Grenzen overschrijden, of niet?

Grensoverschrijdend gedrag: daar lijken vooral pubers patent op te hebben. Dat doen ze niet alleen op school, maar ook in hun privé-leven. Grensoverschrijding door groepsdruk, grensoverschrijding in een relatie, digitale grensoverschrijding, grensoverschrijding buiten relaties en problemen rondom eerculturen. Grenzen overschrijden hoort er natuurlijk bij als je jezelf ontwikkelt, maar je moet er wel voor zorgen dat dat niet leidt tot blijvende schade.

Over dit soort zaken gaan we daarom (ook) op school met jongeren in gesprek: om ze zich ervan bewust te laten zijn dat bepaald gedrag risico's met zich meebrengt en hoe ze kunnen voorkomen dat ze in de problemen komen. Makkelijk is het niet, om dit soort gesprekken te voeren: het risico is groot dat je als volwassene buiten spel wordt gezet door de leerlingen als iemand die niets van het leven weet, die overal bang voor is of omdat ze je betweterig vinden.

IJsfontein heeft, in opdracht van Rutgers Nisso Groep en SOA AIDS Nederland, een serie videogames gemaakt, Can You Fix It, over grensoverschrijdend gedrag van jongeren. In het spel bekijk je een film waarin jongeren keuzes moeten maken, bijv.: welke informatie geef je weg als je iemand hebt leren kennen op MSN, wat doe je als je in de disco je eerst een drankje aanbiedt en dan vervolgens te dicht bij je komt, hoe pak je het aan als je wilt vrijen met je vriendin en wat doe je als je vriendinnen je uithoren over je uitje met je vriend? De speler moet het moment waarop het fout kan gaan in de film herkennen. Dan kan je aangeven welke keuze de speler moet maken. Daarmee bepaal je hoe de film afloopt: krijg je een happy end of zit de speler aan het einde van de film in de knoei?

Bij het maken van de games heeft IJsfontein een aantal uitgangspunten geformuleerd:

• Wees positief: zorg voor handelingsperspectief voor de jongere (zelf of met hulp van anderen), praat over oplossingen,
• oordeel niet: zorg dat jongeren hun eigen normen kunnen toetsen en waar nodig zelf bijstellen,
• Hou geen preek: vertel niet hoe het moet, maar stuur aan op eigen inzicht,
• Erken de verschillen tussen jongens en meiden,
• Erken de verschillen tussen jongeren,
• Maak het makkelijk,
• Maak het aantrekkelijk.http://www.blogger.com/img/blank.gif
  

Wil je op basis van deze games met leerlingen in gesprek gaan, dan is het goed om je aan diezelfde uitgangspunten te houden.

De serie games Can You Fix It bestaat uit 10 filmpjes. Bij de meeste filmpjes kan je zelf kiezen welke rol je wilt spelen: die van het jongen of het meisje of vriend of vriendin. De filmpjes duren maar een paar minuten, maar leveren genoeg gespreksstof om er een lesuur (of meer) mee te vullen. Je kunt ze gebruiken als introductie op of als voorbeeld bij op een onderwerp of vak (seksuele voorlichting, veilig internet).

De games zijn gelanceerd in november 2010; vorige maand is de serie bekroond met een Spinaward (beste interactieve video concept) en genomineerd voor een Esprix Award (gedragsbeïnvloeding).

Voor wie veel met jongeren te maken heeft en met ze in gesprek wil gaan over hun gedrag, voor de les, als mentor of als vertrouwenspersoon, vind ik deze games een aanrader. Je kunt er meer over lezen op de site van IJsfontein of natuurlijk: zelf spelen!

Serious Soap: spel, soap of leren?

Al weer een tijdje geleden was de eindpresentatie van de Innovatieregeling 2010 van SURFnet. Daar werden de producten gepresenteerd die ontwikkeld waren in het kader van die regeling. Eén van de projecten waarin ik hier aandacht wil besteden is het project Serious Soap. Doel van dit project was om verzorgenden in de ouderenzorg te leren hoe je kunt voorkomen dat ouderen ten val komen en hoe de eerste tekenen van dementie herkend kunnen worden. Maar het doel ging verder dan alleen weten: het project had ook ten doel om het geleerde in de praktijk te brengen.

Om dat doel te bereiken is een 'serious soap' ontwikkeld: een game met de kenmerken van een soap of - als je dat liever wilt - een soap met game-eigenschappen. Serious Soap is een echte soap, met veel witte jasssen van verzorgenden, helpenden, teamleiders, zorgmanagers enz., met haat en nijd en natuurlijk ook met ontluikende liefdes en het bijgehorende verdriet. En zoals het een echte soap betaamt: de game/soap eindigt met een echte cliffhanger om je te verleiden ook de volgende aflevering te bekijken.

