Lesideeën bij Dingen om te doen en voor een studiemiddag

Ik had beloofd dat ik deze week een blogpost zou maken bij één van de activiteiten in het project 'Dingen die je kan doen'. Bij deze. Ik heb een activiteit gekozen die nu uitgevoerd kan worden: glijden van een (modder)glijbaan. Zo wordt regen toch nog leuk ;-)

Ik ga in deze blogpost niet alle tips beschrijven: het document met alle lestips kan je vinden via de wiki van Dingen om te doen. Er zijn overigens al veel meer documenten beschikbaar, maar nog niet alles is zover als ik het zou willen hebben. Daar ben ik nog wel een tijdje mee bezig. Maar kijk gerust wat al wel online staat.

Wat me elke keer weer opvalt als ik op zoek ga naar lesideeën bij de activiteiten, is dat er bij alles wat kinderen doen wel aanknopingspunten te vinden zijn voor de les. Niet altijd is het voor de hand liggend: hoe ga je in de les in op een verhaal van een leerling die een (geheime) club heeft opgericht en wat doe je als een leerling verteld heeft dat hij in het weekend van een hoog duin is afgerold? 

Het vraagt allemaal wat denkwerk, maar als je een keer aan het zoeken bent geslagen, kom je vaak van het ene op het andere onderwerp. Ik vind het zelf heel inspirerend om zo door te denken over de mogelijkheden van de verschillende activiteiten en het maakt dat ik steeds vaker ook bij andere dingen die ik doe of zie nadenk over hoe ik daarop zou kunnen aansluiten in de les.

Het lijkt me daarom een zinvolle activiteit voor een studiemiddag in het basisonderwijs: bedenk bij 3 willekeurig gekozen activiteiten lessen voor de onder-, midden- en bovenbouw voor de verschillende vakken. Wedden dat je daarmee je creativiteit stimuleert ook voor de andere lessen?

Young Science Investigators: Cool Creations

Wie kinderen wil laten spelen met (en leren over) techniek, kan op internet een heleboel leuke sites vinden. Vandaag kwam ik terecht op de educatieve site van BP (BPES), waar zowel voor het basis- als voor het voortgezet onderwijs lessen zijn te vinden over allerlei technische onderwerpen.

Bij de lessen voor het voortgezet onderwijs ligt het accent op zaken waar BP zich mee bezig houdt, c.q. waar ze zich graag mee willen presenteren: energie, duurzaamheid, klimaatproblemen en -oplossingen, chemie en ondernemerschap. In de lessen voor het basisonderwijs komen ook andere zaken aan bod: je vindt er ook filmpjes, animaties en zelfbouwtips over met name fysische onderwerpen, zoals krachten, trillingen en elektriciteitsleer.

Omdat het materiaal Engelstalig is, is het vaak niet direct voor leerlingen bruikbaar. Maar voor de docent zal dat waarschijnlijk geen probleem zijn. En dan is de BP-site echt de moeite waard, met name voor het basisonderwijs. Vooral de 'Cool Creations' van de 'Young Science Investigators' spreken mij aan. Je vindt er tips voor lessen over hoe je leerlingen kunt leren over trillingen en geluid door ze een gitaar te laten maken, een les over torens bouwen van papier, over hoe je een karretje kan bouwen met echte wielen en assen, of - voor wie nog iets verder is - een elektrische helicopter enz. Bij elke les vind je uitleg over hoe je het voorwerp kan maken en plaatjes van verschillende variaties op het voorwerp. Ook is er bij elke les een animatie die laat zien waar zich in het bouwproces problemen kunnen voordoen. De animaties zijn bestemd voor de leerlingen, maar omdat ze Engelstalig zijn kan je ze daarvoor niet gebruiken. Wel kan je ze als leerkracht zelf gebruiken om het gesprek met leerlingen aan te gaan, bijv. over waarom het van belang is om eerst een ontwerp te maken voordat je gaat bouwen, hoe je je bouwsel kan testen en verbeteren, over hoe je snaren hoger en lager kan laten klinken, enz.

Sommige lessen zijn al bruikbaar voor leerlingen van groep 3; andere lessen zijn meer geschikt voor leerlingen van groep 6. Maar je kan natuurlijk ook zelf de lessen iets aanpassen.

Om van alle mogelijkheden (dus bijv. ook de werkbladen) gebruik te maken, moet je een gratis login aanmaken. Op zich wel de moeite waard, vind ik, omdat je met de tips op deze site heel wat lesmateriaal hebt voor de technieklessen en voor de creatieve vakken. Maar zonder login kan je er ook in komen: dan moet je creatief knippen en plakken met de links. Hieronder beschrijf ik hoe dat moet. Zo leidt deze link zonder mankeren naar het lesmateriaal over elektriciteit, krachten en materiaalsoorten, deze naar een onderdeel met onderzoeken en proefjes, en deze naar de hierboven besproken 'Cool Creations'. Het is niet zoals BP het bedoeld heeft, maar blijkbaar vinden ze het ook niet zo belangrijk dat ze het strikt afschermen ;-)

N.B. Creatief knippen en plakken met de links doe je zo:

• Klik met je rechtermuisknop op de link van de les waar je naar toe wilt. Kies voor 'hyperlink kopiëren'. Je krijgt dan een link die er ongeveer zo uitziet javascript:openInPopup('liveassets/bp_internet/bpes_new/bpes_new_uk/STAGING/protected_assets/flash/primary_resources/ysi_project_kit/index.html','600','800')
• Knip van deze link het voorste deel af, tot aan het enkele aanhalingsteken → javascript:openInPopup('
• Knip vervolgens het achterste deel van de link af: alles wat staat achter .html →','600','800')
• Plak wat nu overblijft achter www.bp.com/. Je link komt er dan ongeveer zo uit te zien:  www.bp.com/liveassets/bp_internet/bpes_new/bpes_new_uk/STAGING/protected_assets/flash/primary_resources/ysi_project_kit/index.html.
• Plak deze link in je browser: klaar!

Verhalen vertellen met Jellycam

Gisteren vertelde ik over de mogelijkheden die het biedt om kinderen verhalen te laten vertellen. Vandaag en morgen laat ik jullie twee eenvoudige tools zien om leerlingen hun verhalen vorm te laten geven: een animatietool en een video-editor om foto- of videoverhalen mee te maken.

