op het gebied van mediawijsheid.

Baan scoren; een sollicitatiespel

CNV heeft een spel gelanceerd dat gaat over solliciteren. Er zit heel wat in verwerkt. Je maakt eerst een sollicitatieprofiel aan waarin je aangeeft van welk soort werk je houdt. Dat bepaalt in het vervolg van het spel hoeveel gelukspunten het je oplevert als je een baan krijgt. Vervolgens moet je cursussen volgen, want zonder opleiding is het moeilijk om een baan te vinden. Heb je de opleiding met succes doorlopen, dan schrijf je die bij op je cv. Daarna kun je op zoek naar passende banen: in de krant, in de database of op websites van bedrijven. Je schrijft een brief (in het spel beantwoord je daarvoor een aantal vragen over wat er in je brief moet staan, en hoe de brief eruit moet zien), en als je brief in goede aarde valt mag je op sollicitatiebezoek. Daar beantwoord je de vragen, waarbij je tussendoor steeds op je avatar moet klikken zodat die niet onderuit zakt. Vervolgens moet je wachten of je de baan krijgt.

Het spel werkt in rondes die 6 uur duren, en je moet gemiddeld een dag wachten op de uitslag van je sollicitatie. Als je de baan hebt, krijg je per ronde een aantal gelukspunten. Het aantal punten dat je krijgt neemt af naarmate je een baan langer hebt. Het is dus slim om regelmatig een nieuwe baan te zoeken, om zoveel mogelijk punten te scoren.

Bij het spel zit uitgebreide documentatie over solliciteren. De speler wordt verwezen naar een FAQ-lijst van de CNV over werk zoeken en er is een docentenhandleiding bij het spel met achtergrondinformatie over solliciteren en het spel, en voorbeeldlessen.

Wat ik een nadeel vind is dat het spel behoorlijk traag is. Het duurt behoorlijk lang voordat de pagina's laden, en je moet erg veel doen voordat je kunt solliciteren, en uiteindelijk een baan krijgt. En het spel wordt pas leuk als je gaat scoren, natuurlijk! Je kunt dat probleem een beetje ondervangen door het spel steeds maar kort te spelen, bijvoorbeeld aan het einde van elke les. Je kunt leerlingen bijvoorbeeld de gelegenheid geven om per les maximaal 2 opleidingen te volgen en 1 keer te solliciteren.

Wat me wel erg stoort is dat er in de teksten van de advertenties nogal eens fouten staan. Een zin als deze: "Raporteren doe je aan hoofd financien" doet me pijn aan de ogen. Ik weet het: het zou zo in een echte advertentie kunnen staan, maar ik denk niet dat het spel hiermee realistischer wordt!