In de soap zijn vragen verwerkt zijn die beantwoord moeten worden om het vervolg van de film te kunnen zien. Tijdens het spelen heb je toegang tot een bibliotheek die je helpt de goede antwoorden te geven. Daarnaast zie je in de film af en toe 'oogjes' om je te attenderen op belangrijke momenten in de film. Je kunt punten verdienen door bijtijds op de oogjes te klikken en natuurlijk door de vragen te beantwoorden.

Om te weten of de spelers/kijkers ook echt wat opsteken van Serious Soap, wordt hen vóór en na het spelen van een spel een vragenlijst voorgelegd. Om te onderzoeken of het spelen van de game leidt tot gedragsveranderingen is door studenten van een HBO-Verpleegkunde opleiding van de HU onderzoek verricht en er zijn observaties gedaan in een verzorgingstehuis.

De resultaten van het project zijn overwegend positief: de deelnemers vonden het spel leuk om te spelen, het stimuleerde ze om kritisch te denken over handelen, gedrag en opstelling en de ontspannen sfeer van een soapachtig leidde ertoe om het spel uit te spelen en er met collega’s over na te praten. Uit het onderzoek bleek dat na het spelen van het spel de verzorgenden met name de richtlijnen rondom valpreventie iets beter toepasten in de praktijk.

Met name dat laatste vind ik een geweldig resultaat. Er zijn heel veel manieren om mensen kennis bij te brengen, maar het is veel lastiger om mensen ertoe te brengen om hun gedrag te veranderen. Gedrag zit vaak ingesleten en als een wijziging van gedrag niet direct iets oplevert dan is het lastig om mensen ervan te overtuigen dat ze dat toch moeten doen.

Maar de positieve uitkomsten verbazen me niet: ik heb het spel gespeeld en de plot zit ijzersterk in elkaar. Het is een heerlijke soap met karakteristieke figuren en een verhaal met verschillende verhaallijnen. Daarnaast zetten de spelers het verhaal erg overtuigend neer. Erg knap, zeker als je bedenkt dat de film in heel korte tijd geschoten moest worden en er gewerkt moest worden met mensen die nog niet eerder toneel hadden gespeeld. Maar daar is niets van te merken: de film zou zo door de omroep uitgezonden kunnen worden ;-)

Wil je meer weten over het project? Lees dan de blogposts over het verloop van het project of download het eindresultaat en ga ermee aan de slag (bestand uitpakken, en klikken op 'start.html'). Voor jezelf (omdat het leuk is om te bekijken) of voor leerlingen/studenten in de zorg in het VMBO of MBO. In het eindrapport vind je de resultaten van het onderzoek dat door de studenten van de HU gedaan is.

Wil je zelf ook een innovatief project gaan doen? Dat kan. SURFnet en Kennisnet bieden instellingen die binnen de SURFnet/Kennisnet doelgroep vallen de mogelijkheid een subsidie van maximaal € 10.000,- aan te vragen voor een project dat aansluit bij één van de volgende thema’s:

• Leren op afstand/Online samenwerken
• Augmented reality
• Nieuwe videotoepassingen
• 4K

Volgens mij bieden deze thema's ruimte voor iedere onderwijsinstelling om een projectaanvraag in te dienen!

Duurzame vis

Er is de laatste tijd weer veel te doen over vis: minister Verburg wil een vangstverbod op paling maar dat levert natuurlijk de nodige weerstand op. Iedereen is het er wel over eens dat er iets moet gebeuren om de palingstand te verbeteren maar hoe dat moet, daarover verschillen de meningen. Mijn antwoord op alle problemen rond vis is dat ik me vooralsnog beperk tot het eten van de vissen die als 'groen' staan vermeld in de Viswijzer (wat overigens geen echte opoffering is ;-) ).

Ook op scholen is aandacht voor duurzaamheid van vis. Dit soort zaken is niet altijd makkelijk om onder de aandacht te brengen: als je niet oppast wordt het makkelijk een negatieve les waarin vooral allerlei zaken verboden worden. Een game kan in zo'n situatie uitkomst bieden. Studenten van de HKU hebben een spel gemaakt over de vele kilometers die soms worden afgelegd om vis te krijgen. Heel veel educatieve inhoud heeft het spel niet: het maakt je er alleen van bewust dat veel vis van heel ver weg komt, zoals uit Alaska en India enz.

Een ander aspect van duurzaamheid is dat paling in zijn voortbestaan bedreigd wordt omdat het leefklimaat van de paling verslechterd is. Daarover gaat het spel Ali P., gemaakt door IJsfontein.

Om het beeld van de problematiek nog completer te maken kun je dit Sustainabilityspel spelen waarin je ervaart waarom het soms moeilijk is om rekening te houden met duurzaamheid.

Ter voorbereiding van een les over duurzaamheid kun je leerlingen in groepjes deze spellen laten spelen en ze vragen om een betoog te houden dat in lijn is met het spel. Natuurlijk moeten ze bij dat betoog een aantal websites of artikelen zoeken die hun stelling onderbouwen. In de les mogen ze proberen elkaar te overtuigen van hun visie. Ik ben benieuwd wat eruit komt!