Met de (gratis te downloaden) tool Jellycam kunnen kinderen animaties maken: filmpjes die bestaan uit een serie stilstaande beelden die snel achter elkaar vertoond worden, waardoor het lijkt of de plaatjes bewegen. Een vorm van stopmotion zijn klei-animaties: filmpjes van figuren van klei (of ander materiaal) zoals bijvoorbeeld de animaties van Buurman en Buurman.

Veel heb je niet nodig, om met Jellycam een verhaal te vertellen: een p.c. met een webcam is voldoende. Kinderen vanaf de middenbouw kunnen - met wat hulp - al met Jellycam een eenvoudige animatie maken.

Bedenk tevoren of je de kinderen in groepjes elk een eigen animatie wilt laten maken of dat je de groepjes elk een scène van één grote animatie wilt laten maken. Het voordeel van het maken van één grote animatie is, dat het werk verdeeld kan worden over meer kinderen. Als gekozen wordt voor het maken van één grote animatie, dan moeten er in de groep afspraken gemaakt worden wie de hoofdrolspelers zijn en waar en hoe elke scène begint en eindigt, zodat de scènes goed op elkaar aansluiten.

Bekijk voordat je aan de slag gaat met de leerlingen een filmpje waarin uitgelegd wordt wat een animatie is, zoals deze aflevering van Klokhuis of onderstaand filmpje. 

Bedenk daarna met de leerlingen wat er verteld gaat worden. Daarvoor kan je de leerlingen (per groepje) een verhaal laten bedenken en dan eventueel de beste of leukste selecteren, maar je kan ook de groep gezamenlijk een verhaal laten bedenken. Bijvoorbeeld door eerst een groepje te laten bepalen wie de hoofdfiguren moeten zijn en hoe die eruit zien, een volgend groepje dan de keuze te laten maken in welke tijd het verhaal zich afspeelt, een derde groep bepaalt waar het verhaal zich afspeelt, een vierde groep bedenkt voor welk probleem de hoofdrolspelers gesteld worden en de vijfde groep bedenkt hoe het probleem opgelost wordt.

Vervolgens ga je de hoofdrolspelers en eventuele attributen maken en/of verzamelen, en er wordt een decor gebouwd. Afhankelijk van het verhaal wordt per scène een decor gemaakt of er wordt gewerkt met één decor waarin het hele verhaal zich afspeelt.

Pas als alles klaar is, wordt de animatie gemaakt. Daarvoor kan je gebruik maken van Jellycam. Ik heb over het werken met Jellycam een korte handleiding gemaakt die je hier kan downloaden.

Morgen een introductie op en een handleiding voor Wevideo: een andere tool om leerlingen te stimuleren verhalen te vertellen. 

Stenden MyConcept: Techniek op een nieuwe manier

Door: Martijn van den Berg

Op de middelbare school vond ik techniek een van de leukste vakken. Na een lange dag theorie in het technieklokaal aankomen, waar alles praktijkgericht was, maakte mijn dag goed. Ondanks dat de dingen die ik maakte nooit op het voorbeeld leken, was het toch leuk om de vrijheid te hebben om met alle machines aan de slag te kunnen.

Toen ik laatst bij Stenden Emmen was, zag ik daar dat ze een nieuw project aan het opstarten waren: Stenden MyConcept. Dit is een concept opgezet door studenten om meer mensen naar de techniekopleiding te krijgen. Ze hebben geld gekregen van de school, en hiermee hebben ze een technieklokaal voorzien van de meest moderne apparaten. Naast moderne ICT, zoals een smartboard en een aantal Imacs, zijn ook de meest moderne techniekapparaten aanwezig. Zo zijn er onder andere een professionele lasersnijder en een 3d printer aanwezig.

Wat nu zo bijzonder is aan dit concept, is dat praktisch iedereen daar binnen kan lopen om iets te maken, of te laten maken voor een lage prijs. Omdat alles gemaakt wordt door studenten, en omdat de materialen zonder winstoogmerk verkocht worden, is dit een unieke plaats om een idee tot leven te brengen. Zo kan je als bedrijf met een idee komen en dit laten uitwerken en maken, maar je kan ook als je een idee hebt voor bijvoorbeeld een stoel dit komen maken.

Dit bij elkaar maakt dat studenten zeer gemotiveerd aan projecten werken, aangezien alles wat ze maken in de praktijk gebruikt gaat worden. Niets is onmogelijk, aangezien ook andere opleidingen, zoals informatica mee helpen in dit lokaal.

Ik ben een groot voorstander van vrijheid in het onderwijs. Beginnen met een idee, en dit dan in een project uitwerken. Dit is, mits het in de toekomst ook in de volle vrijheid gebruikt gaat worden. Ik denk dat het op deze manier uiteindelijk zeer succesvol kan worden. Mijn zegen hebben ze in ieder geval!

Techniek op het menu

Gisteren beloofde ik jullie dat ik meer zou vertellen over een document dat ik heb gedownload door te betalen met een (anonieme) tweet, en waaraan ik - na het lezen ervan - graag meer bekendheid geef. Bij deze.

Ive Hapers, leerkracht aan de gemeentelijke basisschool Qworzó in Merksplas in België, en schrijver van het weblog Over Onderwijs, heeft een boek geschreven vol met verwijzingen naar tools en games die je kan gebruiken om te laten zien wat techniek is: Techniek op het menu: games en tools voor het basisonderwijs. Het is een prachtig document, waarvan ik denk dat iedere leerkracht die zich op de een of andere manier bezig houdt met techniek, vanaf de basisschool tot en met de eerste klassen van het voortgezet onderwijs, zijn voordeel mee kan doen.

Het boek is een aanvulling op de YURLS-pagina Techniek + ICT, waar je links vindt naar alle tools en games die in het boek in een kader worden geplaatst. De links op de YURLS-pagina zijn onderverdeeld in games, technotools, lesideeën en filmpjes, die elk afzonderlijk weer onderverdeeld zijn in onderbouw, middenbouw en bovenbouw. In het boek vertelt Ive wat voor hem een game onderscheidt van een technotool: de speelbaarheid. "De tools zijn bedoeld voor de ganse klas waarbij de leerkracht of een leerling de bediening op zich neemt, terwijl de klasgroep aan het (mee)denken gaat. Het meest gunstige is dat dit aan het digibord gebeurt. Tijdens het werken met te technotools worden waarnemingen gedaan die een toelichting verwachten. De gemaakte keuzes en hulpmiddelen, het technisch systeem of proces zal dus uitgelegd moeten worden".