Van gamen word je dik. Of niet?

Gamen is slecht voor je gezondheid. Maar niet heus, zegt dit (Engelstalige) weblog over ‘healthgames’. Op deze site vind je artikelen over de positieve invloed die games kunnen hebben op je gezondheid. Games die goed zijn voor je hersenen, games waar je leert wat je moet doen als je ziek bent en hoe je ziekte kunt voorkomen, informatie over games waar je bij moet bewegen, games over goede voeding en nog veel meer. Ben je zelf niet zo’n gamer maar wil je wel weten of het nu allemaal echt waar is en wat het spelen van deze games oplevert dan kun je de researchpagina bekijken.

Het weblog bestaat pas sinds januari dus de inhoud is nog beperkt maar wat er is vind ik meer dan de moeite waard. Erg handig vind ik ook de overzichtspagina van healthgames waar de games op onderwerp bij elkaar staan, bijv. diabetes 1 en 2, obesitas, geestelijke en fysieke training, tandverzorging, astma enz. Het kost je menig uurtje om de site te bestuderen. Leuk, maar met een drankje en een borrelnootje erbij misschien toch niet zo’n heel gezonde tijdsbesteding ;-)

N.B. Morgen is het Hemelvaartsdag. Martijn zal dan vertellen over zijn examen van vandaag. Vrijdag hebben we een vakantiedagje en maandag gaan we weer verder.

Johnny Shadow: nieuwe spellen, belangrijke boodschap

Sjonnie Sjadow, heette het spel tot afgelopen jaar. Maar dit jaar is er een nieuwe versie van deze site van KWF Kankerbestrijding, gemaakt door IJsfontein. Net als voorheen kun je hier informatie krijgen over wat de zon doet voor (of liever gezegd: tegen) je huid. En je kunt er ook weer spelen: er zijn twee nieuwe minigames. Bij Weeralarm moet je Papadakolossis de kreeft met een parasol beschermen tegen de felle zon en bij de Zonnebrandinsmeerrace moet je razendsnel een zonnende badgast insmeren. Maar je moet wel zuinig zijn met de zonnebrandcrême want anders heb je niet genoeg voor de hele dag.

Maar er is veel meer te bekijken en te doen op de nieuwe site van Johnny Shadow. Je kunt er kennismaken met Papadakolossis de kreeft (die natuurlijk graag zo rood mogelijk wil zijn) en zijn hele familie en de camper van de stoere Johnny Shadow bekijken. In de kiosk kun je strips lezen over Johnny Shadow of kleurplaten downloaden. Je kunt ook zien wat je moet doen als je de zon schijnt en je buiten wilt spelen of zwemmen, voetballen of meedoet aan een tennistoernooi. Daarvoor moet je eerst aangeven op wie je lijkt: iemand met een lichte of een donkere huid, met rood haar of zwarte. Overigens heb ik niet kunnen constateren of dat verschil maakte bij de beoordeling van de keuzes die je maakt.

Er zijn aparte pagina's voor ouders en voor docenten. Op de pagina voor leerkrachten vind je o.a. een widget voor op je Hyvespagina. Ik heb 'm maar toegevoegd aan mijn Hyvesprofiel: beter een keertje teveel gewaarschuwd dan een keer te weinig. Want echt: teveel zon doet je huid schade. En wat heb je nu liever: oud worden met een blanke huid of ....?

Via de site kun je een lespakketten aanvragen voor de basis-, midden of bovenbouw. In elk lespakket zitten een boekje voor de leerlingen met daarin informatie, wat opdrachten, een strip, spelletjes om te spelen als er zon/schaduw is, en - afhankelijk van de bouw - kleurplaten en iets om te knutselen. Wat mij wel verbaasde is dat het boekje voor de bovenbouw op de spelletjes na identiek is aan het boekje voor de middenbouw. Ik denk dat de bovenbouw wel een iets hoger niveau aan kan dan dat ze nu krijgen. Het lespakket is overigens ook te downloaden via de site zodat je eerst kunt kijken of het iets is voor jouw groep.

Tot slot: Johnny Shadow heeft ook een wedstrijd uitgeschreven: maak een foto van de leukste schaduw. Mmm, ik was vroeger best goed in het bedenken van schaduwfiguren. Misschien moet ik eens een poging wagen. Alhoewel ik denk dat ik weinig kans maak als ik naar deze figuren kijk ;-)

Luizenjacht

Hoofdluis: mijn kinderen zijn er gedurende hun basisschoolperiode een paar keer mee thuis gekomen. Dat leverde een heel gedoe op: er moest van alles in de was en het haar van de kinderen werd behandeld met shampoo of lotion. Daaraan had met name mijn dochter een verschrikkelijke hekel: ze vond het spul ongelooflijk stinken. Maar het allervervelendste voor mijn kinderen was het gevoel van schaamte. Want ook al wisten ze dat ze er niets aan konden doen dat ze hoofdluis hadden gekregen en dat het echt ook gebeurde als je schone haren had: ze voelden zich toch 'vies' omdat alles waar ze mee in aanraking waren gekomen gewassen moest worden. En er waren natuurlijk altijd kinderen die ze raakten in die zwakke plek door ze te pesten met het feit dat ze hoofdluis hadden. Want helaas wisten niet alle kinderen dat hoofdluis prima gedijt op een schoon hoofd.