Het verschil is mij niet helemaal duidelijk: sommige zaken die Ive rangschikt onder spel, zou ik rangschikken onder tool en andersom. Ik vind dan ook de indeling die hij in het boek daaraan toevoegt interessanter: welke tools/games kan je gebruiken om techniek te begrijpen, welke om techniek te hanteren en welke oom techniek te duiden:

• techniek begrijpen: leren waar het in techniek om gaat, hoe het werk,
• techniek hanteren: vaardigheden leren die nodig zijn om met techniek aan de slag te kunnen gaan,
• techniek duiden: techniek in een breder maatschappelijk kader te leren plaatsen en de invloed van techniek op de maatschappij en omgekeerd leren inzien.

Daarnaast geeft Ive van elke game/tool aan of het betrekking heeft op systemen, componenten, hulpmddelen of keuzes:

• systemen: het geheel van elementen en onderdelen om het doel van de technische realisatie te bereiken,
• processen: het geleidelijk verloop van een reeks acties om de technische realisatie te ontwikkelen,
• hulpmiddelen: de middelen om de technische realisatie (efficiënter) te verwezenlijken of de laten functioneren,
• keuzes: om een optimale kwaliteit te bekomen, rekening houdend met de beschikbare hulpmiddelen en doelstelling(en).

Van elke game/tool wordt bovendien aangegeven wat het onderwerp is daarvan (bijv. mechanica, magnetisme, transport, bouwsector) en wat het doel is van het spel/de tool, hoe het gespeeld moet worden (muis, toetsenbord), en in welke taal de game/tool is.

Door alle overzichten en toelichtingen in het boek kan je heel makkelijk een spel of tool vinden die past bij de les die je wil geven en die aansluit op het niveau van de leerlingen. Ik geloof dat ik nog nooit zo'n handig overzicht van tools heb gezien: prachtig! Het boek (en dus ook de bijbehorende YURLS-pagina) bevatten zoveel links dat je bijna voor iedere les over of met techniek wel iets bruikbaars kan vinden.

Op de YURLS-pagina vind je ook de links naar websites met lesideeën voor het vak techniek voor de onder-, midden- en bovenbouw en heel veel filmpjes (goeddeels van Schooltv-Beeldbank) over techniek, ook weer onderverdeeld in de verschillende bouwen.

Ive: dank voor je prachtige collectie en alle manieren waarop je die toegankelijk hebt gemaakt voor het onderwijs!

Wil je het boek hebben? Je kan het downloaden door te betalen met een tweet. Wil je dat liever niet? Maak dan - net als ik - een anoniem account. Of stuur Ive een tweet of laat een berichtje achter op zijn weblog: ik ben ervan overtuigd dat hij het je ook zonder die tweet wel zal toesturen!

N.B. Ik heb inmiddels via mail contact gehad met Ive. Hij vertelde me dat hij - zoals ik al verwachtte - de publicatie graag toestuurt als je hem een mailtje stuurt of een berichtje (met contactgegevens) achterlaat op zijn blog. En hij lichtte toe op basis waarvan hij besluit of iets een tool of een game is: 'De games hebben voornamelijk een speldoel, zijn uitdagender voor kinderen, behoeven minder klassikale verduidelijking en beschikken vaak over een opeenvolging van levels.' Nu is het voor mij duidelijk ;-)

Techniek-proefjes

Op school heb ik nooit het vak techniek gekregen. Jammer: ik vond (en vind) het heerlijk om te sleutelen aan allerlei apparaten. Ik kon als kind gefascineerd kijken naar het mechaniek van een wekker waarin de onrust in een vast ritme op en neer bewoog en nog altijd gaat bij mij geen kapot apparaat in de prullenbak voordat ik het uit elkaar heb gehaald en een poging heb gedaan om het te repareren. Helaas meestal zonder resultaat, maar dat mag de pret niet drukken ;-)

Maar van dat prutsen met toestellen - met of zonder verstand van zaken - leer je meer dan alleen hoe apparaten werken. Je leert ook je eigen onderzoeksvragen te formuleren en grenzen af te bakenen in je onderzoek en hypotheses te formuleren en te toetsen en conclusies te trekken. Om onderzoek te kunnen doen moet je creatief zijn, beschikken over probleemoplossend vermogen en kritisch kunnen denken. Allemaal vaardigheden die van belang zijn in de 21e eeuw.

En daarnaast is proefjes doen natuurlijk leuk. Ik ben daarom altijd blij als ik weer nieuwe sites ontdek met proefjes. Zoals de website Science Toy Maker. Op deze (overigens wel erg druk vormgegeven) site vind je allerlei techniekspeeltjes die je door kinderen kunt laten maken. Met foto's en filmpjes wordt uitgelegd hoe je te werk moet gaan. De speeltjes gebruik je als aanleiding voor het doen voor onderzoek: hoe kan je met je zelf gemaakte instrument hoge en lage noten maken, hoe komt het dat je vingers kunt buigen en strekken?

Een site met lessen en proefjes over weersverschijnselen is Weather Wiz Kids. Hier vind je bijv. lestips over orkanen met daarbij een proefje om te laten zien wat druk is en instructies om een barometer te maken, en - bij de informatie en lestips over regen, een manier om te meten hoe groot een regendruppel is.

Op de site Science Buddies vind je héél veel proefjes, die verdeeld zijn in thema's als Physical Science, Engineering en Life Science. De proefjes op deze site zijn bestemd voor leerlingen (van basis- tot en met het voortgezet onderwijs) die zelf onderzoek moeten doen, en de beschrijvingen zijn veel minder uitgebreid dan op de beide andere sites die ik noemde dus je zult tevoren zelf de proefjes moeten uitvoeren, maar met de achtergrondinformatie die erbij wordt gegeven zijn de proefjes zeker bruikbaar voor docenten/leerkrachten die met hun leerlingen experimenten willen doen.

Lees voor meer tips over techniek:

• het overzicht van websites over techniek op de portal 8-12.info,
• de blogposts die ik eerder hierover heb geschreven.

"Eén beeld zegt meer dan duizend woorden", zeggen ze wel. Daar maken we in het onderwijs dankbaar gebruik van: onze boeken en digitale lessen staan vol met prachtig beeldmateriaal. Maar lessen worden leuker en inspirerender als je ze niet alleen voorziet van beeld, maar de leerling ook uitdaagt om zelf te experimenteren. Daarvoor gebruiken we (o.a.) simulaties in de vorm van applets. Daarvan zijn er talloze te vinden op het web. Kijk maar eens op deze site van Walter Fendt, snuffel rond in deze interactieve bibliotheek met applets of bekijk wat ons eigen Nederlandse Freudenthal Instituut te bieden heeft aan applets op het gebied van wiskunde.

Het bijzondere van de site Molecular Workbench is dan ook niet zozeer dat daar heel veel mooie, inspirerende en voor het onderwijs bruikbare applets te vinden zijn, maar dat je op die site ook een tool vindt waarmee je je eigen simulaties kunt maken. Heel eenvoudig is dat niet, maar bij de tool zit een uitgebreide handleiding (in Java) die je een eind op weg helpt.

Als je liever alleen gebruik maakt van de kant-en-klare applets, dan kan je je leerlingen de opdracht geven om een screencast te maken waarin ze, bijvoorbeeld met behulp van Jing, in tekstballonnen beschrijven wat er gebeurt in de simulatie. Kijk voor meer tips en lessen in de database van Molecular Workbench: er is veel moois te vinden!

Irritante zoemers voor natuurkunde of biologie

De meeste scholen verbieden het: mobieltjes die tijdens de les afgaan. Begrijpelijk want het kan natuurlijk verschrikkelijk storend zijn in bepaalde situaties. Maar het is best leuk om af en toe die mobieltjes bewust wel te gaan gebruiken. Bijvoorbeeld voor een les over geluid, voor de vakken biologie, natuurkunde of - op de basisschool - techniek.

Om te beginnen laat je de leerlingen de site Free Mosquito Ringtones bezoeken. Op die site kan je ringtones beluisteren en downloaden met verschillende frequenties, van 8 tot en met 22 khz. Een ringtone met een frequentie van 8khz is nog voor (bijna) iedereen hoorbaar, maar om een ringtone van 22 khz te kunnen horen moet je niet ouder zijn dan 18 jaar (of natuurlijk een verschrikkelijk goed gehoor hebben). Ik vond het erg leuk om op die manier eens te horen hoe goed/slecht mijn gehoor is. En het is echt heel vreemd om te ervaren dat je bepaalde geluiden niet meer hoort, terwijl anderen om je heen die wel horen!

Na wat met de geluiden te hebben gespeeld, krijgen de leerlingen de opdracht om met het gratis te downloaden programma Audacity te onderzoeken of de op de site opgegeven frequentie juist is en hoe zo'n golfpatroon eruit ziet. Met het eveneens gratis programma Visual Analyzer kunnen ze vervolgens hun eigen stemgeluid in beeld brengen. Laat ze maar eens proberen hoe hoog het geluid is dat ze kunnen produceren (wel zelf watjes meenemen voor in je oren!).

Na één les met deze experimenten heb je genoeg vragen voor een aantal lessen over geluid en de werking van het menselijk oor.

O ja: als je indruk wilt maken op je leerlingen, schaf dan tevoren een heel gevoelige microfoon aan en sluit die - voor je leerlingen onzichtbaar - aan op het programma Visualiser op je p.c. Wanneer dan leerlingen afhaken bij een te hoge frequentie, dan kan je achteloos zeggen dat jij het nog wel hoort (ziet) ...... !


Afbeelding van Gustavo, gepubliceerd onder CC-by-nc-sa.

Het heelal, de wereld en het klimaat

Veel kinderen zijn gefascineerd door sterren, planeten, ruimtevaart en alles wat daarmee samenhangt. De website ESA Kids (van het European Space Agency) springt daarop in: je vindt daar een heleboel informatie over sterren, planeten en melkwegstelsels, over hoe het is om te leven in de ruimte en hoe een raket wordt gelanceerd. Maar de website van ESA Kids gaat verder dan dat: je vindt er ook informatie over de aarde. In dit onderdeel van de website gaat het over klimaatverandering, natuurrampen, de wereld onder water en natuurbescherming. Alle informatie is (ook) in het Nederlands en is goed te begrijpen voor leerlingen van de bovenbouw van het basisonderwijs.

Een onderdeel dat mijzelf erg aanspreekt is 'Nuttige ruimte', waarin je - naast uitleg over het weer - allerlei uitvindingen ziet die gebruikt worden in de ruimtevaart of die uit de ruimtevaart komen en daarbuiten gebruikt worden.

Op de website is ook een lab met bouwplaten die je (op karton) moet printen om ze vervolgens in elkaar te zetten, de (leukste) weetjes van de site verzameld, en een paar dingen die kinderen online kunnen doen. Er is ook een onderdeel 'Fun'. Daarin vind je onder andere quizzen, afbeeldingen die de leerlingen kunnen inkleuren en spelletjes in de vorm van legpuzzels. Dat onderdeel vind ik onhandig uitgevoerd: de puzzels zijn te eenvoudig (als je de stukken over de plaat heen beweegt, geeft een geluidje aan als die op de juiste plaats ligt), om te kleuren moet je vooral een heel goede oog-hand-coördinatie hebben omdat je online met je muis een potlood moet besturen, en de wedstrijd die ze online hebben staan liep tot 2009. Wat ik wel leuk vind in dit onderdeel is 'Kunst': een pagina met tekeningen van (ik vermoed) kinderen over de ruimtevaart. Deze tekeningen kunnen goed gebruikt worden als inspiratiebron voor eigen werk van de leerlingen.

ESA Kids zit knap in elkaar: in elk onderdeel vind je teksten terug uit onderdelen, maar door de duidelijke kopjes en symbolen blijft het overzichtelijk. De site wordt regelmatig vernieuwd, dus het is de moeite waard om na verloop van tijd terug te komen. De informatie is inpasbaar bij vakken als aardrijkskunde, techniek en de creatieve vakken, betrouwbaar èn leuk!

W24: films over wetenschap

Gelezen in de nieuwsbrief van Webstroom, de community die zich bezighoudt met video (in het hoger onderwijs): er is een nieuwe portal gelanceerd met filmpjes over wetenschap: W24, oftewel Wetenschap24. Ik ben altijd erg geïnteresseerd in techniek, dus ik heb er even een kijkje genomen. En wat ik zie valt me niet tegen: integendeel! Er is veel moois te halen: op de site vind je, naast ruim 380 video's, een weblog over wetenschap, tips voor radio- en televisie-uitzendingen, dossiers waarin informatie (video's, weblogspost en links naar andere websites) over een thema bij elkaar is gezet en een pagina met allerlei tests (wetenschapsquiz, welk 'broodje-aap-verhaal' klopt wel en welke niet, enz.).