Het is daarom dat zoveel mogelijk mensen weten wat hoofdluis is en hoe je het kunt voorkomen. Een goede manier om kinderen te informeren is het dossier van Het Klokhuis over hoofdluis. Maar er is ook een spel over hoofdluis: Luizenjacht. Luizenjacht is in feite een bordspel op het scherm en kan gespeeld worden door maximaal 4 kinderen tegelijk. Het doel van het spel is zo gauw mogelijk je luizen kwijt te raken door ze in het bad te leggen in het midden van het speelbord. Je mag een luisje in het bad leggen als je op een rood vakje komt en de vraag die je in dat vakje gesteld wordt goed beantwoordt. Soms mag je ook een minispelletje spelen, zoals luizen doden met een spuitbus.

Luizenjacht is een spel dat je in 5 tot 10 minuten kunt spelen. Het is niet het allerleukste spel dat ik ken maar ik denk dat kinderen het grappig vinden om te spelen, zeker als je er een klassencompetitie van maakt. Ik vind het wel belangrijk dat ze tevoren verteld wordt dat het spel is gemaakt door een fabrikant van luizenbestrijdingsmiddelen: er wordt namelijk met geen woord gerept over het gebruik van een luizenkam of van luizencapes of luizenzakken die tegenwoordig op veel scholen goede diensten doen. Maar met die wetenschap in het achterhoofd is Luizenjacht een spel dat zeker ingezet kan worden als middel om kinderen te informeren over luizen en als start van een open gesprek over luizen om te voorkomen dat er kinderen gepest worden als blijkt dat ze hoofdluis hebben.

Leven met een beperking

Het is moeilijk om je voor te stellen hoe je leven eruit zou zien als je niet of minder kunt zien of horen of als je een geestelijke beperking hebt. Wat kun je nu wel en wat niet en hoe kun je zo goed mogelijk omgaan met die beperking?

Om een beeld daarvan te krijgen zijn er nu speciale minigames, gemaakt door Ubisoft. Er is een spel waarbij je in het verkeer je weg moet zoeken op basis van de geluiden die je hoort, een spel waarbij je een rolstoel moet besturen en een spel waarbij je je goed moet concentreren om voorwerpen te vangen. En dat valt niet mee als dingen ineens er anders uitzien dan jij als speler verwacht! De spellen zijn leuk om even te spelen (de speeltijd is ongeveer een kwartiertje) en zijn een prima uitgangspunt voor een gesprek over anders zijn. Naar aanleiding daarvan kun je met de kinderen wat 'experimenten' doen, bijv. ze met een blinddoek over het schoolplein laten lopen (natuurlijk wel begeleid door een andere leerling) of een keer een rolstoel lenen van een organisatie en kinderen in groepjes (en onder begeleiding) daarmee de straat op sturen. Ze zullen vast merken dat als je in een rolstoel zit vaak niet jijzelf maar je begeleider wordt aangesproken. Je kunt natuurlijk ook contact leggen met een school voor speciaal onderwijs en leerlingen met elkaar laten uitwisselen over hun leven.

De spellen zijn te vinden op de kinderwebsite van de organisatie Handicap-International. Je vindt daar ook nog een spelquiz over liplezen en een over braille. Er is ook een speciale pagina voor docenten met informatie over wat Handicap-Internationaal doet en een brochure met tips hoe je aan deze problematiek aandacht kunt besteden. In deze brochure vind je o.a. een aantal 'fysieke' spelletjes die je kunt doen om leerlingen te laten ervaren hoe het leven is als je een beperking hebt.

Het niveau van de spelletjes en de tips in de brochure zijn bestemd voor leerlingen uit de bovenbouw van het basisonderwijs en de onderbouw van het voortgezet onderwijs.

Junior Food Detectives

Het - Engelstalige - spel Junior Food Detectives gaat, zoals de titel al doet vermoeden, over eten. Het spel heeft als doelstelling kinderen aan te zetten tot gezonder eten, meer bewegen en minder tijd door te brengen achter de televisie en de computer.

In het spel Junior Food Detective wordt de speler gevraagd om 'the Amazing Food Detective' te helpen een achttal cases op te lossen.