De video's op de site zijn afkomstig van NEMO, Kennislink, NPO, Teleac en VPRO. De video's zijn ondergebracht in thema's:

• Mens en gedrag
• Natuur en leven
• Techniek en gadgets
• Heelal en reizen
• Aarde en klimaat
• Samenleving en geld
• Cultuur en rituelen
• Raar
• Alledaags
• Toekomst
• Verleden
• Even voor gaan zitten.

Een leuke mix van thema's, vond ik: aansluitend op wat op school gebeurt maar ook prikkelend voor wie geen wetenschapsvakken volgt.

Als je een account maakt op de site kun je aan je favoriete video's opslaan en er tags aan toekennen, je kunt video's beoordelen en erop reageren en je krijgt een nieuwsbrief. Voor ieder die wetenschap leuk vindt: doen!

Proefjes

Weet jij hoe een watertoren werkt? En een duikboot? Hoe kun je koorddansen en kan je van pies water maken? Het zijn zo maar wat vragen die kinderen in de klas je kunnen stellen. En - eerlijk gezegd - ik weet op veel van die vragen het antwoord niet maar ik ben er, net als heel veel kinderen, wel nieuwsgierig naar!

Gelukkig zijn er op internet heel veel sites waar je het antwoord kunt vinden op dit soort vragen. Een van de leukste vind ik de webpagina van professor Amito van het programma Willem Wever (van die pagina heb ik bovenstaande vragen gehaald). De pagina over techniekproefjes is ingedeeld in een aantal rubrieken:

• Hoe werkt ...
• Het weer
• Spelen met vuur
• Proefjes met voedsel
• Proefjes met water
• Natuurkunde
• Zo kun je koorddansen (wat die rubriek precies inhoudt is mij niet duidelijk: je vindt daar, naast een vraag over koorddansen ook een vraag over zingende glazen. ).

Alle vragen die op deze pagina gesteld worden, worden beantwoord door het doen van een proefje dat je op school of thuis kunt nadoen. In een filmpje wordt verteld wat je nodig hebt om het proefje te doen, hoe je het moet doen en waarom er gebeurt wat er gebeurt. Je kan als leerkracht ervoor kiezen om het hele filmpje te laten zien en dan zelf aan de slag te gaan of de kinderen zelf te laten experimenteren en te laten zoeken naar het antwoord.

Op de Willem Wever site zijn nog veel meer vragen te vinden over techniek en natuur, maar die worden lang niet allemaal beantwoord door het doen van een proefje en dat vind ik zelf toch wel de leukste manier om te leren over techniek en natuur.

Wat ik jammer vindt van de site is dat die zo moeilijk doorzoekbaar is. Je kunt wel zoeken op woorden als 'trein' en dolfijn' (en als je dat handig vindt: je zoekvraag beperken tot een bepaalde categorie vragen, bijv. 'eten en drinken', 'wetenschap & techniek', 'levensbeschouwing', enz.), maar niet op begrippen als 'waterdruk', 'statische elektriciteit' of 'gasontlading'. Voor het onderwijs zou dat een nuttige aanvulling zijn: nu moet je echt op zoek naar een proefje dat past bij de leerstof die je behandelt in de les. Maar dat is voor mij geen reden om de site niet op te zoeken want wat er staat is meer dan de moeite waard!

Wil je meer leuke proefjes? Ik kan je de volgende sites aanraden:

• Proefjes.nl;
• Technopolis;
• Encyclopedoe;
• Praktisch techniek;
• Speeltech. Ga voor proefjes naar de pagina 'Experimenten' (de link staat helemaal onderaan de pagina);
• Mad Science Kids;
• Communicatiecentrum Chemie;
• Sciencebob (Engelstalig maar wel erg leuke proefjes);
• WTWijzer (zoek op 'proefjes').

N.B. Je kunt je ook aanmelden voor de nieuwsflits van Willem Wever: dan krijg je elke week links naar vragen en spelletjes over actuele onderwerpen.

Picocrickets: maak je eigen speelgoed

Voor de zomervakantie heb ik een Picocricket-kit gekocht. Met een Picocricket-kit kan je allerlei dingen maken, bijv. een lamp die van kleur verandert als er meer of minder geluid wordt gemaakt, een zelf gemaakte kat van stof die gaat snorren als je hem aanraakt en een wagentje dat gaat rijden als het donker wordt. Het belangrijkste onderdeel van de kit is de picocricket: een klein computertje dat je kunt programmeren. De picocricket kan je verbinden met apparaten die 'iets' doen: een motor waarmee je iets kunt laten bewegen, een apparaatje dat (zelf geprogrammeerde) muziek kan maken, een ding met led-lampjes waarmee je cijfers kunt maken en een lampje. In de kit zitten ook sensors: er is een sensor die licht meet, sensoren die geluid meten, sensoren die weerstand meten (en die dus o.a. een signaal afgeeft als contact gemaakt wordt tussen 2 punten) en een sensor die registreert wanneer die wordt aangeraakt. En - last but not least, zitten in de Picocricket-kit knutselmaterialen: wat lapjes stof, pijperagers, pomponnetjes, belletjes en verschillende legosteentjes en -poppetjes.

De picocricket kan je programmeren met het programma Scratch. Je kunt de picocricket bijvoorbeeld de opdracht geven dat hij de motor aan moet zetten als de lichtsensor meet dat het donker wordt. Of de opdracht dat hij de lampjes laat branden als er tegen de geluidssensor wordt geblazen. Of hij zorgt ervoor dat het muziekapparaatje een door jou gecomponeerd melodietje speelt als de knop van de aanraak-sensor wordt ingedrukt.

Ik was zelf heel enthousiast over de Picocricket-kit maar ik ben niet de doelgroep: de kit is gemaakt voor kinderen vanaf een jaar of 10. Daarom heb ik de kit uitgeleend aan Kathelijne Russcher, leerkracht en ICT-coördinator op basisschool De Bron in Lunteren. Zij vertelt hieronder over haar ervaringen met de Picocrickets in haar groep 7/8.

Mocht jij de Picocricket-kit van me willen lenen om er in je eigen klas mee aan de slag te gaan, laat dan een reactie achter in dit blog. Ik leen het materiaal met plezier uit, op voorwaarde dat je zelf de verzendkosten betaalt en een verslagje schrijft voor dit blog. Ik hoop zo een heleboel mensen enthousiast te maken voor dit (in mijn ogen: prachtige) materiaal zodat we het in Nederland kunnen importeren. Het is nu namelijk alleen verkrijgbaar in de VS en alleen langs allerlei omwegen te bestellen. Als er voldoende belangstelling is dan kunnen we daarin misschien verandering brengen.

Verslag van Kathelijne Russcher

Vorig jaar hebben mijn klas en ik het genoegen gehad om kennis te maken met Picocricket.
Picocricket is een klein computertje waarmee je d.m.v. commando’s dingen kan laten draaien, branden, muziek laten spelen, etc. Het startpakket waarmee we mochten knutselen, bestond uit een cricket, aansluitsnoeren en creatief materiaal.

Nadat de leerlingen kennis hadden gemaakt met de programmeertaal die meegeleverd wordt met picocricket, zijn ze met de kaarten aan de slag gegaan, die bij de kit meegeleverd werden.
Enthousiast hebben ze o.a. de draaimolen , de taart en muziek gemaakt. Eerst hebben ze onder handvaardigheid een ontwerp gemaakt, van een onderwerp en later hebben ze de cricket in het ontwerp geplaatst. Het was wel jammer dat we maar 1 cricket hadden, omdat je dan maar 1 ontwerp tegelijk in werking kan zien.

Nadat ze de software uitgeprobeerd hebben, zijn ze begonnen om zelf met de stukjes lego, die meegeleverd worden en daarnaast met waardeloos materiaal dingen te maken. Ze hebben o.a. een robot gemaakt die reageerde op klappen met je handen. Elke keer als je klapte in je handen, lieten de leerlingen een lampje branden op de kop van de robot. Een andere groep heeft een soort kwis gemaakt, waarmee je door een knopje indrukken het lampje kon laten branden, zodat jij het antwoord mag geven.

Picocricket is een leuke manier om het programmeren van dingen en creatief bezig zijn samen te voegen. De kit die meegeleverd wordt is een leuke start waaruit je met veel andere materialen leuke dingen kunt maken. Het is ook erg leuk om dit in groepsvorm te doen. Samen een onderwerp bedenken en daarna zelf uitzoeken en uitvoeren.

Als je picocricket niet tot je beschikking hebt en je toch wilt verdiepen in de eenvoudige programmeertaal dan kan je heel goed Scratch gebruiken binnen je onderwijs. De vormgeving en de bediening van het programma is ongeveer hetzelfde, alleen bij picocricket heb je er een robotcricket bij, die je gelijk kan laten zien wat je doet. Naast alle andere programmeerrobots, zoals mindstorm is picocricket een leuk hebbedingetje voor in je klas.

Zomaar een filmpje over het gebruik van Picocrickets op een andere school:

Crayon Physics DeLuxe

Ik speelde de (gratis) demoversie al een tijdje maar nu is hij eindelijk officieel uitgebracht: Crayon Physics. Het spel is te leuk om niet te hebben, vind ik, en voor het natuurkunde-onderwijs vind ik het een must. Maar het is zeker ook bruibaar voor techniek en de beeldende vakken.

Crayon Physics is een spel waarbij je een balletje naar een bepaald punt moet laten rollen. Daarvoor moet je eerst een route ontwerpen door objecten tekenen waarover het balletje kan rollen: rondjes, rechthoeken, driehoeken enz. Ook kun je lijnen trekken of touwen spannen. Je kunt maken wat je wilt: van autootjes tot aapjes en van kettingen tot katrollen. Om het balletje te laten rollen of de objecten te laten bewegen maak je gebruik van de zwaartekracht. Je kunt ook (zijwaartse) kracht geven, bijvoorbeeld in de vorm van een raket. Door de objecten al of niet of gedeeltelijk te verankeren kun je ze verschillende bewegingen laten maken. De basis van Crayon Physics zijn de puzzels die je moet oplossen. De levels worden voorgesteld door eilanden die je kunt bezoeken. Pas als je de puzzels van één eiland hebt opgelost mag je door naar het volgende eiland.

Met Crayon Physics kun je allerlei krachtenprincipes laten zien. Het begint natuurlijk met zwaartekracht maar je ook laten zien wat een moment is en wat torsiekrachten zijn enz. Je kunt als docent Crayon Physics daarom gebruiken om de werking van krachten te demonstreren, bijvoorbeeld op het interactieve bord. Je kunt leerlingen opdracht geven om met de level-editor 'machines' te maken waarin gebruik wordt gemaakt van die krachten. Voor de beeldende vakken kun je leerlingen de opdracht geven een virtueel kinetisch kunstwerk te maken.

Leuk aan Crayon Physics is de vormgeving: het voelt aan alsof je tijdens het telefoneren tekeningetjes aan het maken bent die tot leven komen. Wat Crayon Physics verslavend maakt is het feit dat elke puzzel op allerlei manieren opgelost kan worden. Iedereen maakt immers zijn eigen tekeningetjes en het maakt een (groot) verschil of je een balletje klein of groot maakt of dat je gebruik maakt van een gewicht aan een arm of een raket om het balletje een zet te geven. Je ziet daarom nu al dat er op internet, zowel op YouTube als op Vimeo, een groot aantal screencaptures gezet zijn waarin trots oplossingen van puzzels getoond worden. En natuurlijk zijn er al velen bezig om nieuwe puzzels te bedenken en uit te wisselen. De $ 19,95 die ik heb uitgegeven aan het spel vind ik daarom absoluut goed besteed!


Crayon Physics.... One possible solution from Highway6 on Vimeo.

Nogmaals natuurkunde met games

Wie natuurkunde geeft en van spelletjes houdt die heeft mazzel. Op dat gebied is er enorm veel beschikbaar. Dat heeft ermee te maken dat een aantal natuurkundewetten al ingebouwd zitten in de meeste gamebouwsoftware. Denk daarbij aan zaken als de zwaartekrachtwet, botsingen, wrijving enz. Daarnaast is natuurkunde (en met name mechanica) een vak dat vaak goed te visualiseren is. Je ziet, ook zonder hulpmiddelen zoals een microscoop of een digitale vertrotende camera, dat iets valt, botst en terugkaatst of niet, dat iets makkelijker glijdt op het ene oppervlak dan het andere enz.

Al eerder heb ik software besproken waarbij leerlingen hun eigen natuurkundespel maken (woensdag 3 en maandag 15 december), deze keer vond ik een paar spellen die ze kunnen spelen.