• Cole, die teveel junkfood eet,
• Catherine, die niet zo heel veel weerstand heeft
• Michael, die te weinig aan lichaamsbeweging doet,
• Antonia, die meer zou moeten spelen,
• Emily, die teveel eet,
• Enrique, die slechte tanden heeft en zwakke botten
• Matthew, die altijd moe is
• Althea, die het ontbijt overslaat.

Bij elke case krijgt de speler een opdracht, bijv. om calcium- of eiwitrijke voedingsmiddelen aan te klikken, de hoeveelheid eten te verminderen, de juiste activiteiten te selecteren. Na afloop van een case kan de speler een pdf'je uitprinten waarop opdrachten staan die zonder de computer uitgevoerd moeten worden, bijv. het klaarmaken van een gezond gerecht, een schema waarin bijgehouden kan worden welke 'gezonde doelen' je hebt behaald in een maand, of een zoekplaatje waarin een bepaalde soort gerechten gezocht moet worden. Ook zijn er bij elke case minigames: heel eenvoudige spellen, meestal variaties op bestaande minigames, die te maken hebben met de case. Bijv. het maken van doelpunten, snacks met een knuppel weg slaan, een fitness quiz enz.

Door op deze manier intensief bezig te zijn met wat goed voedsel is en wat niet zullen kinderen vermoedelijk meer bewust worden van wat ze eten.

Bijzonder van het spel vind ik dat het de daad bij het woord voegt: na 20 minuten spelen sluit het spel uit zichzelf af en krijgt de speler de hint om actief te worden: 100 push-ups doen! Op de p.c. waarop je het spel speelde kun je pas na een uur weer het opstarten. Een prima manier om kinderen bewust te maken dat ze tijdens het spelen vaak de tijd vliegt!

Virussen

Gelukkig is de tijd van de griepjes en de verkoudheden voor de meeste mensen weer achter de rug. De virussen lijken overwonnen maar helaas komen ze altijd weer terug. Maar hoe zat het nu ook al weer met die witte en die rode bloedlichaampjes? Ik heb het ooit moeten leren maar ik moet eerlijk bekennen dat die kennis ver weg is gezakt.

Een boek lezen hierover is misschien wat veel gevraagd, maar een spelletje gaat er natuurlijk altijd wel in ;-) In Infect.Evolve.Repeat ben je een virus en moet je ervoor zorgen dat je overleeft. Je maakt gebruik van de rode bloedlichaampjes om je te vermenigvuldigen, maar je moet wel oppassen voor witte bloedlichaampjes en antibiotica die erop uit zijn om jou uit de weg te helpen. Het hoogste doel is om immuun te worden.

Het spel is leuk om te spelen en je haalt er bliksemsnel je kennis mee op. Alhoewel ik betwijfel of de biologiedocent blij is met die kennis. Want is het allemaal wel waar wat je ervan leert?? Een opdracht voor de lessen biologie of verzorging: speel het spel, schrijf op wat je ervan leert en achterhaal of het allemaal juist is. Daarvoor kun je bijvoorbeeld dit artikel uit de Nederlandse Wikipedia gebruiken. Je krijgt een goed cijfer als je weet te vertellen hoe in het spel virussen de gezondheid ondermijnen. Wie de meeste punten haalt krijgt een bonuspunt, net als degenen die onjuistheden in het spel weten te benoemen.

Savelife

Lang duurde het voor ik eraan toe kwam om de virtuele wereld van Savelife te betreden. Blijkbaar is het voor mij toch een fikse drempel als ik voor een spel eerst software moet downloaden en installeren voordat ik aan de slag kan. Ik vermoed dat ik daarin niet alleen sta: toen ik eindelijk Savelife bezocht trof ik daar maar weinig andere mensen aan.

Savelife is een virtuele wereld die gemaakt is door Robus Systems in opdracht van het Oranje Kruis. In de wereld zijn verschillende minispellen op opdrachten uit te voeren. Bij het voetbalveld moet je je ehbo-kennis gebruiken om een speler op te lappen en in de friettent moet je bijstand verlenen aan de verkoopster die buikpijn heeft. En er is een spel waarbij je vragen moet beantwoorden op het gebied van EHBO. Vreemd genoeg heet dat spel Triviant, waarmee de indruk wordt gewekt dat het gaat om triviale informatie. En er zijn nog een paar andere spellen te vinden.

Ik denk dat deze virtuele wereld best een aardige manier is om kennis over EHBO te testen. Wat me wel opvalt in deze wereld (en in veel andere virtuele werelden die een educatieve doelstelling hebben) is dat humor soms zo ver te zoeken is. Natuurlijk is EHBO geen onderwerp waar veel om te lachen valt, maar dat wil niet zeggen dat je de informatie niet met humor kunt presenteren. Ik vermoed dat de doelstelling van het Oranje Kruis is om met deze wereld aan te sluiten op de gamewereld van jongeren, maar volgens mij is dan humor een eerste vereiste. Een tweede bezwaar van dit spel is, zoals ik in de eerste alinea al opmerkte, dat de browser van Active Worlds gedownload en geïnstalleerd moet worden voordat het spel gespeeld kan worden.