In deze lasergame, geschikt voor optica, moet je met behulp van spiegels een lichtstraal zo buigen dat hij een bepaald punt bereikt. Wie wat meer wil weten over hefbomen kan het spel Levers spelen. Het deed mij door de vormgeving erg denken aan het maken van een mobile zoals je die wel in kinderkamers ziet: zo'n ding met allemaal frutsels eraan die precies met elkaar in evenwicht zijn. Iets minder lieflijk in vormgeving is het spel Trebuchet Challenge waarbij je een blijde (een soort katapult) bedient. Om een kogel over een bepaalde afstand weg te gooien stel je in de massa van de kogel en van het contragewicht en de hoogte van het contragewicht. In dit spel gaat het natuurlijk over potentiële en kinetische energie.

Dit soort spelletjes zijn leuk voor op het digibord of de beamer. Leerlingen mogen dan zelf proberen om het beste resultaat te halen waarna je kunt bespreken welke natuurkundige wetten daaraan ten grondslag liggen. Je hebt een goede kans dat je dat niet meer zelf hoeft uit te leggen omdat de leerlingen dat zelf al hebben uitgevonden.

Dit was alweer het laatste blogje van dit jaar. Natuurlijk hoort daarbij nog een spelletje (goed voor het milieu) en een filmpje (over hoe vuurwerk gemaakt wordt) om dit blogjaar af te sluiten. Prettige kerstdagen en wees voorzichtig met vuurwerk! Tot na de vakantie ;-)

Tech-Ed: het vervolg op Red Fred

Een van mijn favoriete educatieve spellen is Red Fred. In dat spel leren leerlingen over een aantal technische principes zoals hefbomen, lucht- en waterdruk en tandwielen. In het spel helpen ze door creatief gebruik te maken van deze middelen de hamster Fred te ontsnappen uit het huis van de buren. Het spel spreekt me erg aan omdat het erg humoristisch is en de omdat er op een onconventionele manier gebruik wordt gemaakt van techniek.

Sinds kort is er een opvolger van dit spel: Tech Ed, bestemd voor de bovenbouw van het basisonderwijs. Tech Ed was ooit een liefhebber van een techniek maar nadat hij een keer een foutje had gemaakt (met een explosie tot gevolg) liet hij techniek liever aan anderen over. Totdat op een kwade avond zijn familie gekidnapped wordt. Dan komt Ed in actie. Maar hij kan het niet alleen af: de speler moet Ed helpen om de knoppen van de elektromotoren te bedienen, de juiste tandwielencombinaties te kiezen en te bepalen welke katrollen gebruikt moeten worden om gewichten te verplaatsen enz. Ed moet van de ene naar de andere plek lopen om alles goed in te stellen om alle familieleden te kunnen bevrijden terwijl hij voortdurend bedreigd wordt door allerlei robots die hem met elektrische schokken om het leven willen brengen.

Het spel Tech-Ed is net Red Fred weer met veel humor gemaakt. Educatief gezien is het slim opgebouwd: in het begin van een level krijg je alle tijd om uit te zoeken hoe de afzonderlijke technische componenten werken; aan het einde van het level moeten al die componenten in korte tijd op de juiste tijd allemaal samen op de juiste manier ingezet worden om een familielid te kunnen bevrijden. In een pdf-bestandje staan de afzonderlijke technische componenten beschreven die in het spel worden ingezet.

Ik vond het spel zelf lastig om te spelen. Ik vermoed dat veel docenten (net als ik als ik geen hulp had gehad van mijn behoorlijk spelvaardige zoon) het spel niet uit zullen kunnen spelen. Dat is jammer want zoals in de docenteninformatie staat: het is handig om als docent eerst zelf het spel te verkennen. Ik denk dat dat voor veel leerkrachten nu geen haalbare zaak is. Dus ik hoop dat er nog een uitgebreide handleiding komt voor de leerkracht waarin die het spel kan doorlopen zonder het zelf helemaal te spelen. En laat het dan maar over aan de leerlingen om te laten zien welk niveau ze halen: beginner, amateur, professional of techspert. Want als ze eenmaal op school de smaak te pakken hebben dan zou het me niet verbazen als ze er thuis verder mee gaan. En daartoe biedt het spel alle mogelijkheden!

Techniek in de les

Bij toeval kwam ik onlangs terecht op een site van Schooltelevisie: Mystrix. Deze site is gebouwd bij een serie televisieprogramma's met dezelfde naam. In de programma's (en op de site) gaat het over techniek, of - zoals beschreven staat op de Schooltelevisiepagina: over technische oplossingen ontwerpen en natuurkundige verschijnselen. De serie loopt nog: morgen is er een uitzending over o.a. oppervlaktespanning en zon & aarde.

Maar ook voor wie de afleveringen niet volgt is de site bruikbaar en leuk. Je vindt er informatie over technische zaken zoals constructies en hefbomen en katrollen en over belangrijke wetenschappers/ontdekkingen op die vakgebieden. Bij elk onderwerp is een soort spel/interactieve oefening die de leerlingen kunnen doen en er zijn filmpjes te vinden en tips voor proefjes in de les. Als je alle interactieve oefeningen goed hebt gedaan krijg je de cijfers van een code die je aan het einde nodig hebt om door de poort te kunnen gaan. Op de site staan ook nog links naar andere technieksites en er is een themapagina in Teleblik met allerlei filmpjes over de onderwerpen die in Mystrix aan de orde komen.

Het materiaal leent zich er goed voor om te gebruiken met het digibord. Het digibord kan dan bestuurd worden worden door de leerlingen; de site is het startpunt om leerlingen met elkaar ervaringen uit te laten wisselen over de technische toepassingen die op de site behandeld worden.

Voor wie (net zoals ik) niet genoeg kan krijgen van techniek: sinds kort is de site W(etenschap)T(echniek)-wijzer online. Hierin staan talloze tips voor technieklessen in het basisonderwijs. Overigens: ook bruikbaar voor leerkrachten die niet alleen met techniek bezig willen zijn. Want om een goed verslag te maken moet je gebruik maken van taal, om een plaatje te maken moet je tekenen en om gemiddelde scores te weten moet je rekenen. Techniek in de klas kan een leuke kapstok zijn voor alle vakken!

Questionaut

Bij de BBC is weer een prachtig spel verschenen: Questionaut. In het spel moet je de hoofdpersoon verder helpen op zijn luchtreis om een weggevlogen hoed terug te vinden. Dat doe je door vragen te beantwoorden op het gebied van de Engelse taal, wiskunde en de bèta-vakken. Ook zitten er wat speelse grapjes in: dingen waar je op kunt klikken waardoor er iets gebeurt. Soms moet je eerst iets in werking zetten door zaken in de juiste volgorde op te starten.