Toch denk ik dat Savelife een leuke manier kan zijn om een serie EHBO-lessen voor kinderen af te ronden. Vooral als de virtuele wereld niet alleen gebruikt wordt om de tevoren geprogrammeerde spellen te spelen maar ook als platform om met leerlingen, leerkracht(en) en misschien ook wel Lotus-slachtoffers (of andere EHBO'ers) een virtueel rollenspel te spelen. De leerlingen kunnen dan tevoren zelf EHBO-situaties bedenken en hoe daarbij gehandeld worden en dan vervolgens zelf het slachtoffer zijn in Lifesaver. Ik denk dat je op die manier wel een héél krachtige leeromgeving krijgt!

Spellen uit Wageningen

Op de VWO-campus van de Universiteit Wageningen staan een aantal spellen/simulaties bij elkaar die bruikbaar zijn voor het voortgezet onderwijs. De spellen zijn niet door henzelf ontworpen, maar wel door hen verzameld. Jammer vind ik dat de WUR de spellen niet heeft voorzien van een handleiding voor de docent: dat had de verzameling zeker meerwaarde gegeven. En ook jammer dat het overzicht niet echt onderhouden wordt: twee van de links zijn dood. Maar toch vind ik de lijst nog wel de moeite waard: de gameplay van de spellen is weliswaar niet altijd overtuigend, maar inhoudelijk zijn de spellen die ik kon testen van een goede kwaliteit.

Op de site zijn de volgende spellen/simulaties te vinden:

• Kwekersspel; over het kweken van hybride gewassen;
• Watermanagementspel ¹; een spel over de keuzes die waterbeheerders moeten maken (o.a. het terugdringen van voedingsstoffen, veranderen visbeheer);
• Ecologische voetafdruk; over hoeveel het milieu belast wordt door een aantal zaken (zoals voeding, kleding, wonen enz.);
• Oitap ². Volgens de VWO-campus een spel over voeding en ontwikkelingssamenwerking (maar omdat dit een dode link is, heb ik dit niet kunnen testen);
• De polyomino's; over figuren die gevormd worden door eenheidsvierkanten samen te voegen;
• Bacterie vechten; over hygiëne en het bewaren van voedsel.

Het laatste spel is gemaakt door het Voedingscentrum, en kan - net als het spel 'Ecologische voetafdruk' - via deze site gedownload worden. Handig voor docenten die het spel spelen in de les, en niet afhankelijk willen zijn van links (die nog wel eens gewijzigd worden)!

¹ Op de site van de WUR staat hier een dode link: ik heb in deze post een link naar een andere pagina opgenomen die (hopelijk) naar het bedoelde spel verwijst. Het SLO heeft een handleiding geschreven bij dit spel, te vinden in een bundel met allerlei opdrachten op het gebied van biologie. Op pp. 5 t.m. 7 voor leerlingen en op p. 8 staan wat tips voor de docent over de begeleiding van de leerlingen bij dit spel.
² Dit is de tweede dode link. De site waar die vandaan komt is 'under construction'. Mocht iemand van de WUR deze post lezen (Wouter??), dan kan die misschien achterhalen of het spel nog te spelen is ;-)

Get the glass

Morgen begint voor de meesten in het onderwijs de vakantie. Anderen hebben er al een weekje vakantie opzitten en hebben ook nog een weekje voor de boeg. Maar voor iedereen dus een mooi moment voor een spelletje!

Iets minder educatief misschien, maar wel erg leuk is het spel Get the Glass. Het doel van het spel is om het drinken van melk een stoer en 'cool' imago te geven. Het spel gaat over de familie Adachi. Hen wacht zonder ingrijpen een vreselijk lot: een leven zonder melk. Hun hoop is Fort Fridge te bereiken waar een heerlijk glas melk te vinden is. Talloze pogingen hebben ze al ondernomen, maar tot nu toe zonder succes want Fort Fridge wordt zwaar bewaakt. Jij mag de familie helpen bij het fort te komen, maar pas op: als Fort Fridge Security ze inhaalt, dan worden ze opgesloten in Fort Milkatraz. Met wat mazzel kunnen ze daaruit ontsnappen, maar het kan ze ook een leven kosten.

Get the Glass is uitdagend, en zeker niet makkelijk. De vormgeving vind ik leuk: humoristisch en stoer, en de muziek past bij het geheel. Ik vond het erg leuk om een keertje te spelen. Of je er meer melk van gaat drinken betwijfel ik, maar ik ben er wel van overtuigd dat je met dit soort promotie-akties melk bij jongeren op een positieve manier onder de aandacht kunt brengen.



N.B. Het duurt lang om het spel te laden, en tussendoor moet je ook regelmatig wachten om een nieuw deel van het spel te laden. Maar omdat het nu het vakantie is, is dat hopelijk geen bezwaar!