Wat betreft gameplay is het geen hoogdravend spel. Integendeel: een spel dat draait om het beantwoorden van vragen is niet iets waar de meeste gamers voor thuisblijven. Wat het spel bijzonder maakt is de prachtige vormgeving en de humor. Ik ga daarover hier niets vertellen: het is veel leuker om het zelf te ervaren. Ik kan het iedereen aanraden om dit spel te spelen, ook niet-gamers. Gegarandeerd dat je je na een kwartiertje spelen (meer tijd dan dat vraagt het niet) je weer helemaal opgekikkerd bent!

p.s. Voor het geval je trek hebt in nog meer: speel ook eens Samarost 1 en 2 van dezelfde makers. Even mooi en avontuurlijk en zonder lastige vragen ;-)

Goede projectideeën

Als moeder van 2 kinderen heb ik regelmatig de vraag moeten beantwoorden of ik niet een leuk onderwerp wist voor een project, een opstel of een onderzoek. Lastig, vond ik altijd. Je wilt natuurlijk zo goed mogelijk aansluiten bij het dagelijks leven van de kinderen maar zelfs bij je eigen kinderen is dat soms lastig in kaart te brengen. Laat ik het zo zeggen: sympathieën en antipathieën voor schoolvakken zijn bij ons thuis zelden het onderwerp van gesprek.

Ik ben daarom blij met de wizard van Sciencebuddies: een tool waarmee je advies kunt krijgen welke onderzoeksopdrachten je zou kunnen doen voor de betavakken. Het werkt heel simpel: je vult in op welk niveau (vanaf groep 1 tot en met de hoogste klassen in het voortgezet onderwijs) je een onderzoek wilt doen, op welke termijn je het onderzoek gaat uitvoeren, voor welk vak je onderzoek gaat doen en wat je interesses zijn. Daarvoor moet je antwoord geven op vragen als: 'hou je ervan om apparaten met veel knoppen en draaischijven te bedienen?', 'hou je van koken?', 'hou je meer van dieren dan van machines?', 'speel je een muziekinstrumen?', enz. Nadat je op de knop verzenden hebt gedrukt krijg je een lijst met allerlei onderzoeksideeën en wat tips en handleidingen om dat onderzoek uit te voeren.

Ik heb natuurlijk geprobeerd welk onderzoek bij mij zou passen en de meeste ideeën die ik kreeg aangereikt leken me inderdaad geweldig interessant. Dus mocht ik nog eens een keer tijd hebben, dan ga ik misschien nog eens de onderzoekskant op! Maar het is natuurlijk ook handig voor leerlingen die op zoek zijn naar een onderwerp voor een profielwerkstuk of een sectorwerkstuk. En misschien ook wel een alternatief voor de musical van groep 8: een onderzoekstraject voor de hele klas waarbij de resultaten worden gepresenteerd op de laatste schooldag!

Guitar Hero op school

Het spel Guitar Hero is behoorlijk populair bij jongeren. In het spel moet je op een nepgitaar de noten 'spelen' die je op je scherm ziet. Ik kende het spel wel, maar het was niet een spel waar ik direct dacht aan gebruik binnen het onderwijs. Gelukkig zijn er anderen die daar wel mogelijkheden voor zagen.

Het Scottish Centre for Games and Learning (Consolarium) heeft met een school het spel gebruikt voor het basisonderwijs. Rondom het spel hebben ze een groot aantal leerdoelen geformuleerd, op het gebied van Art & design, Drama, English language, science en Environmental Studies. Ik ben er erg enthousiast over: ik denk dat een heleboel leerlingen dit een leuke manier vonden om te leren. Maar ik was ervan overtuigd dat het voor andere scholen niet eenvoudig zou zijn om rondom dit spel zelf een serie lessen te geven omdat de meeste scholen niet beschikken over een gameconsole. Maar onlangs kwam ik erachter dat er ook een open source versie is van het spel: Frets on Fire. Deze versie kan op een gewone p.c. gespeeld worden, zelfs zonder gitaar. Maar die zijn niet zo erg duur; je hebt ze al vanaf een euro of 40 ($49,90). Verder heb je alleen een computer nodig met een geluidskaart. Daarmee komt het spel binnen handbereik van alle scholen.

Dus wie wil: download de software en geef een serie lessen met Guitar Hero op de p.c. Puttend uit en variërend op het voorbeeld van het Consolarium:

• maak een affiche/logo voor je band,
• schrijf een advertentie/krantenartikel/reclamefolder voor je band,
• maak een website voor je band,
• maak een promofilmpje voor je band,
• schrijf een eigen songtekst,
• maak je eigen muziek,
• onderzoek hoe het komt dat een noot hoger klinkt als je de snaar van een gitaar verkort
• schrijf een Europese/Nederlandse toernee uit voor je band. In welke plaatsen gaan jullie optreden en hoe kom je daar, op welke podia staan jullie?

Volgens mij meer dan genoeg mogelijkheden voor een leuke en leerzame serie lessen. En natuurlijk verdienen de beste spelers van de klas een plaatsje op de schoolwebsite of de schoolkrant!


N.B. Komende zomer komt er ook een versie van Guitar Hero voor de DS. Lijkt me ook leuk alhoewel het natuurlijk niet zo 'echt' voelt als met een gitaar!

Stick Remover: Jenga, maar dan anders

Ken je Jenga? Dat is een spel waarbij je van een toren van blokjes om de beurt een blokje moet weghalen. Degene bij wie de toren valt heeft verloren. Stick remover is een soortgelijk spel. Je moet bij een toren steeds pijlers weghalen net zo lang totdat die instort.

Het grote verschil met Jenga is dat de torens bij Jenga symmetrisch opgebouwd zijn met blokjes terwijl je bij Stick Remover te maken hebt met steeds verschillende a-symmetrisch constructies. Dat maakt het spel heel wat lastiger. Bovendien heb je te maken met een traagheidsmoment waardoor de torens niet direct in elkaar storten maar soms langzaam onderuit zakken. Wie snel de juiste pijlers weghaalt kan daarmee nog snel winnen.

Een leuk spel om eens te spelen bij het vak techniek als het gaat om sterke of zwakke constructies! Het geleerde kan vervolgens in de praktijk gebracht worden met het spel Bridge builder, maar daarover een andere keer.