Gaming in de zorg

Madmultimedia heeft, samen met het Universitair Medisch Centrum Groningen, Lentis, Thuiszorg Groningen en Principal Blue, een game ontwikkeld voor de zorgsector: Gaming in de Zorg. In deze simulatiegame wordt de cursist met simulaties getraind in onderwerpen als dementie, agressiehantering en wet en regelgeving in de gezondheidszorg. De game wordt 25 april officieel gelanceerd, maar er is al wel een demoversie van de game online gezet.

In het startscherm kun je kiezen uit twee onderdelen: je kunt naar het dorp gaan, of naar de training. In het dorp vind je een uitleg hoe je het spel moet spelen, er is een forum en een prikbord, en je kunt er naar de bibliotheek waar je informatie vindt over de wet BIG, agressiehantering en dementie, de onderwerpen van de game. De bibliotheek kun je ook direct vanuit het spel benaderen, voor het geval je tijdens het spelen van het spel wat op wilt zoeken.

Als je kiest voor 'Naar de Training', krijg je drie mogelijkheden: je kunt een situatiespel spelen, naar het rollenspel gaan of de quiz spelen. In het rollenspel krijg je steeds een kort verhaaltje over iemand, waarna een bepaalde situatie wordt geschetst. Dan krijg je een opdracht (of missie, zoals het in het spel wordt genoemd). Dan begint de simulatie te spelen, en kun je telkens een aantal keuzes maken. Als je de goede keuzes maakt, kun je het spel verder spelen, maar maak je de verkeerde keuzes dan moet je opnieuw beginnen.
Ook bij het situatiespel moet je steeds handelen naar bevind van zaken. Hier ben je (gelukkig) niet af als je de verkeerde keuzes maakt: je krijgt alleen geen punten.
De quiz is precies wat je ervan verwacht: je moet vragen beantwoorden over alle onderwerpen die in de game behandeld worden.

Ik denk dat dit spel functioneel is voor de doelgroep. Het ziet er bovendien grappig uit en de geschetste situaties lijken mij realistisch (wat je ook wel kunt verwachten, gezien het feit dat het Universitair Medisch Centrum Groningen hieraan heeft meegewerkt). Maar of het nu veel toevoegt aan dezelfde verhalen/cases op papier, weet ik niet. Ik heb in deze demoversie niet kunnen achterhalen of bijvoorbeeld de vragen afhankelijk zijn van de antwoorden die je geeft. Op die manier zou de game zich kunnen aanpassen aan het niveau van de speler, waardoor het geheel zeker meerwaarde zou kunnen krijgen. Misschien dat hier in de officiële versie wel invulling aan is gegeven, of dat het spel zich aanpast aan de speler d.m.v. een goede opbouw van de levels.

Wat ik wel handig vind, maar in de demoversie niet te bekijken is, is dat het mogelijk is om in het spel te overleggen met andere spelers of een vraag te mailen aan een inhoudsdeskundige. Ik zou het nog interessanter vinden als het mogelijk is om als docent ook de virtuele ruimte te betreden en vragen te stellen of - nog liever - de casus makkelijker of moeilijker te maken. Je zou dan bijvoorbeeld bij de demente man in het spel binnen kunnen komen als de zoon die de goede, of juist de verkeerde opmerkingen maakt. Dat maakt de geboden cases afwisselender, en je kunt als docent met de cursist in gesprek over zijn of haar keuzes. Ik denk dat je op die manier echt de mogelijkheden van virtuele werelden benut!

Energie besparen

Als je energie wilt besparen, dan kun je maar beter zoveel mogelijk allerlei apparaten uitzetten. In het spel 'Turn it all off' is dat dan ook je taak: je moet als een razende Roeland door het kantoor lopen en kopieerapparaten, lampen, computers, ventilatoren enz. uitschakelen.

Het spelconcept is simpel, maar wel goed uitgewerkt. Je moet soms echt uitzoeken hoe je dingen kunt aanpakken. Wat doe je bijvoorbeeld met een medewerker op je kantoor die in slaap is gevallen achter haar computer? Zolang zij daar zit kun jij er niet bij om die uit te zetten. In de kast kom je soms onverwachte zaken tegen, en een kopieerapparaat blijkt lekker warm te zijn. Het is absoluut niet makkelijk om dit spel tot een goed einde brengen, en het is daarom behoorlijk uitdagend. En omdat je tussendoor steeds kleine beetjes informatie krijgt (bijvoorbeeld over het energiegebruik van kopieerapparatuur), leer je er ook nog van. Niet veel misschien, maar het zet je vermoedelijk toch wel aan het denken. En ik denk dat dat voldoende is: de meeste mensen willen immers wel zuinig omgaan met energie, maar je bent je er niet altijd bewust van hoeveel stroom sommige zaken verbruiken. Maar na een kwartiertje dit spel gespeeld te hebben (en natuurlijk ook de achtergrondinformatie op de overige pagina's gelezen te hebben), ben je je daar weer helemaal van bewust!

Levensloopmanager NIBUD

Zojuist heb ik het spel 'Levensloopmanager' van het NIBUD gespeeld. In dit spel is het de bedoeling dat je tevoren keuzes maakt wat je wilt bereiken in je (spel-)leven: geluk, geld, gezondheid en sociale reputatie. Daarna ga je je leven leiden. Je begint het spel als 20-jarige. Je maakt per ronde een aantal keuzes:

• in welk huis wil je wonen,
• wil je een auto hebben of niet,
• ga je door het leven als alleenstaande of ga je op zoek naar een partner,
• wil je kinderen,
• welke baan ambieer je,
• hoeveel geef je uit aan verzekeringen enz., ga je sparen en/of beleggen,
  
• waaraan besteed je je tijd?

Elke keuze heeft natuurlijk gevolgen. Bovendien gebeuren er af en toe 'events': je kunt bijvoorbeeld arbeidsongeschikt worden, een erfenis ontvangen, je partner verliezen, ontslagen worden enz. Het spel eindigt als je 65 bent geworden. Dan wordt de eindscore opgemaakt, en wordt gekeken in hoeverre je de door jezelf gestelde doelen hebt behaald: ben je zo gelukkig als je wilde of ben je een stresskip geworden? Ben je bij de start van je pensioen in een goede conditie en is je gezondheid in orde? De spelers die het spel het beste spelen, komen in de highscore-list.

Je kunt (binnen bepaalde marges) zelf kiezen hoeveel tijd je wilt besteden aan het spel. Je kunt namelijk aangeven hoeveel jaar per beurt verstrijken: 1, 3 of 5 jaar. Als je de documentatie erbij gebruikt dan ben je er een (klein) lesuur mee bezig. Maar ik gok dat veel leerlingen vooral gaan gokken, en weinig gebruik zullen maken van alle tips die aangereikt worden. In dat geval ben je met een minuutje of 10 door het spel heen.

Het spel bevat een heleboel elementen om met leerlingen te praten over financiële zaken. Wat is sparen en wat zijn de voor- en nadelen van beleggen, vind je het belangrijker om een goed betaalde baan te vinden, of vind je het belangrijker om een baan te vinden die misschien minder verdient, maar waar je meer vrije tijd hebt, wat betekent de koop van een huis voor je financiële planning enz. Zoals je verwacht van het NIBUD is de onderbouwing van het spel prima. Maar of het leuk is? Daar heb ik zo mijn twijfels bij. Het kon mij in ieder geval niet bekoren: ik kon er geen enkele uitdaging in vinden om hoog te scoren. Jammer! Ik denk dat het NIBUD veel meer kan bereiken met dit spel door er wat meer grapjes in te brengen (een paar onverwachte events), per beurt een terugkoppeling te maken tussen de keuzes en de gevolgen daarvan, hindernissen bij iedere beurt (en natuurlijk een beloning als je die hindernissen overwint). Als ze dan ook nog iets doen aan de vormgeving, kan dit een heel spannend en uitdagend spel zijn dat jongeren in hun vrije tijd gaan spelen!

Vet Fit

Vet Fit is een nieuw spel van het Voedingscentrum. Dat heeft al een aantal bruikbare educatieve games uitgebracht, zoals BAC-vechten, Vic de Vitaminevreter en het Ketenspel. Ik vind de spellen lang niet altijd even leuk (ik vind het accent soms wel erg liggen op educatief, en erg weinig op entertainment), maar feit is wel dat veel scholen er dankbaar gebruik van maken. En ik denk dat het spelen van dit soort spellen in ieder geval leuker en ook effectiever is dan het lezen van een tekst over deze onderwerpen.

En nu is er dus het spel Vet Fit. Dit spel vind ik een stuk leuker dan de vorige spellen van het Voedingscentrum. En ook de bijbehorende site (Lekker Belangrijk) waar je heel veel informatie vindt over eten, ziet er echt goed uit! Bij Vet Fit is het de bedoeling dat je character (dat je zelf mag samenstellen) een gezond en gelukkig leven laat leiden. Hij moet dus wel verstandig eten, maar hij moet ook leuke dingen doen, en een keer lekker snacken is misschien wel iets minder gezond, maar je character wordt er wel vrolijker van!

Bijzonder van het spel en de site is dat ze ontwikkeld zijn in samenwerking tussen IJsfontein en een groep kinderen, in het IJslab. In een weblog hebben ze verslag gedaan van hoe het allemaal tot stand is gekomen.

Ik denk dat het een prima samenwerking is geweest, dat tot een mooi resultaat heeft geleid!

Een overzicht van alle spellen, tests en animaties is te vinden op de site van het Voedingscentrum.